برگزاری مراسم چهارشنبه سوری در هانوفر

چهارشنبه ۲۶ اسفند ۱٣٨٨ – ۱۷ مارس ۲۰۱۰
ندا حقیقت
طبق سنت هر ساله، مراسم چهارشنبه سوری با شرکت بسیاری از ایرانیان مقیم هانوفر در زمینی در نزدیکی کارگاه این شهر برگزار شد.
مراسم چهارشنبه سوری مدت 25 سال است که در هانوفر با همان شکلی که درایران انجام می گیرد، برگزار می شود.
بسیاری از حاضران در این جشن گفتند که امسال این جشن از استقبال بیشتری برخوردار است زیرا خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی اعلام کرده که این مراسم شرعی نیست و باید از برگزاری آن اجتناب شود.
در ایران نیز همزمان این جشن با تدابیر شدید امنیتی برگزار شده و در برخی نقاط نیز درگیری هایی با نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بوجود آمده است.
بسیاری از هم میهنان روز گذشته در خیابانهای ایران به جشن و پایکوبی پرداختند اما این مراسم سنتی، امسال رنگ و بوی سیاسی داشت و شعارهایی علیه رژیم مزدور جمهوری اسلامی داده شد.
نیروی انتظامی اعلام کرده که نزدیک به 50 نفر در چهارشنبه سوری امسال به دست پلیس بازداشت شده اند.
چهارشنبه‌سوری نام جشنی است که تغییر یافته مراسم باستانی پنج روز آخر سال به نام پنج روز پنجه است. این جشن برگرفته از آیین زرتشتی است که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد تاکنون در پنج روز آخر هر سال، آن را با برافروختن آتش و جشن و شادی در کنار آن برگزار می‌کنند.
در گاه‌شمار زرتشتیان یک سال شامل ۳۶۵ روز یا ۱۲ ماه است که هر کدام دقیقاً ۳۰ روز بوده و ۵ روز انتهایی سال جدا از ماه‌ها به‌حساب می‌آمده و «پنجه» نامیده‌ می‌شود که البته در هر ۴ سال یک بار ۶ روز می‌شود. در این گاه‌ شمار روزی به عنوان چهارشنبه و به طورکلی ۷ روز هفته وجود ندارد بلکه ۳۰ روز ماه و ۵ روز انتهای سال هرکدام با نام خاصی نام‌گذاری می‌شود.
ایرانیان قبل حمله تازیان این ۵ روز آخر سال را با روش‌کردن آتش جشن می‌گرفتند و بر این اعتقاد بودند که در این ۵ روز ارواح درگذشتگان به زمین سفر می‌کنند و با همراه خانواده‌هایشان و برای آنها برکت، دوستی و پاکی در سال آینده طلب خواهند‌کرد ولی بعد از حمله تازیان به دلیل مخالفت‌های آن‌ روزگار در برپایی این مراسم ایرانیان روز چهارشنبه را که نزد اعراب نحس بوده را انتخاب کردند و آتش افروزی در این روز را با نحسی آن روز توجیه کردند.
واژه «چهارشنبه‌سوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته ‌است و سوری که به معنی سرخ است ساخته شده‌ است. آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته می‏شود که این آتش معمولا در بعد از ظهر زمانی که مردم آتش روشن می‏کنند و از آن می‏پرند آغاز می‏شود و در زمان پریدن می‏خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من» در واقع این جمله نشانگر یک تطهیر و پاک‌سازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد.
البته مراسمی که امروزه برپا می‌شود به طوری کلی متفاوت با روزگاران قدیم است چون از نظر زرتشتیان آتش نماد مقدسی است و پریدن از روی آن به نوعی بی‌احترامی به آن نماد تلقی می‌شود. جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است.