نامه سرگشاده‌ی اعتراضی فوروم دمکراتیک ایرانیان به پارلمان اروپا

Mainz, den 26.03.2020

 

حضور محترم جناب آقای داوید ماریا ساسولی

با کمال تاسف باید گفت که دستگاه اطلاعاتی رژیم ایران یک تصویر غلط از گسترش ویروس کرونا در ایران به افکار عمومی منتقل نموده است. ما میدانیم که دقیقا در حال حاضر انهم زمانی که پزشکان بدون مرز برای مردم ایران فعالانه می توانستند حرکت کنند، از سوی مسئولین ایران دست رد بر سینه آنان زده شد و از آنها خواسته شد هیچ اقدامی انجام ندهند. رژیم ایران و سیستم موجود در ایران این را نمی خواهد، زیرا آنها از اطلاعات درست در باره عدم هماهنگی و عدم وجود مراقبت های لازم ووو ترس دارند.

جناب آقای ساسولی

با کمال تاسف ما اطلاع یافتیم که شما 20 میلیون یورو به رژیم ایران بعنوان هدیه کمک نموده اید. انهم در شرایطی که مردم ایران با اپیدمی ویروس کرونا در رنج فراوان بسر می برند و رژیم تلاش می کند از خود چهره ای قابل قبول نشان دهد. مردم ایران نیازی مبرم به پشتیبانی دارند و نه رژیم جمهوری اسلامی.

جمهوری اسلامی تلاش می کند تا مردم ایران را تا میتواند تحت فشار قرار دهد و سرکوب کند. لذا سپردن کمک های نقدی به این رژیم هیچ رابطه ای با کمک های بشردوستانه به مردم ایران ندارد. کمک های بشر دوستانه به مفهوم حمایت و کمک فوری و مستقیم به جامعه و بیمارستانهاست.

کمک بشردوستانه یعنی با صدای رسا آزادی همه زندانیان سیاسی را خواستار شد. کسانی که هیچ جرمی ندارند جز اینکه خواهان آزادی و دمکراسی هستند.

جناب آقای پریزیدنت

ما از شما می خواهیم هر کاری از دستتان بر می آید برای آزادی زندانیان سیاسی ایران انجام دهید. اجازه ندهید کمک های بشردوستانه تبدیل به ابزاری سیاسی شوند. زیرا رژیم ایران هر نوعی از کمک و یاری را بعنوان مشتی بر علیه مردم ایران بکار گرفته ومی گیرد.

ما عمیقا متاسفیم، حال که احتیاجات پزشکی زیر سئوال رفته است و پزشکان بدون مرز دست رد بسینه شان خورده است، همزمان رژیم ایران 20 میلیون یورو کمک نقدی دریافت می کند.

این مسئله در واقعیت ادامه همان سیاست ” دیالوگ انتقادی ” با رژیم ایران است. اگر شما به پیمانهای سازمان جهانی حقوق بشر پایبندید، اولین قدم آزادی زندانیان سیاسی خواهد بود که در شرایط کنونی زیر شدید ترین فشار ها قرار گرفته اند و دولت ایران به هیچ وجه دنبال یک راه حل نیست.

بیمارستانهای ایران شدیدا از کمبود و حتی نبود ابزارهای لازم پزشکی و مراقبتی در رنجند و دقیقا رژیم ایران به همین دلیل تلاش دارد تعداد مبتلایان و کشته شدگان را مخفی نماید. به این معنی که ویروس کرونا یک مانور سیاسی برای رژیم ایران شده است.

دومین موج گسترش ویروس کرونا بخاطر اطلاعات غلط و ناصحیح در حال جریان است. در گزارش هایی که بدست ما می رسند، بروشنی می بینیم که گسترش بی حد این ویروس نتیجه رفتار غلط رژیم ایران است.

با احترام فراوان

از سوی فوروم دمکراتیک ایرانیان شهر ماینز

بهروز اسدی

i.A. Behrouz Asadi
Demokratische Forum der Iraner
C/O Initiativausschuss für Migrationspolitik in RLP ‚
Albert-Schweitzer-Str 113-115 in 55128 Mainz

 

برگردان بفارسی ناهید جعفرپور




نوشته‌ی جدید اَلَن بَدیو: درباره‌ی وضعیتِ اپیدمی

“در این اوضاع که باید در منزل بمانیم، و به‌ویژه در این وضعیت، تنها اعتبار دهیم به حقایقِ قابل کنترلِ علم و به چشم‌اندازهایی که بر سیاستی نوین با آزمون‌هایی محلی و هدفی استراتژیکی‌ استوار می‌باشند.”

 

برای خواندن نوشبه به زبان فرانسه در این جا کلیک کنید

 

برای خواندن نوشبه به زبان انگیسی در این جا کلیک کنید




سال کرونومی

حسن بهگر

​سال کرونومی می گویم مثل سال وبایی و طاعون. بلایی است که برای همه جهان رسیده ولی برای کشور بلادیده ما همین یکی کم بود تا تراژدی این ملت اسیر را کامل کند.

بحران های ناشی از بلایای طبیعی یا حملات تروریستی ، شیوع بیماری و… برای هرکشوری رخ می دهد. اینها حوادث غیر مترقبه ای است که معمولاً کسی انتظارشان را ندارد، ولی چون مسأله مرگ و زندگی شهروندان مطرح است، نمونه ی خوبی است از میزان درک مسئولیت حاکمان و شیوه ی مملکتداری آنها. حتی این بلا هم ملایان را از رفتار همیشگیشان منحرف نکرده است. هنوز در بوق خرافات می دمند و هنوز سعی می کنند تقصیرها را گردن هم بیندازند و مردم هم متوجه عدم صداقت رژیم هستند که دروغگویی اش اظهرمن الشمس است و هر مسئول بی مسئولیتی یک چیزی می گوید.

 تأخیر در خبررسانی بموقع بیماری کرونا و پیشگیری از شیوع آن و ناتوانی در رساندن کمک های اولیه موجب خشم شدید مردم شده. ولی حکام، درکمال بی غیرتی، چون ناتوان از مدیریت هستند، فقط برای کفن ودفن مرده ها فتوا صادر می کنند. یعنی همان چیزهایی که در حوزه یاد گرفته اند. بی کفایتی و بی لیاقتی رژیم مسخره عالم شده و بی آبرویی گردن همه ی ایرانیان را گرفته.

آنچه که در کشورهایی که حساب و کتاب سرشان می شود و زندگی شهروندانشان برایشان ارزش دارد، دیده ایم اینست که در این مواقع یک تیم بحران درست می کنند و یک روابط عمومی که به مردم پاسخ بگویند و مردم رابسیج کنند و همیاری آنان راجلب نمایند. خبررسانی باید از یک منبع مورد اطمینان پخش شود تا شایعات مردم را بیشتر نترساند. ولی طبق معمول حکومتی که توتالیتر است فقط در سرکوب همه وسایل را به کار می گیرد ولی در سایر امور درمانده است. بازار شایعات داغ است و هرکسی طبابت میکند و یک نسخه ای می نویسد و مردم بیچاره به هر چه دستشان برسد برای نجات جانشان متوسل می شوند. حکایت ملانصرالدین است که به زنش خرجی و نان و غذا نمی داد ولی او را روزانه مرتب کتک می زد. وقتی همسایگان به او اعتراض کردند که ملا این چه حرکتی است ، می گفت اگر او را کتک نزنم چه جوری ثابت کنم که من شوهر او هستم.

سرعت عمل در مواقع بحرانی حرف اول را می زند. ولی وقتی طائب رئیس اطلاعات سپاه خبر رسانی را دو هفته محض بهره گیری سیاسی به تعویق می اندازد تا خللی در انتخابات و تظاهرات 22 بهمن وارد نیاید، اوضاع از کنترل خارج می شود و عمق نادانی و نفهمی مدیران کشور به نمایش درمیاید.

این بار تفاوتی که ایران با سایر جوامع پیدا کرده، افرون بر داشتن یک دولت نالایق و سرکوبگر، نوعی بی قیدی نیز هست که همه جا را گرفته. مردمی که همواره با بحران زیسته اند، نومیدانه مرگ را هم به مسخره گرفته اند و در حقیقت از شدت نومیدی به استقبال مرگ شتافته اند. در جایی که صحبت از قرنطینه است، مردم اقدام به مسافرت می کنند گویی به زبان بی زبانی می گویند ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت!

حاکمان باید سیاست مشخص و استراتژی معینی داشته باشند که دیگران را موظف به تبعیت از آن بکنند و متخلفین را مجازات کنند. ولی در این بحران بقدری آشفتگی وجود دارد که حکومت تا این ساعت نتوانسته است بر دستپاچگی غلبه کند و مراکز متعدد تصمیم گیری بر این مشکلات افزوده است. با وجودی که در چند شهر مانند گیلان و قم وضع فوق العاده و بالاتر از قرمز گزارش می شود هنوز قرنطینه ای در کار نیست.

حکومت ها معمولاً در این مواقع فرصتی می یابند تا مشروعیتی از مردم کسب کنند ولی برای حکومتی سرکوبگر که همین چندی پیش کشتار آبانماه را بر جنایات قبلی افزوده این سهل انگاری و بی مسئولیتی که منجر به کشتار هموطنان ما شده از یاد کسی نخواهد رفت و سرانجام کتاب سراسر ننگ زندگی ننگین این رژیم را خواهد بست.

حسن بهگر

چهارشنبه – 21 اسفند 1398

11-03-2020-

برگرفته از سایت www.iranliberal.com

 




مقابله با ویروس کرونا: آنچه در لنگرود بعنوان یک تجربه دیده شد و به بارنشست!

مردم متشکل همه چیز؛ مردم متفرق هیچ چیز!

