تقی روزبه
رابطه رژیم و دانشگاه مثل رابطه مارگزیده و ریسمان سپید و سیاه است. چرا که از همان فردای پس از انقلاب بهمن ۵۷ و تأسیس حکومت اسلامی، درحالی که خمینی و روحانیت تازه به قدرت رسیده هنوز نیات و ماهیت واپسگرایانه و سلطه جویانه خود را عیان نساخته بودند و توهم توده ای گسترده ای نسبت به آنها وجود داشت، رژیم اما درمحیط های دانشجوئی خود را در اقلیت یافت و برای فتح سنگردانشگاه ها تهاجم گسترده ای را درپیش گرفت و نهایتا ناچارشد که برای مدتی طولانی دانشگاه و سایرمحیط های دانشجوئی را تحت عنوان انقلاب باصطلاح فرهنگی تعطیل و از نو تجدید سازماندهی کند.

انقلاب ضدفرهنگی اما اسم شبی بود برای به انقیادکشاندن دانشگاه ها و افکندن افساراسلامی به گردن آن ها. بدون چنین “انقلاب فرهنگی” رژیم هیچگاه قادرنبود که سلطه خود را بردانشگاه ها و محیط های دانشجوئی تحمیل کند. با این همه همین سلطه هم متزلزل و آسیب پذیربود و هراز گاهی ناچارمی شد برای زهرچشم گرفتن یورش های های وحشیانه ای را به محیط های دانشجوئی سازمان دهد. دوره احمدی نژاد مقطع مناسبی بود که حاکمیت و باندهای افراطی-امنیتی، میخ خود را محکم تر بر”تابوت” دانشگاه ها به کوبند و بیشترین تلاش خود را در پادگانی کردن فضای آن ها، تصفیه های فراگیر و گرازکوب کردن به کارگیرند و البته بیشترین موفقیت را در قیاس با دوره قبل، نصیب خود کردند و عرصه را حتی بر جناح های رقیب و هم پیمان خود هم تنگ کردند. با این وجود، همواره جدال های درونی باندهای رژیم که هیچ گاه در کل حیات نظام اسلامی فروکش نکرده اند، در سطح دانشگاه ها نیز بازتاب داشته اند. با پیروزی روحانی و اعتدال گرایان در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، جدال پیرامون کنترل دانشگاه ها باردیگرشدت و حدت تازه ای یافت. چنان که از همان لحظه رأی اعتماد به وزراء دولت جدید یکی از کانون های مهم جدال حول وزیرعلوم و انتصاب های دانشگاهی جریان داشته و جریان حاکم به شدت نگران سست شدن فضای پادگانی در سطح دانشگاه ها بوده است. از این رو باندهای حاکم تمامی تلاش خود را برای آن که مبادا نسیم اعتدال و تغییر ولوجزئی در دانشگاه ها بوزد و ناخواسته موجب به حرکت درآمدن لایه های زیرین نارضایتی انباشته شده در بدنه جامعه دانشگاهی بگردد، بکارگرفته اند. خشم آن ها از برخی گزینش ها و پذیرش برخی دانشجویان ستاره دار و دعوت برخی استادان تسویه شده و نیز افشاء بورس های اهداء شده به آقازاده های باندهای حاکم، چنان است که آن ها رسما وزیرعلوم را به خاطر آن ها به زیرمهمیزاستیضاح کشانده اند. آن ها شرط انصراف خود از استیضاح را کنارگذاشتن سیاست دعوت از دانشجویان ستاره دار و استادان برکنارشده و دست نبردن به ترکیب کنونی ساختاردانشگاهی و اجتناب از بکارگیری مدایران وابسته به جناح دیگرکرده بودند. (گواین که نباید فراموش کرد که اجراء این سیاست ها توسط دولت و وزیرعلوم اساسا به شیوه گزینشی و جلب نیروهای همگرا با نظام ولی نزدیک به جناح اعتدال گرایان صورت گرفته است). افشاگری های تاکنون صورت گرفته نشان دهنده آن است که باندهای حاکم تاچه حد دانشگاه ها و بودجه های آن را به تیول خود ( تیول دایمی) تبدیل کرده و آن را در خدمت کادرسازی و تربیت مدیران از میان اعوان و انصارخود اعم از آقازاده ها و عوامل مزدورخود بکارگرفته اند (جلوه و مصداقی از جلوه ها و مصادیق یک رژیم تماما رانت خوار).