 

امیر جواهری لنگرودی

سنت ایجاد “کمیته‌های محلات” در مقاطع گوناگون  و مشارکت دادن و خود یاری در مردم لنگرود همواره وجود داشته است. که بازپرداختن به یکایک آن تجربه‌ها را که جوانان هر محل نقش تعیین کننده و بسزایی در آن داشته و دارند به وقت دیگری وا می‌گذاریم.

اینبار شیوع بیماری کرونا و پخشش در شهر به دلیل بی توجهی حاکمان و مسئولین بی کفایت شهری، چنان وسعتی به خود گرفت که بار دیگر جوانان با تجربۀ شهر لنگرود آستین بالا زدند و همگام شدند تا اندکی فشارهای وارده بر کادر زحمتکش درمانی «بیمارستان امینی» یگانه بیمارستان شهر را کاسته و به آنان یاری رسانند. این بیمارستان تا حال ۱۲۰ نفر را در خود جای داده است.

مانند دفعات پیشین، جرقۀ این همیاری را “کافه لنگرودی” ‌ها زد. دوستان هم عهد این کافه برآن بودند و طی یادداشتی اهالی پست فیس بوکی کافه و روابط پیرامونی‌شان را مخاطب قرار دادند و نوشتند: «امید به سلامت بودن تک تک دوستان در این روزهای سخت و جانکاه؛ تنها امید باقی مانده همفکری و یاری رساندن به همدیگر است. تصور عمق فاجعه برای همه ممکن است قابل درک نباشد چون در میدان فاجعه قرار ندارید، ولی ما که از نزدیک شاهد بسیاری از مشکلات و نارسایی‌ها و آن‌هم بر اثر ناکار آمدی‌ها و تبلیغات بیهوده که هم در اثر تحجر نصیب ملت شده بسادگی ازبین رفتنی نیست. اکنون در حال اقداماتی هستند که باید زودتر انجام می‌گرفت ولی هنوز هم دیر نیست، ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است ما خود باید پیشگام حل مشکلات ایجاد شده باشیم. پس همگام شویم تا اندکی از فشارهای وارده بر گروه درمانی زحمتکش بکاهیم؛ همراهی و همیاری و هر نوع کمک شما می‌تواند اندکی از رنج‌های حاصل جامعه بکاهد. من کسی نیستم که توصیه کنم ولی خواهش دارم در این روزهای سخت یاورهم باشیم.»

آنگاه که آدمی چنین همت و فرزانگی جمعی را در برابر ناکارآمدی دولت و حاکمیت سیاسی کشور و در سطح شهرستان یا بی عملی لاهوتی، عضو ورشکسته مجلس شورای اسلامی از لنگرود، شهردار، رئیس شورای شهر، فرماندار و معاون سیاسی‌ـ‌ امنیتی‌اش، و حتی مدیر مرکز بهداشت شهرستان می‌بیند درمی یابد که تنها این جوانان جسور و خوش فکر و مردم دوست شهرند که با تکیه بر خود مدیریتی و خودگردان، می‌توانند به یاری هم بشتابند و در این پویش وسیع وعظیم اجتماعی شرکت کنند.

من که از فرسنگ‌ها راه به این خویشتنداری و تحول طلبی جوانان می‌نگرم و همگامی و همیاری آنان را می‌بینم، در دل خیل خبرهای بس اسفبار، همواره مشعوف و خوشحال می‌شوم.

این جمع بر خود نام «کار گروه سفیران زندگی به بیمارستان امینی» که از مدتی پیش به یگانه محل جا به جایی بیماران کرونایی بدل شده و من تا به امروزطی یادداشت هایی چند ،وضعیت آنجا را در پستم تشریح کرده ام، نهاده‌اند.

 

 

امروز درسطح شبکه‌های مجازی این خبر بازتاب یافته است: «در این میان نظام پرستاری شرق گیلان فراخوان داد بیمارستان‌ها به ماسک، لباس و تجهیزات حفاظتی نیاز فوری دارند و از مردم درخواست کمک کرد». در دل این فراخوان، جوانان هوشیار و مسئول لنگرودی با ایجاد «کارگروه همیاری» به جمع آوری پول از خود مردم شریف شهر برای خرید وسایل لازم و ضروری از قبیل: دستکش، ژل و بطری‌های آب اقدام کرده‌اند. این عمل سریع ایجاد «کار گروه سفیران زندگی به بیمارستان امینی» و کارکرد مثبت آن به دور از شحنه و شیخ، نشان داد که چگونه می‌توان از ظرفیت‌های مستقل مردم و ساکنین شهری که ذینفعان واقعی آنند بهره گرفت و یاری رسان مردم در این شرایط دشوار بود.

آنچه تا به امروز بازتاب یافته ، نشان می‌دهد که مردم در برخی شهرها و نقاط روستایی به شکل خود جوش و با بهره‌ گیری از تجربیات خود مدیریتی دوران‌های سخت را پشت سر گذاشته؛ امکانات و منابع برای تهیۀ گان و ماسک و دستکش و…، آنهم از بازار سیاهی که دلالان سپاه و عوامل خود ساختۀ آنها که در گسترش این ویرانی سهیم اند، ایجاد کرده‌اند، فراهم می‌کنند.

قابل ذکر است که در دل گزارشات محلی شهر لنگرود بسیاری از مردم معترفند که پرستاران و کارکنان بیمارستان امینی، برای دسترسی به امکانات سادۀ اولیه مثل دستکش یکبار مصرف هم مشکلات جدی دارند.

حالا گزارش‌های بیشتر و متفاوتی، منتشر می‌شود که نشان می‌دهد شرایط افرادیدر تبلیغات نهادهای امنیتی حکومت تحت عنوان «سربازان سلامت» و در خط مقدم مطرح می‌شوند هم تاریخ مصرف دارند. حکومت این سربازان را بی تفنگ رها کرده است. آیا جنگ بی اسلحه و فرستادن افراد روی مین قرار است چون دوبارۀ تاریخ تکرار شود!؟ تا حکومتیان نشان افتخار بعدی را نصیب خود نمایند.

امافارغ از آن تبلیغات مبتذل و پوچ، آنچه اهمیت دارد گسترش «کارگروه(ها)» و «کمیته‌های محلات» در سطح شهرستان لنگرود و روستاهای اطراف آن است تا به یاری مردمی که در سنین بالا امکان بهره گیری از خدمات بهداشتی متمرکز در بیمارستان مرکز شهر را ندارند، بر خیزند و در سم پاشی و نظافت عمومی محلات و حتی خرید ارزاق عمومی برای آنان یاری رسان باشند.

آخرین نکته؛ دوری گزینی از ایجاد تفرقه، دو دستگی، رعایت کامل بهداشت و سلامتی اعضای کارگروه‌ها، سرویس رسانی مسئولانه به مردم کوچه و محله، مردم نجیب و مظلومی که ممکن است از نیازشان چیزی نگویند، اما امروز سخت نیازمندند؛ نه صاحبان قدرت و ثروت و مال اندوزان و شکم چران‌های وابسته به حکومت و نهادهای نظامی و امنیتی.

باید اضافه کنم؛ چه حد دلگرم کننده است حضور این انسان های شریف که مهربانی وعشق را به وقت نداری با آدم تقسم می کنند. جامعه شهری ما باید سعادتمند جلوه نماید که اینگونه جوانان را در خود پرورانده است که در چنین هنگامهِ نا بهنگامی درب یکایک خانه ها را به صدا در می آورند و به نیازمندی های مردم پاسخ مثبت می دهند… چنین جامعه ای در برابر سردمداران غیر مسئولش همواره سرفراز باقی می ماند. درود بر آنانی که اینگونه عشق و دوستی را بر جامعه ما در برابر بیداد زمانه ارزانی می دارند

باید آوای بلند و سرفراز این «کار گروه‌ها» و «کمیته‌های  محلات» را شعار راه خود قرار دهیم و با به‌دست گرفتن ابتکار عمل و خود مدیریتی، در هر شهرستان و استان دیگر کشورمان به ایجاد آن همت گماریم!

شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۸ برابر با ۰۷ مارس ۲۰۲۰

http://karegari.com/

 

 




منشاء کوروناویروس کجاست؟

علیه اپیدمی جهانی بیماری، اکولوژی

سونیا شاه Sonia Shah*

ترجمه بهروز عارفی

حتی در قرن بیست و یکم، چینی ها درمان های قدیمی را بهترین وسیله مبارزه با اپیدمی بیماری کوروناویروس می دانند. صدها هزار نفر از محدودیت رفت و آمد رنج می برند. آیا زمان آن نرسیده است که بپرسیم چرا این چنین همه گیری های سراسری با شتابی هرچه بیشتر ازپی هم می آیند؟

آیا منشاء کوروناویروس، مورچه خوار پولک دار (پانگولین) است یا خُفاش ؟ شاید هم یک مار، همان طوری که زمانی شایع شد و سپس تکذیبش کردند؟ معلوم نیست که کدام حیوان وحشی را به عنوان مقصر اصلی ومنشاء این کوروناویروس خواهند شناخت، ویروسی که رسما نام کوید-19 بر آن نهاده اند و چندصد میلیون نفر در دام آن گرفتار شده و یا در قرنطینه قرار گرفته و یا در پشت کمربند های بهداشتی در چین و کشورهای دیگر سنگر گرفته اند. اگرچه حل این راز امری حیاتی ست، اما چنین گمانه زنی هائی  مانع از این است که دریابیم آسیب پذیریِ فزاینده ی ما در مقابل همه گیری بیماری، ریشه ای بسیار ژرف تر دارد، یعنی ریشه در نابودی شتابنده محل زیست.

از سال 1940، صدها میکرُب بیماری زا (پاتوژن)  در منطقه هائی ظهور کرده یا تجدید حیات یافته اند که پیش از آن هرگز مشاهده نشده بودند. مثلا ویروس اِیدز (نقص ایمنی انسانی HIV)، اِبولا  Ebola در آفریقای باختری یا زیکا  Zikaدر قاره امریکا. اکثریت ( قریب به 60 درصد) آن ها منشاء حیوانی دارند. منشاء برخی، حیوانات خانگی یا پرورشی  است، اما منبع بیش از دو سوم آن ها حیوانات وحشی ست.

حیوانات وحشی تقصیری ندارند. به رغم انتشار مقاله هائی که تلاش دارند به کمک عکس ها جانوران وحشی را نقطه عزیمت اپیدمی های ویرانگر نشان دهند (1)، نادرست است فکر کنیم که این حیوانات  پُر از عوامل بیماری زای مرگباربرای مبتلا کردن ما هستند. در واقع، بخش عمده ای از این میکرب ها در کالبد این حیوان ها زندگی می کنند  بدون این که آسیبی به ان ها برسانند. مسئله جای دیگری ست: با جنگل زدائی، شهرسازی و صنعتی شدن لگام گسیخته، ما امکان کافی به این میکرب ها داده ایم تا  به بدن انسان رسیده و با آن سازگار شوند.

نابودی محیطِ زیست نسلِ شماری از جانوران را به انقراض تهدید می کند (2)، از آن جمله اند گیاهان طبی و جانورانی که فهرست های داروئی همواره بر آن ها تکیه  داشته است. جانورانی که از مهلکه جان سالم بدر می برند، چاره دیگری ندارند جز این که به فضاهای کوچکی روی آورند که ساخت و سازهای  دست انسان برای زیست شان باقی گذاشته است. در نتیجه، احتمال فزاینده ای وجود دارد که آن ها  مرتبا با انسان تماس نزدیک ومکرر داشته باشند و این تماس ها به میکرب ها امکان می دهد تا در کالبد ما وارد شده و در آن جا از عوامل خوش خیم به عوامل کشنده تبدیل شوند.

یکی از نمونه های بارز آن، بیماری ابولاست. بررسی هائی که در سال 2017 صورت گرفته، نشان می دهد که پیدایش این ویروس که منشاء آن چند نوعِ خفاش بود، در برخی منطقه های آفریقای مرکزی و باختری که قربانی نابودی جنگل ها بودند، بیشتر دیده شده است. هنگامی که جنگل را نابود می کنند، خفاش ها را مجبور می کنند که روی درختان باغچه ها و مزرعه های ما لانه بگذارند. در چنین صورتی، تصور رخدادهای بعدی کار ساده ای ست: انسانی با خوردن میوه ای از درخت باغش، که پوشیده است ازبزاق خفاش، آن را می بلعد یا با تلاش برای شکار و کُشتنِ این میهمان نا خوانده خود را  در معرض میکرب هائی قرار می دهد که در نسج های حیوان خانه کرده اند.  به این ترتیب است که میکرب های متعددی که در بدن خفاش ها وجود دارند ولی در بدن  آن ها بی آزارند، امکان می یابند به میان جمعیت های  انسانی  رسوخ کنند. برای مثال می توان از ابولا و نیز نیپاه Nipah  (از جمله در مالزی و بنگلادش) یا ماربورگ Marburg(مشخصا در آفریقای شرقی) نام برد. این پدیده  را “گذار از مرز یک نوع به نوع دیگر” می نامند. تولید مثل این پدیده هر قدر هم کم باشد  ، باز هم به میکرب های بدن حیوان امکان خواهد داد تا با ارگانیسم بدن ما سازگار شده، به حدی تحول یابند که عاقبت پاتوژن (بیماری زا) گردند.

همین استدلال در مورد بیماری هائی که از طریق نیش پشه ها سرایت می کنند، نیز صادق است، زیرا بین جنگل زدائی و بروز اپیدمی ها، ارتباط وجود دارد (3).   البته در این جا بیشتر با دگرگونی میکرب ها روبرو هستیم تا از دست دادن محل زیست. با قطع درختان، لایه های برگ های خشک و ریشه ها نیز از بین می روند. آب و رسوبات آسان تر بر روی این خاک بی برگ و آفتاب زده  جاری شده، چاله های آب درست می کنند که برای بازتولید پشه های حامل مالاریا مناسب است. پژوهشی که در 12 کشور انجام شده، نشان می دهد که انواع پشه های حامل عامل های پاتوژن انسانی در ناحیه های بی درخت دو برابر جنگل های دست نخورده است.

خطر دامپروری صنعتی

نابودی محل زیست همچنین با تغییر تعداد انواع جانوران کنش نشان می دهد که نتیجه ی آن، افزایش خطر پخش عامل بیماری زاست. مثالی بزنیم: ویروس “نیلِ غربی” که پرندگان مهاجربه آمریکای شمالی  منتقل کرده اند. در پنجاه سال گذشته، در اثر از بین رفتن محل زیست وخرابی  های دیگر، موجب شده که جمعیت پرندگان 24 درصد کاهش یابد. (4) اما، اثار این دگرگونی ها بر روی همه نوع های جانوران یکسان نبوده است. پرندگان موسوم به “متخصص” (که خاص یک محل زیست هستند) مثل دارکوب  و یَلوه بیشتر از پرندگانی که در مکان های مختلف زندگی می کنند، “عمومی” مثل سینه سرخ و کلاغ آسیب دیده اند. اگر پرندگان دسته نخست، ناقلان نامناسبی برای ویروس نیل غربی هستند، برعکس دسته دوم، ناقلان بسیار خوبی هستند. لذا این ویروس در بین پرندگان خانگی منطقه به شدت حضور  دارند، بنابر این احتمال فزاینده ای وجود دارد که پشه ای پرندهء بیماری را نیش بزند و سپس میکرب را با نیش زدن به انسان منتقل کند. (5)

همان پدیده را در مورد بیماری هائی می بینیم که ناقل آن ها کَنِه ها هستند. برنامه توسعه شهری با پیشروی و نابودی تدریجی جنگل ها در آمریکای شمال-شرقی، جانورانی مثل ساریگ [نوعی جانور کیسه دار]  را، که در تنظیم جمعیت کنه ها نقس داشت، از آن مناطق راندند، در نتیجه  جانورانی که در این زمینه کمتر موثر بودند، نظیر موش های پنجه سفید و گوزن ها زاد و ولدشان زیاد شد. نتیجه این شد که، بیماری هائی که کنه ها ناقلش هستند، آسان تر سرایت می کنند. در بین این بیماری ها می توان از بیماری لایم Lyme نام برد که در سال 1975 در ایالات متحده برای نخستین بار دیده شد و در جریان بیست سال گذشته، هفت عامل جدید بیماری زا که کنه ها ناقلش هستند، شناسائی شده است (6).

فقط نابودی محل زیست حیوانات نیست که خطر ظهور بیماری ها را تشدید می کند، بلکه شکل جایگزینی این محل زیست نیز در این پدیده تاثیر دارد.  انسان، برای ارضاء حرص گوشت خواری خود، جنگل های زمینی به وسعت افریقا را یکسره قطع کرده است (7) تا دام گوشتی [برای ارسال به کشتارگاه] پرورش داده و علوفه آن ها را تهیه کند.  از میان آنان، برخی راه تجارت غیرقانونی در پیش گرفته، آن ها را در بازارهای حیوانات زنده (WET MARKETS) به فروش می رساند. در این بازارها، حیواناتی که معمولا در طبیعت مجاورهمدیگر قرار نمی گیرند، در کنار هم قرار داده می شوند و میکرب ها به سادگی می توانند از یک جانور به دیگری انتقال پیدا کنند. این نوع توسعه که در سال 2003-2002 موجب شیوع کروناویروس مسئول اپیدمی سندرم تنفسی شدید sras گردید، شاید منشاء کورونا ویروس ناشناخته ای باشد که امروزما را محاصره کرده است.

تعداد حیوانات درون سیستم دامپروری صنعتی که صدها هزار حیوان را روی هم انباشته اند تا به کشتارگاه اعزام کنند،   بسیار بیش از این هاست : این شرایط ایده آل برای دگرگونی میکرب ها به عوامل پاتوژن مرگ زا است. برای مثال، ویروس های انفلوآنزای مرغی، که در بدن پرنده های شکاری آبی منزل گرفته بودند، در مزرعه های دربسته ی مملو از مرغ کشتار کردند. در چنین مراکزی این میکرب ها کُشنده تر و خطرناک تر شدند- روندی که چنان قابل پیش بینی بود که  می شد در آزمایشگاه ها تجدید تولیدشان کرد. یکی از انواع این میکرب ها H5N1 ، قابل انتقال به انسان است که موجب مرگ نیمی از افراد مبتلا گشت. در سال 2014، در آمریکای شمالی مجبور شدند ده ها میلیون مرغ [و دیگر پرنده های خانگی] را برای ریشه کن کردن انتشار یکی دیگر از انواع این یاخته های بنیادی [سلول های سوش] از بین ببرند (8).

کوه های تپاله  دام ها، بهترین محیط رشد را در اختیار میکرب های دارای منشاء حیوانی قرار می دهند تا موقعیت های دیگری برای ابتلای انسان فراهم کنند. چون میزان پس مانده های حیوانی بسیار بیشتر از آنست که با مصرف ان ها به صورت کود، جذب زمین های کشاورزی شوند، در نتیجه ان ها را در گودال های عایق بندی نشده تلنبار می کنند (که پناهگاهی است برای باکتری اشریشیا کولی E Coli). بیش از نیمی از حیواناتی که در دامپروری های دربسته ویژه پرورش گوشت چرب در امریکا نگهداری می شوند ناقل این میکرب اند، اما همچنان در بدن ان ها بی ضررباقی می مانند (9). برعکس نزد انسان، میکرب ای کولی E.vcoli، موجب بروز اسهالی خونی و تب می گردد که ممکنست به نارسائی های کلیوی حاد منجرگردد. و چون ، کم اتفاق نمی افتد که  مدفوع حیوانی در آب آشامیدنی و مواد غذائی ما نفوذ کند، هر سال، 90 هزار امریکائی مبتلا می شوند.