اهمیت کنترل دانشگاه ها از جهات گوناگونی مطرح است: از یکسو کنترل دانشگاه توسط این یا آن قدرت قبل ازهرچیز باهدف کادرسازی و تربیت مدیران و “اندیشه ورزان متعهدی” است که بدون آن حکومت کردن و کنترل برکشور و بهره برداری از ثروت ها و منابع آن ناممکن است. گواین که جمهوری اسلامی بدلیل آسیب پذیربودن در قبال آن چه که به فرارمغزها موسوم است، قادر به حفط بخش وسیعی از این سرمایه ها نیست و تنها در چندسال گذذشته ۲۰۰ هزارتحصیل کرده از کشورخارج شده است. اما این از اهمیت کنترل دانشگاه ها نمی کاهد و باعث نمی شود که رژیم از تلاش خود برای کنترل آن ها، با توجه به کثرت دانشجویان و اهمیت حیاتی تربیت متخصصین وفادار به خود بکاهد و کوتاه بیاید. نکته دوم آن که در شرایط استبدادی و سرکوب فراگیر سیاسی در سطح جامعه حتی برای جناح های رقیب، دانشگاه ها همواره نقش مهمی در تقویت و عضوگیری جناح های سیاسی بخصوص جناح اصلاح طلبان داشته است (نقش مهم تحکیم وحدت درزمان اصلاح طلبان درمطرح شدن و پیروزی آن ها را بیادداشته باشیم). نکته سوم آن که دانشگاه ها علاوه بردوکارکردفوق، همواره نقش مهمی در شکستن فضای اختناق و گسترش و تقویت جنبش های اجتماعی و اعتراضی و اشاعه گفتمان آزادی و برابری داشته اند که بخش مهمی از نگرانی عمیق رژیم از سست شدن فضای پادگانی در دانشگاه ها از همین نقش دانشگاه ها و دانشجویان پیشرو سرچشمه می گیرد.

نبردحول کنترل دانشگاه البته بخشی از منازعه همه جنانبه و رو به تشدید بین دولت و اصول گرایان شکست خورده در انتخابات پیشین ریاست جمهوری است. چنان که به مرورزمان لحن حملات روحانی و افشاگری او و حامیانش تندتر و خشم آگین ترشده است. سخنان اخیر و بی سابقه روحانی که در آن حریفان خود را بزدل و ترسو خواند و به جهنم حواله اشان داد و در دفاع ازموضع خود ابرازداشت که مخالفانش از اتاق فکربه اتاق عملیات نقل مکان کرده اند*۲ فراز تازه ای دراین جدال بی پایان است. بی تردید استیضاح وزیرعلوم یکی از مصادیق فعال شدن اتاق عملیاتی است. سخنان غیرمنتطره و پرخاشگرانه روحانی خطاب به مخالفین خود، نشان دهنده آن است که اولا مخالفان برای فلج کردن دولت اقدامات متعددی را در دستورکارخود قرارداده که او برآن شده است با هشدار و نهیب و تهدید (افشاگری و گفتاردرمانی) جلوی اقدامات آن ها را بگیرد. اماتعرض روبه گسترش جناح حاکم برای زمین گیرکردن دولت و روندرویدادها تدریجا به دولت و حامیان آنها می فهماند که به صرفا به افشاگری و گفتاردرمانی نمی توان اتکاء کرد. بهرصورت برشی از کشاکش دوجناح و کانونی شدن آن پیرامون استیضاع می تواند درمقطع کنونی تصویرروشن تری از توازن قوا و چشم انداز دامنه منازعات بعدی ارائه بدهد. آن چه که بویژه استیضاح کنندگان را مصمم ترساخته است، سهیم بودن خامنه ای درنگرانی آن ها پیرامون وضعیت دانشگاه ها و برنامه های وزارت علوم است. نگرانی که بارها به اشکال گوناگون ابزارشده و مدتی پیش خامنه ای صراحتا درمورد آن به دولت و وزیران عرصه فرهنگی و علوم تذکرداد و نسبت به تبدیل شدن محیط های دانشجوئی به محل منازعات و نفوذجناح ها و احزاب هشدارداد. درراهبرد خامنه ای و جناح حاکم اساسا قرارنیست گشایش در تحریم ها و دیپلماسی هسته ای به نرمش دربرابرمردم هم تأویل و تفسیرشود.