هرچند که این پدیده دگرگونی ( موتاسیون) میکرب های حیوانی به صورت  عامل بیماری زای انسانی  در حال شتاب گیری است ،  ولی تازگی ندارد. ظهور ان به دوران نوسنگی می رسد، زمانی که انسان شروع به نابودی محل های زیست وحشی کرد تا زمین کشاورزی ایجاد کرده و حیوانات را برای بارکشی اهلی کند.  در مقابل، حیوانات به ما هدیه های مسمومی دادند: انسان ها سرخک و سل را از گاوها گرفتند، سیاه سرفه را از خوک و آنفلوانزا را از اردک ها.

در دوران فتوحات استعماری اروپائیان، این روند همچنان ادامه یافت. در کنگو، استعمارگران با ساختن راه آهن و شهرها امکان دادند تا  Lentivirus ویروس های آهسته گستر موجود در بدن میمون ها (ماکاک ها)ی آن منطقه با بدن انسان سازگار شوند. در بنگال، بریتانیائی ها ناحیه های بسیار مرطوب سوندربن ها را به برنج زار تبدیل کردند، و موجب آسیب پذیری اهالی در برابر میکرب های آبزی موجود در این آب های شور شدند. بیماری های همه گیری که این روش استعمارگران پدید اورد، هنوز هم مسئله روز است. لانتی ویروس ماکاک  به ویروس ایدز تبدیل شد. باکتری های آبزی سوندربن که با نام وبا شهرت یافت، تا کنون 7 اپیدمی همه گیر را موجب شده است. تازه ترین اپیدمی از این نوع ، در جزیره هائیتی رخ داده است.

خوشبختانه، از آن جا که ما قربانی بی عمل این روند نشدیم، کار زیادی برای کاهش خطر ظهور این  میکرب هامی توانیم انجام دهیم. ما می توانیم  از مکان های زیست وحشی حفاظت کنیم تاحیوانات میکروب خود را حفظ کرده و به ما منتقل نکنند. همان طور که جنبش One Health در این راه تلاش می کند. (10)

ما همچنین می توانیم اقداماتی  برای مراقبت دقیق از محیط هائی که میکرب های جانوران امکان بسیاری برای تغییر و دگرگونی به عوامل پاتوژن انسانی  را دارند، انجام دهیم. این کار را  می توانیم با از بین بردن میکرب هائی که آمادگی سازگاری با ارگانیسم انسان را نشان می دهند، پیش از آن که اپیدمی به راه اندازند، انجام دهیم. این درست کاری ست که پژوهشگران برنامه Predict به عهده دارند که آژانس آمریکا برای توسعه بین المللی Usaid اعتبارش را تامین می کرد. این پژوهشگران تا کنون بیش از نهصد ویروس جدید را که به  گسترش دخالت های انسان در کره زمین ارتباط مستقیم دارد شناسائی کرده اند، از آن جمله است سوش های کورونا ویروس که قابل مقایسه با سویه** [سوش] های  SRAS است که هنوز ناشناخته مانده بود. (11)

امروز، همه گیریِ اپیدمی جدیدی ما را تهدید می کند که علت آن فقط کوید-19 نیست. در ایالات متحده تلاش های دولت ترامپ در آزادگذاشتن دست صنایع معدن و استخراج و مجموعه صنایع از هر آئین نامه ای زیست بوم مارا بد تر و ناگزیر انتقال میکرب از حیوان به انسان را تقویت خواهد کرد. در عین حال، دولت امریکا امکانات ما را برای شناسائی میکرب آینده، پیش از ان که به اپیدمی تبدیل شود، از بین می برد. از جمله در اکتبر 2019، دولت ترامپ تصمیم گرفت به فعالیت برنامه پرِدیکت پایان دهد. سرانجام، در اوایل فوریه 2020، این دولت اعلام کرد که قصد دارد کمک مالی به بودجه سازمان  جهانی بهداشت را به میزان 53 درصد کاهش دهد.

همان طوری که لاری برییان Larry Brilliant، اِپیدِمولوگ بیان کرده، «پیدایش میکرب ها [ی جدید] اجتناب ناپذیر است، ولی نه اپیدمی ها». باوجود این، ما از اپیدمی های یادشده  در امان خواهیم بود به شرطی که با اراده سیاست هائی را که موجب اختلال در وضع طبیعت و زندگی جانوران شده، تغییر دهیم.

—————————-

لوموند دیپلماتیک، مارس 2020. 

*  روزنامه نگار، نویسنده کتاب  های Pandelic : Tracking Contagions. From Cholera to Ebola and Geyond, Sarah Crichton Books, New York, 2016

و

The next Great Migration : The Beauty and Terror of Life on the Move. Bloomsbury Publishing, London   که در ژوئن 2020 منتشر شده. متن حاضر در نشریه The Nation منتشر شده است.

** سویه یا سوش : «سویه میکربی ست که میکرب های دیگر از آن پدید امده باشند» (صادق هدایت).

Cellule de souche, (به انگلیسی Stem cell) را به فارسی سلول های بنیادی یا یاخته بنیادی ترجمه کرده اند. سلول هائی با توانائی تقسیم بالا هستند که هنوز تقسیم نشده اند.

پاورقی ها:

1 – Kai Kupferschmidt, « This bat species may be the source of the Ebola epidemic that killed more than 11000 people in West Africa ». Science Magazine, Washington, DC- Cambridge, january 24th, 2019.

2 – Jonathan Watts, « Habitat loss threatens all our future, world leaders warned », The Gardian, Kondon, Nov. 29th, 2018.

3 – Katarina Zimmer, « Deforestation tied to changes in disease dynamics », The Scientist, New York, 29 janvier 2019.

4 – Carl Zimmer, « Birds are vanishing from North America », The New York Times, 19 septembre 2019.

5 – BirdLife International, « Diversity of birds buffer against West Nile virus », ScienceDaily, 6 mars 2009, www.sciencedaily.com

6 – « Lyme and other tickborne diseases increasing », Centers for Disease Control and Prevention, 22 avril 2019, www.cdc.gov

7 – George Monbiot, « There’s a population crisis all right. But probably not the one you think », The Guardian, 19 novembre 2015.

8 – « What you get when you mix chickens, China and climate change », The New York Times, 5 février 2016. En France, la grippe aviaire a touché les élevages durant l’hiver 2015-2016 et le ministère de l’agriculture estime qu’un risque existe cet hiver pour les volatiles en provenance de Pologne.

9 – Cristina Venegas-Vargas et al., « Factors associated with Shiga toxin-producing Escherichia coli shedding by dairy and beef cattle », Applied and Environmental Microbiology, vol. 82, n° 16, Washington, DC, août 2016.

10 – همان جا.

11 – « What we’ve found », One Health Institute, https://ohi.sf.ucdavis.edu




نامه به نخست وزیر سوئد،  استفان لوفون، در کمک رسانی به ایران برای مقابله با بیماری کرونا

احتراما

همانگونه که مطلع هستید شیوع ویروس کرونا در جهان رو به گسترش است. طبق نظر کارشناسان برای مهار  آن  راهی نیست  جز همکاری همه صاحبان قدرت و البته مردم انسان دوست جهان.

متاسفانه ایران یکی از کشورهائی است که این ویروس خیلی زود و با سرعت در آن گسترش یافته است. مردم ایران  به دلیل تماس گسترده با سایر نقاط جهان، هم خود روزمره به این ویروس مبتلا می شوند و هم  ناخواسته باعث انتقال آن به سایر کشورها می گردند.

تحریم ایران و ناکارآمدی دولتمردان آن،  مردم بی دفاع ایران را با امکانات بسیار محدود  در معرض بروز یک فاجعه انسانی قرار داده است. لطفا فراموش نفرمائید که ایزوله کردن ایران،  به دامنه بحران می افزاید و در این میان مردم هستند که قربانی می شوند.

اتحادیه سراسری ایرانیان مقیم سوئد  با پرهیز از اختلافات سیاسی و بر مبنای منشور جهانی حقوق بشر از شما، به عنوان نماینده مردم انسان دوست سوئد انتظاردارد،  در این شرایط حساس در حمایت از مردم ایران بکوشید و با ارسال کمک های مادی و معنوی،  مثل تماس ها ی کارشناسی، ارائه وسائل ضروری پزشکی  از شیوع این بیماری جلوگیری نمائید.

خرسند می شویم جامعه ایرانیان مقیم سوئد را از اقدامات خود مطلع نمائید.

با پیام های دوستانه

هیئت مدیره اتحادیه سراسری ایرانیان مقیم سوئد

3 مارس 2020

 

  




نامه سرگشاده به جناب آقای تدروس آدهانوم رئیس سازمان بهداشت جهانی

 از سوی فوروم دمکراتیک شهر ماینس

بهروز اسدی

ماینس 11.03.2020

 

خدمت جناب آقای دکتر تدروس آدهانوم، رئیس سازمان بهداشت جهانی

بدنبال نامه سرگشاده ای که در تاریخ 05.03.2020 از سوی ما خدمت آقای دکتر هانس هنری کلوگه ارسال گردید، شواهد نشان دادند که نگرانی ما حقیقت داشت. ما بعنوان ایرانیان سپاسگزاریم که سازمان بهداشت جهانی وضعیت ایران و همچنین سایر کشورها را با جدیت تمام دنبال می نماید و اوضاع را جدی گرفته است.

متاسفانه وضعیت ایران را نمی توان تنها با پیشگیری های علمی و پزشکی یاری رسانید زیرا که دخالت های سیاسی و خرافات در این امر وضعیتی فاجعه بار را به وجود آورده است.

 رژیم ایران می خواهد همه چیز را از کانال خودش به جریان بیاندازد و حتی در امور پزشکی دخالت کند. آنها برخی از مکان های مقدس را مانند جمکران هنوز هم باز گذاشته اند در حالیکه این مسئله مغایر با تصمیمات و اقدامات مقابله با وضعیت کنونی است. 

مردم در ایران بسیار نگرانند و اطلاعاتی که بدست ما میرسد بیان از نا امنی و ترس می باشد. دولت و سیاستمداران ایران در سیستم مراقبتی و پدافند پزشکی دخالت نموده و اقدامات اصلاحی و رویکردهای پیشگیری درست را پیگیری نمی نمایند.  عدم وجود اطلاعات درست و آمار غلط از درگذشتگان و مبتلایان بخشی از سیاست های رژیم ایران گشته است. تدابیر انتخاب شده در امرپیشگیری های پزشکی بروشنی نشان می دهند که پرسنل پزشکی ایران شدیدا تحت فشار قرار دارند و این فشارها باعث دلنگرانی پرسنل می گردد. شگفت آور است که روزانه ده هانفر از پرسنل پزشکی زیر این فشار های مداوم و در اثر مبتلا به ویروس کرونا جان خویش را از دست می دهند. این مسئله در منافات با هدف های پرسنل پزشکی است.  اجازه ندهید که سیاست های نمایشی رژیم ایران شما را فریب دهد. مشکل بزرگ ایران اکنون در میان مردم و در رابطه با پیشگیری ها و نیاز های پزشکی است. رژیم ایران اوضاع را در کنترل خویش ندارد واز واقعیت های کنونی و انسانهایی که مبتلا گشته اند فرسنگ‌ها فاصله دارد. این مسئله را می توان بطور وضوح در تعداد درگذشتگان و گسترش وحشتناک ویروس و مبتلایان دید.

از این روی و بدین وسیله از جنابعالی تقاضا داریم به این مسئله بطور فعال برخورد نمایید و از پرسنل پزشکی بیمارستان ها مستقیما پشتیبانی کنید. زیرا کمک از طریق دولت ایران تا به حال جواب گوی کادر پزشکی در ایران نبوده است. تحویل مواد و ابزارهای پزشکی که به ایران فرستاده می شوند، میبایست کاملا علنی و شفاف به اطلاع مردم برسند. از این روی باید سازو کارهایی یافت که بتوان توسط آن مستقیما به مردم کمک نمود و از شیوع و گسترش بیشتر ویروس کرونا جلوگیری نمود. 

ما از شما تقاضا داریم برای آزادی هزاران زندانی سیاسی که در حال حاضر جانشان در معرض خطر قرار گرفته و تهدید به مرگ می باشند، حرکت و عمل نمایید. این وظیفه انسانی و بشردوستانه جامعه جهانی است که در کنار مردم ایران قرار گیرد.  ما همچنین خواهان این هستیم که کادر پزشکی و تدارکات در امور خدمات بهداشتی که در خط مستقیم جبهه علیه این ویروس مرگبار قرار گرفته اند، از سوی سازمان جهانی بهداشت پشتیبانی شود.

با احترام فراوان

از سوی فوروم دمکراتیک شهر ماینس

بهروز اسدی

i.A. Behrouz Asadi

Demokratische Forum der Iraner

C/O Initiativausschuss für Migrationspolitik in RLP

Albert-Schweitzer-Str 113-115 in 55128 Mainz

    

برگردان بفارسی ناهید جعفرپور




ایران باید برای حفاظت از زندانیان در مقابل ویروس کووید-19 اقدام  کند

 

ایران باید اقدامات بیشتری کرده و برای حفاظت از زندانیان در مقابل ویروس کووید ۱۹ شفاف‌تر عمل نماید

با افزایش تصاعدی شمار افراد مبتلا به ویروس کرونا (کووید ۱۹) در سراسر ایران، و در میان پنهان‌کاری‌های حکومتی، زندانیانی که در شرایطی خطرناک در زندان‌ها، بازداشتگاه‌ها، و اردوگاه‌های مختلف در کل کشور به سر می‌‌برند، در معرض خطرات بسیار جدی هستند. در تاریخ ۸ اسفند ماه ۱۳۹۷، بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران (بنیاد برومند)، نگرانی خود را در خصوص شلوغی بیش از حد زندان‌ها و فقدان تدابیر لازم جهت حفاظت از سلامتی زندانیان، ابراز داشت. (نگاه کنید به خبرنامه). ما از اقداماتی که از آن تاریخ تا به امروز توسط دستگاه قضایی و سازمان زندان‌ها جهت جلوگیری از شیوع این ویروس به عمل آمده استقبال می‌کنیم، اگرچه به لحاظ فقدان شفافیت، مشکل بتوان گستره و میزان تاثیرگذاری آن را ارزیابی کرد. بنیاد برومند نگرانی خود را نسبت به گزارش‌هایی که از شیوع بیماری در چند زندان حکایت دارد و مقدمه‌ای است بر یک بحران سلامتی برای زندانیان و کارکنان زندان‌ها، ابراز می‌دارد.

از تناقضاتی که حتی بین آمارهای رسمی وجود دارد می‌شود فهمید که گستره و حجم واقعی بحران هنوز ناشناخته است. تا ۱۵ اسفند ماه، آمار رسمی وزارت بهداشت حاکی از ۳۵۱۳ مورد ابتلا و ۱۰۸ مورد مرگ در سراسر کشور است. [۱]  اما در پایان روز ۱۴ اسفند، آمار گردآوری شده توسط دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران نشان می‌دهد که دست کم ۱۲۶ تن درگذشته‌اند، بدون احتساب استان‌های تهران و گیلان که به نظر می‌رسد بیش از دیگر نقاط به ویروس کرونا گرفتار شده‌اند. [۲] اظهارات متناقض و دائماً متغیر مقامات نیز این شبهه را ایجاد می‌کند که اقدامات حکومت، در جهت اولویت بخشی به ضرورت‌های بهداشت عمومی نیست. در یک مصاحبه تلویزیونی در تاریخ ۵ اسفند ماه، مینو محرز، عضو کمیته ملی بیماری‌های عفونی وزارت بهداشت، اظهار داشت که شهرستان قم (مرکز مهم مذهبی و کانون اولیه بیماری) باید قرنطینه شود، اما چند روز بعد اعلام کرد که قرنطینه راه حل نیست چرا که به اقتصاد محلی لطمه زده و باعث میلیاردها تومان خسارت می‌گردد. [۳]

مقامات، تدابیری چند جهت بهبود وضعیت ظرفیت زندان‌ها اتخاذ کرده‌اند. در تاریخ ۸ اسفند ماه، رئیس قوه قضاییه ایران بخشنامه‌ای صادر کرد که به موجب آن برخی زندانیان، از جمله زندانیانی که به حبس محکوم شده و واجد شرایط مرخصی هستند، و نیز زندانیانی که به لحاظ عدم پرداخت دیون و دیه و دیگر جرائم مالی به حبس محکوم شده‌اند، می‌توانند تا ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ به مرخصی بروند. برخی از زندانیان واجد شرایط رفتن به مرخصی نیستند، به عنوان مثال، محکومین جرایم سرقت‌های مسلحانه، سارقین دارای محکومیت بیش از پنج سال و محکومین به سرقت دارای بیش از یک فقره محکومیت مشابه، متهمین به جاسوسی، مجرمینی که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به حبس بیش از پنج سال محکوم شده‌اند، و محکومین به اعدام. [۴] در تاریخ ۱۰ اسفند ماه، بخشنامه دیگری صادر شد که دیگر اقدامات ضروری جهت پیشگیری از شیوع ویروس به زندان‌ها تا پایان فروردین ماه در آن قید شده بود، از جمله اجتناب از صدور قرارهای تامین منجر به بازداشت و خودداری از معرفی افرادی که آراء محکومیتشان قطعیت یافته و با قرار تامین آزاد هستند، «بجز در موارد ضروری». [۵] واژه «ضروری» در این بخشنامه تعریف نشده است. در یک نشست خبری در تاریخ ۱۳ اسفند ماه، غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضاییه، اعلام کرد ۵۴۰۰۰ زندانی به مرخصی رفته‌اند و ورودی زندان‌ها ۳۵ درصد کاهش داشته است. [۶]

اگر چه منابع مطلع به بنیاد برومند گفته‌‌اند که تعداد زیادی زندانی در زندان‌های ارومیه و شیراز‌آزاد شده‌اند، با توجه به رویه حاکم بر دستگاه قضایی مبنی بر عدم شفافیت و عدم ارائه دسترسی به آمار و زندان‌ها، به سختی  می‌توان ادعای مقامات قضایی مبنی بر آزادی هزاران زندانی را راستی آزمایی کرد.    بنیاد برومند کماکان نگرانی جدی خود را نسبت به وضعیت زندانیان و شرایط غیربهداشتی زندان‌ها که سلامتی آنان را به خطر می‌اندازد، ابراز می‌دارد.