البته نتیجه استیضاح بیش از همه به موضع گیری پشت پرده خامنه ای و اصول گرایان میانه رو در مجلس و چانه زنی ها و بندوبست های پیرامون آن وابسته است. اگر روحانی نتواند حمایت ضمنی آن ها را درپشت پرده بدست بیاورد و اگر از بیت رهبری نشانه ای از تمایلی منبی برکوتاه آمدن استیضاح کنندگان به مجلس نرسد، چه بسا استیضاح کنندگان علیرغم مخالف های کمابیش وسیع علیه آن و تهدید وزیرعلوم به روشنگری رأی خواهند آورد و این پیروزی مسیرگام های بعدی آنها برای افزایش فشاررا هموارترخواهد کرد.

از سوی دیگرنباید فراموش کرد که دولت روحانی برای ایستادگی در برابرفشارهای روزافزون رقبا و پیش بردبرنامه های خود، ناچاراست که حامیان اجتماعی خود را بسیج کند. او بدون حربه افشاگری و بسیج پایگاه اجتماعی اعتدال گرایان و صرفا با اتکاء به چانه زنی در بالا قادر نخواهد بود که در مقابل تعرض جناح مقابله در آستانه پایان سال اول ریاست جمهوری اش پایداری کند. سعید حجاریان در گفتگوئی از لزوم تغییربرخی وزراء بی خاصیت و نیزتغییرصدها فرمانده و استانداری که از حکومت قبلی هم چنان برسرکارهستند و با سیاست های دولت اعتدال هم خوانی ندارند سخن به میان آورده است.

وزیرعلوم و دولت نیز از حربه افشاء بیشتراطلاعات پشت پرده (برای مقابله با حریه استیضاح حریف) سخن به میان آورده و درهمان حال، گرچه دیرهنگام، سعی کرده است که با بسیج نیروهای دانشگاهی در دفاع از وزیرعلوم و عقب راندن استیضاح کنندگان که اساسا بابتکارجناح افراطی و جبهه پایداری است، بهره گیرد. طومارهای حمایت ۱۵۰۰ استاد و ۵۰۰۰ دانشجو از آن جمله است.

گرچه سیاست انبساطی روحانی و وزارت علوم در دانشگاه ها کاملا کنترل شده است و بشدت مواظب اند که این جدال ها تعادل و آرامش(گورستانی) دانشگاه ها را بهم نریزد و موجب تحرک و به میدان آمدن بدنه دانشجوئی، مخالفان و جریان های غیروابسته به حاکمیت نگردد و تنها مشمول اصلاح طلبان معتدل گردد، اما این به معنای بی تفاوتی فعالین و بدنه دانشجوئی به منازعات و شکاف های فوق نیست. برعکس استفاده هشیارانه دانشجویان و جریانات مستقل و مترقی از فضاهای برآمده از شکاف بالائی ها حائزاهمیت است. بی تردید دانشجویان خودبهتراز هرکسی با راه و رسم استفاده از این شکاف ها درجهت و خدمت اهداف و خواست های خود آشناهستند. از نزاع دوجناح برای کنترل دانشگاه ها می توان روزنه ها و رخنه هائی برای تضعیف نسبی کنترل هردو جناح بردانشگاه ها و پیشروی نیروهای مستقل و غیروابسته به حاکمیت یافت.

۲۰۱۴-۰۸-۱۸- ۲۷-۰۵-۹۳
__________________
نگاه کنید
*۱- ۱۶ آذر و رویش جوانه ها:
http://www.taghi-roozbeh.blogspot.de/۲۰۱۳/۱۲/۱۶.html#moreÂ

نگاه کنید به:
*۲-کلید خوردن سناریوی تازه
http://www.taghi-roozbeh.blogspot.de/۲۰۱۴/۰۴/blog-post_۲۹.htmlÂ
از تحرک دلواپسان تا فعال شدن دولت پنهان!
http://www.taghi-roozbeh.blogspot.de/۲۰۱۴/۰۵/blog-post_۷.html#moreÂ

تقی روزبه

تنها از طریق تقویت عیاردموکراسی مستقیم و باندازه ای که تاریخا جنبش های طبقاتی-اجتماعی قادر به اعمال آن شده اند توانسته اند علیه نظم موجود برآشوبند و با ایجادرخنه در سیستم های حاکم و از جمله گسستن نظم هرمی و سلسه مراتبی و کنترلِ از بالابه پائین جامعه، راهی به سوی آزادی و رهائی بگشایند.

نوشته حاضر* شامل نکات زیراست:
-رابطه بین تئوری و پراتیک اجتماعی و ابتذال تئوری وقتی که اصول بجای تحلیل واقعیت های اجتماعی (و از آن جمله جنبش طبقاتی کارگران) می نشیند. حقیقت پیشینی وجود ندارد بلکه توسط انسان در پراکسیس خود آفریده می شود. در این فرایند چه بسا حقایق پیشین بی اعتبار و ملغی می شوند و حقایق نوینی ساخته و پرداخته می شوند. انسان و حقیقت توأمان آفریده می شوند.