باید صبر کرد و دید کدامیک از بازداشت‌ها و دستگیری‌ها توسط قوه قضاییه «ضروری» تشخیص داده می‌شود. به عنوان مثال، تنها در سه روز نخست ماه مارس (۱۱، ۱۲، و۱۳ اسفند ماه) نیروی انتظامی استان قم ۲۸۰ معتاد را دستگیر و به زندان و اردوگاه‌های ذی‌ربط اعزام کرد، یعنی درست در مقطعی که ویروس کرونا در این استان بیداد می‌کرد. [۷]

افرادی که آزادی آنها تهدیدی برای جامعه محسوب نمی‌شود باید به مرخصی بروند.‌ منابع بنیاد برومند حکایت از آن دارند که بسیاری از زندانیان واجد شرایط استفاده از مرخصی، کماکان در بازداشت هستند. مروان کرکوکی، زندانی سیاسی کرد، که تنها یک ماه از محکومیت هفت سال و نیمه‌اش باقی مانده، همچنان در زندان رجایی شهر در حبس به سر می‌برد. [۸] طبق گزارشات واصله، یک گروه بیست نفره زندانی که در ارتباط به اعتراضات آبان ماه دستگیر شده و سه تن از آنان حکم اعدام گرفته‌اند، پس از آن که آزمایش کرونای یکی از آنها مثبت اعلام شد، به یکی از بازداشتگاه‌های تهران بزرگ منتقل شدند. [۹] مادر یکی از زندانیان محبوس در زندان قزل حصار کرج که به اتهام ارتکاب جرائم مواد مخدر در حبس به سر می‌برد، به بنیاد برومند گفت از پسرش خواسته شده در ازای هر یک سال باقی مانده از حبسش، صد میلیون تومان وثیقه بسپارد تا بتواند به مرخصی برود، رقمی که از عهده این خانواده خارج است. [۱۰]

همان گونه که دفتر منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی در شرق مدیترانه خاطر نشان ساخته، علی‌رغم برخی پیشرفت‌های مثبت در مبارزه ایران با بحران ویروس کرونا، «هنوز کارهای زیادی باید انجام شود، به خصوص در زمینه گردآوری [و] تحلیل آمار». [۱۱] 

وقتی ایران با چنین بحرانی مواجه است، مقامات این کشور باید تذکرات متخصصان علم پزشکی را جدی بگیرند، در خصوص تدابیری که به منظور حفاظت از سلامتی زندانیان اتخاذ شده شفاف عمل کنند، و مجدانه به معضل شلوغی بیش از حد زندان‌ها و عدم رعایت بهداشت عمومی در این مکان‌ها بپردازند.

یادداشت ها:
[۱] IRNA, March 4, 2020 (https://www.irna.ir/photo/83693429/)
[۲] IRNA, March 4, 2020 (https://www.irna.ir/news/83702253)
[۳] ویدیو موجود در کانال تلگرامی “Physicians News Channel” مورخ ۹ اسفند ماه ۱۳۹۸.(https://t.me/irmed/15173)
[۴] دیگر زندانیانی که واجد شرایط نیستند عبارتند از مرتکبین آدم‌ربایی در صورت عدم گذشت شاکی؛ مرتکبین اسید‌پاشی؛ مجرمینی که به اتهام قاچاق، خرید و فروش بیش از دو قبضه اسلحه محکوم شده‌اند؛ محکومین جرایم حدی؛ و محکومین کلاهبرداری کثیرالشاکی. (https://www.iranrights.org/fa/library/document/3712)
[۵] https://www.iranrights.org/fa/library/document/3713
[۶] ISNA, March 3, 2020 (https://www.isna.ir/news/98121310173/)
[۷] ISNA, March 4, 2020 (https://www.isna.ir/news/96041407477)
[۸] مصاحبه بنیاد برومند با فردی مطلع از پرونده کرکوکی، ۱۴ اسفند ماه ۱۳۹۸.
[۹] HRANA, March 2, 2020 (https://www.hra-news.org/?p=234000)
[۱۰] مصاحبه بنیاد برومند، ۱۳ اسفند ماه ۱۳۹۸.
[۱۱] حساب توییتر دفتر منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی در شرق مدیترانه ، ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸،
(https://twitter.com/WHOEMRO/status/1235665316077875200) .
زندان یزد.  این عکس متعلق به میکروفون نیوز

ایران باید برای محافظت از زندانیان در برابر ویروس مرگبار کرونا

اقدام فوری کند

در حالی‌که ویروس مرگبار کرونا در جمهوری اسلامی ایران گسترش پیدا می‌کند، زندانیان بطور ویژه در معرض خطر قرار گرفته‌اند. حداقل ١٩ مورد مرگ و ١٣٩ مورد ابتلا تا چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۸ توسط مسئولان اعلام شده [١]، و تعداد بسیار بیشتری براساس یک مطالعه پزشکی اخیر [٢]. شرایط زندان‌ها در ایران پایین‌تر از حد استاندارد است. شلوغی بیش از حد، شرایط غیربهداشتی، عدم تهویه مناسب، عدم تأمین ملزومات کافی برای حفظ بهداشت فردی، عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم و تغذیه نامناسب باعث گسترش بیماری‌ها می‌شود. طی سالیان، گروه‌های مدافع حقوق بشر از جمله بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران (بنیاد برومند) از شرایط غیربهداشتی زندان‌ها خبر داده‌‌اند. مقامات ایرانی همچنین ازدحام جمعیت در زندان‌ها را تصدیق کرده‌‌اند، اما هنوز اقدامی برای بهبود این وضع صورت نگرفته و در بیشتر زندان‌‌ها، زندانیان بخصوص در برابر بیماری‌های مسری آسیب‌پذیر هستند. بنیاد برومند بیم از این دارد كه بدون اقدامات مؤثر مقامات ایران، ویروس کرونا به شدت در بین زندانیان ایرانی گسترش یابد. تاکنون ۵٠٠ مورد از زندانیان مبتلا به این ویروس در چین شناسایی شده‌اند. [٣]

ایران حضور ناظران حقوق بشر را در زندان‌ها منع کرده است. با این حال، گزارش‌ها از زندان‌های ایران و شهادت زندانیان سابق به خبر از شرایط بهداشتی ناگوار در زندان‌های سراسر کشور می‌دهد. در بیانیه‌ای به تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، گروهی از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد در مورد سلامتی چندین زندانی عقیدتی ابراز نگرانی کرده بودند:

« تداوم بازداشت، و امتناع مکرر از صدور اجازۀ رجوع زندانیان عقیدتی که دچار مشکلات جدی طبی هستند به مراکز درمانی و محرومیت آنها از معالجۀ مورد نیاز، منجر به وخامت وضعیت سلامتی آنها شده است. امتناع از ارایه مراقبت‌های پزشکی، اعمال خشونت جسمی ، چه در زندان‌های شلوغ و چه در سلول‌های انفرادی، و سایر اشکال شکنجه و بدرفتاری، زندانیان را در معرض خطر جراحات جدی و مرگ و میر قرار می‌دهد … متأسفانه زندان‌های ایران صحنه بسیاری از این نوع تراژدی‌ها بوده‌اند، که با اعمال مراقبت های مناسب قابل پیشگیری است.»[۴]

گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران در گزارش اسفند‌ماه ۱۳۹۶ خود،  به گزارش‌های پیاپی درباره «وضعیت اسکان نامناسب؛ حبس در سلول‌‌های پر از زندانی، عدم تأمین آب و غذای کافی؛ شرایط غیربهداشتی؛ و دسترسی محدود به واحدهای بهداشتی» اشاره کرده است. او همچنین از محرومیت زندانیانی از مراقبت‌های پزشکی خبر داده است. [۵]

گزارشگر ویژه در آخرین گزارش خود، مورخ ۸ بهمن ۱۳۹۸، [۶] مجددا در مورد ازدحام بیش از حد جمعیت و وضعیت بهداشت در چندین زندان ابراز نگرانی کرد. از جمله این موارد در زندان اوین، یک زندانی سابق «به یک سالن زندان با ظرفیت ١۵٠ نفر برخورده بود که ۴٠٠ نفر در آن زندانی بودند»؛ و درزاهدان، جایی که یک زندانی سابق گزارش داد «به هر زندانی فقط یک مسواک داده بودند، اما باقی چیزها از جمله صابون را خودشان باید می‌خریدند… در آنجا فقط ١٢ تخت وجود داشت و به همین دلیل اکثر زندانیان مجبور بودند روی زمین بخوابند … فقط ١٠ توالت برای ٢٠٠ نفر وجود داشت»؛ و درزندان تهران بزرگ، جایی که طبق گفته یک زندانی سابق «سلول‌ها به شپش، حشره و سوسک آلوده بودند و فقط یک مدت زمان دوساعته برای ۴۰۰ نفر وجود داشت که دوش بگیرند» و در طول دو سال فقط یک بسته بهداشتی به زندانیان داده می‌شد.[٧] 

بنیاد برومند همچنین شلوغی و شرایط نامناسب را در چندین زندان ایران مورد بررسی میدانی قرار داده است. در اسفند‌ماه ۱۳۹۷، بنیاد برومند با یک زندانی سابق اردوگاه شهید لاجوردی گفتگو کرد؛ این زندان در فرح‌آباد استان مازندران است که در آن مجرمین مواد مخدر دوران محکومیت حبس غیر‌ابد خود را طی می‌کنند. به گفته وی، این زندان حدود ٣٠٠٠ زندانی را در خود جای داده است که تقریباً سه برابر ظرفیت موجود است، با سه دوش برای هر ٧٠٠ نفر و آب گرمی که تنها یک بار در ساعت دو بار در هفته موجود است. در آنجا آب آشامیدنی فقط به صورت آب چای صبحگاهی در دسترس است، و در غیر این صورت باید در بطری خریداری شود. اردوگاه شهید لاجوردی که در ساحل واقع شده از شبکه‌های لوله‌کشی آب شهری فاصله دارد. آب شیر شور و ماسه آلود است. طبق گفته این منبع و بسیاری از زندانیان سابق دیگر که بنیاد برومند با آنها مصاحبه كرده، مواد مخدر، اغلب با همدستی مسئولان، به راحتی در دسترس زندانیان در زندان‌های سراسر كشور قرار می‌گیرد، و نگرانی‌هایی را در مورد رفتارهای پرخطر كه ممكن است به انتقال بیماری‌ها بینجامد ایجاد می‌كند. [٨] 