– سازمان دهی و سازمان یابی آچارفرانسه نیست که به درد بازو بست کردن هرپیچ و مهره ای بخورد و یک انقلابی هرکار خواست با آن بکند، و لاجرم با هر جامعه ای اعم از هرمی و یا افقی همسازباشد. برعکس سازمان یابی در اساس، خود مناسبات است و بازتابی است از نوع مناسبات جامعه و انسان ها. بهمین دلیل چگونگی سازمان یابی خود یکی از مهم ترین وجوه مبارزه طبقاتی در جهت رهائی و یا انقیادسازی است و لاجرم بسته به نوع و جهت گیری آن، ردپای انقیاد یا رهائی در آن حک شده است. چرا که قرابت و پیوندناگسستنی بین سازمان یابی های عمودی و مبتنی بر رهبری و سلسه مراتب با جامعه طبقاتی و ساختارهرمی آن وجود دارد و نظام جامعه طبقاتی بدون چنین چفت وبستی قابل دوام نیست و اساسا قدرت بدون ساختاربندی قابل اعمال کردن نیست. همانطور که پیوندناگسستنی بین سازمانی یابی افقی و جامعه سوسیالیستی و غیرهرمی وجود دارد و برپائی جامعه سوسیالیستی بدون حذف سلسه مراتب قابل تصورنیست. از همین رو لازم است که از نگاه تکنیکی- ابزاری به سازمان یابی و اندیشه ماکیاولی هدف وسیله را توجیه می کند فاصله بگیریم و فراموش نکنیم که جامعه طبقاتی، ساختارهرمی آن و دموکراسی نیابتی و تفویض شده همزادیک دیگرند. همانطورکه مناسبات افقی و دموکراسی مستقیم و فراگیردرهمه حوزه ها (اعم ازاقتصادی و سیاسی و سایرسطوح اجتماعی ) و جامعه سوسیالیستی به عنوان یک جامعه بدیل، همزادهم بشمارمی روند.

– فرایندتحقق دموکراسی مستقیم به مثابه یکی از مهمترین مشخصات جنبش های نوین رهائی بخش از قیدوبندهای سرمایه است که بدون درک و تقویت آن امکان پیوندبا این جنبش ها وجودندارد. و نتیجه بی توجهی به آن به معنای تبدیل شدن چپ به فرقه هائی درخود است. جامعه آزاد و همبسته، جامعه ای که در آن تضادفرد و فردیت با جمع و جامعه از حالت تقابل (آنتاگونیستی) بیرون آمده و به عامل مکمل و تقویت کننده یکدیگر تبدیل می شوند، مستلزم درک سه فرایافت رابطه آزادفرد و جمع در اندیشه پایه ای مارکس و در پرتو تجارب صورت گرفته دراین فاصله زمانی، اهمیت انقلاب و اقدام مستقیم توده ای در ایجادتغییرات ژرف و تحولات تاریخی و بالأخره موکراسی مستقیم و مشارکتی است. در شرایطی که نطام سرمایه داری بطورتوأمان دچاربحران ساختاری اقتصادی و بحران ساختاری”دمکراسی” است، اهمیت این فرایافت ها برای آن که نیروهای چپ و کمونیست ها بتوانند به بخشی پیشرو و مؤثر و به هنگام، در جنبش های نوین تبدیل شوند حائزاهمیت است.
– مفاهیم کلیشه شده و فرامکانی و زمانی، حاصل جداشدن تجربه ها و رویکردهای مشخص از بسترزمانی و مکانی خوداست، موجب تجرید وغیرانضمامی شدن آن تجارب گشته و بیش از آن مانع نقدرادیکال با توجه به پی آمدهای آن می گردد. ضرورت نقدتجربه شوراها و کمیته ها و کمون ها و یا نوع سازمان یابی های حزبی و یا تشکل های غیر حزبی قرن بیستم، همه و همه بخشی از فرایندکلیشه زائی و قراردادن این مقولات در جایگاه واقعی و تاریخی خوداست. به عنوان نمونه نسبت شوراها با فرایافت دموکراسی مستقیم و درک محدودیت های آن برای برخورد زنده با واقعیت ها و دورشدن از ابتذال تئوری و آئین گرائی یکی از این ضروریات است .

-تغییرکیفی جایگاه و ظایف احزاب و سازمان های انقلابی در پارادایم دموکراسی مستقیم. نیز یکی دیگر از این خانه تکانی هاست.