مقامات ایرانی این مشکل را در طول سالها تصدیق کرده‌اند. از جمله شماری از نمایندگان مجلس شورای اسلامی مشکل ازدحام  جمعیت در زندان‌ها و افزایش کلی تعداد زندانیان سراسر کشو را در سال ۱۳۹۷ تأیید کرده‌اند. [٩] در مرداد ۱۳۹۸، قبل از دستگیری گسترده معترضین آبان‌ماه، رئیس سازمان زندان‌های ایران اعلام كرد كه جمعیت درون زندان‌ها دو برابر ظرفیت زندان‌هاست. [١٠] به گفته رئیس پلیس، در مدت سه روز تنها در تهران ١١۷٠ نفر دستگیر شده اند که ٢٧٠ نفر آن‌ها خرده فروش و ٩٠٠ نفر مصرف کننده مواد مخدر بودند. [١١] بر اساس شهادت یک زندانی در تاریخ ۵‌ آذر ۱۳۹۸ بیش از ١٠٠٠ معترض از جمله مجروح شدگان به زندان تهران بزرگ منتقل شدند.[١٢] بر اساس اطلاعات جمع آوری شده توسط بنیاد برومند، بیش از ۶٠٠٠ معترض در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۷ دستگیر شدند. [١٣] بازداشت تعداد کثیری  از مجرمان مواد مخدر در کنار معترضین و افرادی که به اتهام بدهکاری‌های مالی و جرم‌های غیر عمدی و یا تصادفات[١۴] در حبس هستند باعث تشدید شرایط وخیم زندان‌ها شده است.

نهادهای حقوق بشری، از جمله سازمان ملل متحد و کمیته اروپایی جلوگیری از رفتارهای غیر‌انسانی و تحقیرآمیز، ازدحام بیش از حد جمعیت در زندان را «رفتار غیرانسانی» تلقی می کنند: «ازدحام بیش از حد زندانیان را برای مدت طولانی مجبور به زندگی در شرایط  اسفناکی می کند که برای کرامت و حیات آنها مناسب نیست و می‌تواند ممنوعیت مطلق شکنجه را نقض کند. [١۵] «ازدحام بیش از حد منبع عفونت و بیماری است و از علل شیوع بیماری‌های مسری بین زندانیان و کارمندان زندان محسوب می شود. سازمان‌های حقوق بشری دستورالعمل‌های مهمی برای حل این مسئله ارائه داده‌اند. قوانین حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا) دستورالعمل‌هایی برای اطمینان از حفظ حق سلامتی و مراقبت پزشکی زندانیان ارائه می‌کند.

گزارش‌‌های اخیر حاکی از وجود ویروس کرونا در زندان‌های ایران است. به گفته ایران وایر، زندانیان در زندان‌های اوین، کرج و تهران بزرگ ممکن است مبتلا به کرونا شده باشند. [١٨] همچنین، خبرگزاری فعالان حقوق بشر ایران (هرانا) درباره مبتلایان احتمالی در زندان‌های ارومیه، قزل حصار، و خرم آباد گزارش داده است. [١٩] در صورت اثبات این گزارش‌ها، ده‌ها هزار زندانی و کارمندان زندان در معرض خطر جدی خواهند بود.

خبرگزاری ایلنا گزارش داده است که علی اصغر جهانگیر، رئیس سازمان زندان‌های ایران، طی یک کنفرانس ویدیویی با مسئولان زندان‌ها به آنها دستور داده کمیته‌های بهداشتی تشکیل دهند، روزانه زندان‌ها را ضدعفونی کنند، زندانیان و کارمندان زندان را آموزش دهند، محصولات بهداشتی لازم را برای آنها فراهم کنند، ملاقات‌ها را محدود و انتقال زندانیان را به طور کامل متوقف کنند. [٢٠] 

با عدم  پاسخگویی و شفافیت قضایی، هنوز مشخص نیست که چه کسی وظیفه اجرای این توصیه‌ها را بر عهده دارد و چه امکاناتی برای اجرای آنها در اختیار مقامات زندان گذاشته شده است. حتی در شرایط شفافیت و تخصص بیشتر در بیمارستان‌ها، گزارش شهروندان در مورد عدم وجود پروتکلهای واضح برای تفکیک بیماران آلوده و اطمینان از حمل و نقل ایمن و دفن اجساد قربانیان ویروس نگران کننده است .[٢١] 

وضعیت زندانیان توانایی آنها در محافظت از خود در برابر بیماری‌های به شدّت مسری مانند کرونا را محدود می‌کند. ملاحظات حقوق بشری به وضوح این الزام را ایجاد می‌کند که زندانیان حداقل معادل آنچه برای جمعیت خارج از زندان ارائه می‌شود از خدمات درمانی برخوردار شوند. دولت وظیفه دارد خدمات بهداشتی و محیطی سالم به زندانیان ارائه دهد. مقامات ایران باید اقدامات سریع و جدی برای جلوگیری از شیوع این ویروس در زندان‌ها انجام دهند. این وظیفه‌ای در راستای بهداشت عمومی و یک وظیفه حقوق بشری است.

گزارشگر ویژه سازمان ملل بر تعهدات قانونی جمهوری اسلامی ایران تأکید کرد که براساس میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، ملزم «به احترام، حمایت و تحقق حق همه برای برخورداری از بالاترین استاندارد قابل دستیابی از سلامت جسمی و روانی» (ماده ١٢) از جمله برای زندانیان است. 

همانطور که در قوانین نلسون ماندلا تصریح شده، مراقبت‌های بهداشتی از زندانیان یک مسئولیت دولتی است و زندانیان باید از همان استانداردهای مراقبت‌های بهداشتی که در جامعه موجود است بهره‌مند شوند و باید به مراقبت‌های بهداشتی لازم به شکل رایگان، و بدون تبعیض مبتنی وضعیت قانونی‌شان دسترسی داشته باشند. (قانون ۲۴(۱)) [پاراگراف ۶۳] [۲۲]

ازدحام جمعیت در زندان‌ها، بازداشتگاه‌ها و اردوگاه‌های ایران معلول قوانین تنبیهی شدید [٢٣] و سیاست سرکوبی است که پس از انقلاب در پیش گرفته شد  و به صدها هزار دستگیری در سال (از جمله افراد زیر ١٨ سال)، بازداشت‌های طولانی مدت قبل از محاکمه، و احکام طولانی مدت زندان، منتهی شده است. رئیس اتحادیه مددکاران اجتماعی ایران، که استفاده از مجازات های جایگزین را توصیه می کند، در ١١ مه ٢٠١٨ به ایسنا گفت بطور سالانه حدود ۴٢٠٠٠٠ زندانی به جمعیت زندانیان کشور افزوده می‌شود.[٢۴] 

زندان‌ها مملو از زندانیانی است که مرتکب جرمی نشده‌اند [٢۵]، از جمله صدها زندانی عقیدتی، اعضای اقلیت‌های مذهبی و قومی، روزنامه‌نگاران، مدافعان حقوق بشر [٢۶]، فعالان حقوق کارگری [٢٧]، فعالان محیط زیست، [٢٨] و هزاران نفر از  دستگیرشدگان اعتراضات مسالمت‌آمیز و حتی اعضای خانواده معترضان کشته‌شده که جرأت دادخواهی داشته‌اند. وحید مجید، رئیس پلیس سایبری، اعلام كرد كه یگان ویژه پلیس سایبری که برای «مبارزه با شایعه پراکنان درباره گسترش ویروس کرونا در كشور ایجاد شده، به طور موقت ١١٨ كاربر اینترنتی را بازداشت و ٢٤ نفر دیگر را دستگیر كرده است. [۲۹]

قوانین و سیستم دادگستری ایران برای پایان دادن به حبس گسترده و تضمین احترام به حقوق زندانیان، از جمله حق سلامتی آنها ، نیاز به اصلاحات جدی دارد. اما ایران باید با تهیه موادخوارکی مغذی و آب تمیز،  تأمین بهداشت رایگان، تسهیل حضور کارشناسان و متخصصان پزشکی در زندان‌ها، و انجام اقدامات فوری لازم برای جلوگیری از آلودگی مانع از شیوع ویروس شود.

ایران همچنین باید اقدامات فوری برای کاهش ازدحام در زندان‌ها و ایجاد فضای باز برای جداسازی زندانیانی که به این ویروس مبتلا شده‌اند پیش بگیرد. گام‌هایی در این مسیر می‌تواند شامل آزادی زندانیانی باشد که بدلیل قادر نبودن به پرداخت وثیقه در بازداشت قبل از محاکمه به سر می‌برند و افرادی که بدلیل بدهکاری‌های مالی در زندان هستند. همچنین، چنانکه یک نماینده مجلس اخیرا پیشنهاد کرده، می‌توانند به زندانیانی که با اتهامات سیاسی و امنیتی زندانی هستند مرخصی موقت بدهند.[۳۰]

این امر مستلزم اراده سیاسی رهبران ایران است تا از این قبیل اقدامات برای حمایت از زندانیان و جامعه استفاده کنند. در صورت لزوم، جامعه بین‌الملل می‌تواند در ترغیب ایران به تضمین حق سلامت زندانیان نقش مهمی ایفا کند و با در اختیار گذاشتن تجربیات و امکانات آنها را حمایت کند.

یادداشت‌ها:

[۱] بیانیه دفتر روابط عمومی وزارت بهداشت 

https://www.irna.ir/news/83691964

 [۲] این تحقیق که تعداد موارد موجود در ایران را ١٨٠٠٠ نفر تخمین می‌زند مورد داوری تخصصی قرار نگرفته و توسط medRxiv  ) موسسه ناشر آزمایشگاه Cold Spring Harbor (CSHL) موسسه تحقیقاتی و آموزشی غیرانتفاعی دانشگاه ییل) و BMJ (موسسه انگلیسی تهیه‌کننده مقالات و اطلاعات پزشکی و بهداشتی) منتشر شده است. 

[۳] نیویورک‌ تایمز،‌ ۲ اسفند ۱۳۹۸

https://www.nytimes.com/2020/02/21/world/asia/china-coronavirus-iran.html

[۴]

https://www.iranrights.org/fa/library/document/2988

[۵] گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر  در جمهوری اسلامی ایران ، نسخه اولیه/ نهایی نشده  ۱۵ اسفند ۱۳۹۶

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3354

 [۶] گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران ، نسخه اولیه/ نهایی نشده ۳۰ دی ۱۳۹۸

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3708

[۷]گزارش گزارشگر ویژه در مورد وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران ،  نسخه اولیه/ نهایی نشده ۳۰ دی ۱۳۹۸ : بندهای ۶٠-۶١

۸) نگاه کنید به فیلم «صحبت‌های یک زندانی مصرف‌کننده مواد‌مخدر»

https://www.youtube.com/watch?v=d8l2XUJuOrk

 [۹] در اکتبر سال ٢٠١٨، علی بختیار، نماینده مجلس، اظهار داشت که جمعیت زندان‌ها تنها در چهار ماه گذشته دو برابر شده است، در حالی‌که معاون دیگری اظهار داشت که تعداد زندانیان کشور چهار برابر ظرفیت زندان‌هاست. بهمن طاهرخانی، عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس، اظهار داشت که ازدحام جمعیت در زندان‌ها منجر به عدم نظارت کافی شده و به افزایش درگیری‌ها و شیوع مواد مخدر در زندان‌ها انجامیده است.

[۱۰] خبرگزاری مهر، ۱۴ مرداد ۱۳۹۸

https://www.mehrnews.com/news/4685750

[۱۱] خبرگزاری دانشجویان ایران – ایسنا، ۲۱ آبان ۱۳۹۸

https://www.isna.ir/news/98082113382

[۱۲] مصاحبه بنیاد برومند، ۵ آذر ۱۳۹۸. همچنین گزارش سازمان عفو بین‌الملل، ۲۵ آذر ۱۳۹۸

https://www.amnesty.org/en/latest/news/2019/12/iran-thousands-arbitrarily-detained-and-at-risk-of-torture-in-chilling-post-protest-crackdown/ 

[۱۳] بنیاد برومند گزارش‌هایی در مورد ۶٢٢۵ بازداشتی در رابطه با فعالیت اعتراضی در آبان ۱۳۹۸، که آخرین بار در تاریخ ۴ بهمن ۱۳۹۸ به روزشده، جمع‌آوری کرده است. گزارش‌ها در خصوص ٣١۴٨ مورد از این بازداشت‌ها از منابع رسمی و نیمه‌رسمی گرفته شده؛ و بنیاد برومند توانسته درباره ٣٣٠ فرد بازداشتی از جمله ٣٩ زن از منابع غیررسمی نام و جزئیات بیشتری جمع آوری کند. طبق این گزارش‌ها، ١٠١٨ فرد زیر سن قانونی در بین دستگیرشدگان وجود دارند. بیشتر این دستگیری‌ها در ماه‌های آبان  و آذر صورت گرفته است، هرچند از آن زمان تاکنون دستگیری‌ها ادامه داشته است. تعیین وثیقه بالا در پرونده‌های این معترضان دستگیرشده، که پرداختش اغلب فراتر از توانایی خانواده‌هاست، مانعی برای آزادی آنهاست: به گفته یکی از منابع بنیاد برومندبازداشت شدگان در زندان مرکزی سنندج با وثیقه متوسط ٢٠٠ میلیون تومان آزاد شده‌اند (حدود ١٣٠٠٠ دلار). در مواردی وکلا به بنیاد برومند اطلاع دادند که در شیراز برای افراد زیر سن قانونی که در جریان این اعتراضات دستگیر شده‌اند وثیقه ۵٠٠ میلیون تومانی (حدود ٣٢٠٠٠ دلار) تعیین شده است.

[۱۴]  در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۸، مدیر‌عامل ستاد دیه کشور خبر از آزادی ۳۳۱۸ نفر از چنین زندانیانی و به لطف کمک‌های خیریه و وجوه دولتی در نیمه اول سال ۱۳۹۸ داد. به گفته وی، شمار زندانیان آزادشده با کمک خیرین در سال گذشته ١٠ هزار نفر بوده است. طبق قانون ایران، افراد می‌توانند به دلیل عدم پرداخت مهریه، دیه فوتی و یا جرحی بدون اینكه به طور عمدی مرتكب عمل مجرمانه شوند، زندانی شوند.

https://www.hamshahrionline.ir/news/472493

[۱۵]  به بند ۶٠ گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران مورخ  ۸ بهمن ۱۳۹۸ مراجعه کنید. همچنین به گزارش گزارشگر ویژه در مورد حقِ بهرهمندی ازعالیترین استاندارد قابل حصول سلامتی، بند ٢۶ (۲۹ مرداد ۱۳۸۹)

[۱۶] «شلوغی زندان به مشکلاتی از قبیل:  اسکان پرازدحام و غیر بهداشتی، عدم حفظ حریم شخصی بطور مداوم (حتی هنگام انجام کارهای ساده مانند استفاده از سرویس بهداشتی)، کاهش فعالیت خارج از سلول [؛] کاهش کیفیت خدمات مراقبتهای بهداشتی، افزایش تنش و. . . خشونت بین زندانیان و بین زندانیان و کارمندان می‌انجامد. به گزارش سازمان بین‌المللی اصلاحات کیفری در خصوص نگرانی‌ نهادهای حقوق بشری از شلوغی زندان‌ها و دستورالعمل‌های مربوطه مراجعه کنید:

https://www.penalreform.org/blog/growing-concern-for-prison-overcrowding-among-human-rights

[۱۷]

https://www.penalreform.org/resource/standard-minimum-rules-treatment-prisoners-smr/;

https://www.iranrights.org/fa/library/document/911/standard-minimum-rules-for-the-treatment-of-prisoners

[۱۸] ایران وایر، ۶ اسفند ۱۳۹۸.

https://iranwire.com/fa/features/6741

یکی از زندانیان کرج از نقل و انتقالات ناگهانی و بدون توضیح خبر می‌دهد، در حالی که یک کارمند سابق زندان گزارش می‌دهد که بند زندانیان سیاسی، که در مجاورت مرکز پزشکی است، تخلیه شده است، و احتمالاً قرار است به عنوان قرنطینه مورد استفاده قرار گیرد. انوشه آشوری، همسر زندانی دوملیتی ایرانی- انگلیسی، گزارش داد كه همسرش به وی گفته در بند ۴ زندان اوین که وی در آنجا نگهداری می شود ویروس کرونا وجود دارد. همچنین ایران وایر گزارش‌هایی دریافت کرده مبنی بر اینکه یک زندانی ۵۴ ساله به نام مصطفی اشکبوس در اثر ابتلا به کرونا در زندان فشافویه درگذشته است

[۱۹]  هرانا ۶ اسفند ۱۳۹۸

https://www.hra-news.org/2020/hranews/a-23972/

[۲۰] ایلنا ۷ اسفند ۱۳۹۸

https://cutt.ly/zr8vQov

[۲۱] کانال تلگرامی وحید‌آنلاین

[۲۲] 

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3708

[۲۳] نزدیک به ۲۰۰ عمل حکم اعدام دارد

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3591

https://www.amnestyusa.org/files/flawed_reforms_-_irans_new_code_of_criminal_procedure.pdf

https://www.hrw.org/report/2012/08/28/codifying-repression/assessment-irans-new-penal-code)

[۲۴]

https://www.isna.ir/news/97022111444

[۲۵]  هشت نفر از امضاکنندگان نامه‌ای سرگشاده خواستار استعفای آیت‌الله خامنه‌ای به جرم «ایجاد یک گروه غیرقانونی و تبلیغات علیه دولت» از ۶ تا ٢۶ سال به حبس محکوم شدند. آنها همچنان در انتظار مجازات خود به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و بنیانگذار جمهوری اسلامی» هستند. خسرو صادقی بروجنی، جامعه شناس، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت ملی»، «تبلیغات علیه دولت» و «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی» به ٨ سال زندان محکوم شد. آقای بروجنی چندین مقاله در مورد اقتصاد سیاسی ایران نوشته است. گیتا هور که در اعتراضات نوامبر ٢٠١٩ شرکت داشت به جرم «تجمع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه دولت» به شش سال زندان محکوم شد.

[۲۶] نرگس محمدی به اتهام «جمع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه دولت» برای فعالیت هایش به نمایندگی از لگام، یک سازمان مردمی خواستار لغو مجازات اعدام، به ١۶ سال زندان محکوم شد.

[۲۷] بطور مثال پرونده اسماعیل بخشیان و سپیده قلیان را بخوانید:

 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3568

[۲۸]

 https://iranwire.com/fa/features/6720

[۲۹] خبرگزاری فرانسه، ۷ اسفند ۱۳۹۸ 

 https://news.yahoo.com/cyberpolice-virus-hit-iran-arrest-24-over-covid-142622257.html

 حسن نوروزی، رئیس کمیته امور حقوقی و قضایی مجلس، هشدار داده هرکس  «انتشار اخبار دروغین» در مورد ویروس کرونا بپردازد، می تواند یک تا سه سال زندان برود یا شلاق بخورد.

https://www.borna.news/fa/tiny/news-969947

[۳۰] صفحه تویتتر نماینده مجلس محمود صادقی، ۶ اسفند ۱۳۹۸

https://twitter.com/mah_sadeghi/status/1232290661174587392