مارکس زمانی گفته بود تباهی و ابتذال تئوری وقتی شروع می شود که اصول جایگزین واقعیت های اجتماعی (جنبش مبارزه طبقاتی) و تحلیل مشخص گردد.در چنین حالتی تئوری بجای آن که بازتاب انکشاف واقعیت های اجتماعی باشد، بدلیل قطع شدن رابطه زنده وارگانیکی آن با واقعیت ها و پراتیک اجتماعی به سدی در برابرآن تبدیل می شود ولاجرم به امری آئینی ومذهب گونه. وضعیت تئوری در نزد کسانی که در آن “اصول” تبدیل به نقطه عزیمت تحلیل مشخص و جایگزین واقعیت های اجتماعی میشود، مصداق بارزی از همین سخن است. گرچه مثل همه این گونه جریان ها در جوامع بشری، چپ فرقه ای رویکرد خویش را- البته به شیوه خود- با پوشش ایدئولوژی و ادعای وفاداری به مارکس و اصول توجیه می کند، اما غافل از آن که وفاداری به مارکس قبل از هرچیز در تأسی به شیوه علمی او معنا می یابد و نه داشتن نگاه ایستا وتبدیل کردن تجارب وارزیابی های او به کلیشه های مقدس. همانگونه که اشاره شد کلیشه شدن به معنای منتزع شدن مفاهیم، نظرات وپراتیک یک دوره از بسترزمانی و مکانی خود و تبدیل آن ها به امری فراتاریخی، مطلق و صائب برای همه زمان ها است. که در این صورت جزغلبه اندیشه مردگان بر زندگان و گذشته برآینده نخواهد بود. معنای عملی آن نیزچیزی جزآئین پرستی و بتوارگی(فتیشیسم) مقولاتی که گویا دارای اعتبارجاودانی هستند نیست. و البته چپی که اندیشه ها و نظراتش بازتاب دهنده واقعیت های متحول طبقاتی نباشد، نخواهد توانست به مثابه نیروی پیشرو درصحنه مبارزه طبقاتی ظاهرشود. برعکس او از پندارها والگوواره هایی دفاع خواهد کرد که مربوط به گذشته است و ربطی به مبارزه طبقاتی زنده وهم اکنون جاری ندارد. و حال آن که در روش شناسی مارکس مبناقراردادن واقعیت های اجتماعی و جنبش های طبقاتی-اجتماعی و خیره شدن به واقعیت های زنده و متحول مبارزه طبقاتی و رصدکردن گرایش های پیشروتاریخی و مشارکت فعال در تغییرجهان، شرط لازم برای پیشروی بسوی رهائی کارگران و زحمتکشان از تاروپودنظام طبقاتی و بطوراخص جامعه سرمایه داری است. در نزد او جنبش طبقاتی کارگران و نه این یا آن تئوری مهمترین واقعیت جامعه طبقاتی و نظام سرمایه داری را تشکیل می دهد و جنبش کمونیستی هم قبل ازهرچیز در پیوندبا آن و برخوردانتقادی با آن معنا پیدامی کند ونه در ایجاددسته جات و فرقه های درخود و مدعی نجات بشریت. این جنبش ها البته با شدت و ضعف همراهند و گاه بطورآشکار عرض اندام می کنند و گاه به شیوه پوشیده و خزنده، اما بهرحال صرفنظر از شدت وضعفشان جاری هستند و مشغول نقب زدن به تاریخ، و ئئوری نیز توضیح دهنده ماهیت و واقعیت وجودی آن ها است. با این همه چپ فرقه ای و کلیشه پرداز، درست بدلیل چسبندگی اش به کلیشه ها و گره زدن هویتش با آن ها، با جنبش های جدید و مبارزه طبقاتی در اشکال نوین و پویای خود، احساس بیگانگی می کند. برای آن ها چون این جنبش ها فاقدرهبری و ستاد فرماندهی بوده و مغایر با الگوهای سازمانی موردنظرشان هستند، و به راهبردها ورهنمودهایش بی اعتنایند، موجوداتی معیوب و ناقص الخلقه و بی آینده محسوب می شوند. و این درحالی است که از قضا یکی از پیش زمینه های عروج این جنبش ها در بیرون از حیطه این نوع رویکردها و جریان ها، پس از آشکارشدن سترونی کامل مدعیان این نوع سازمان یابی ها صورت گرفته است!

یکی از متحول ترین و پویاترین عرصه های مبارزه طبقاتی، به نحوی که هم برگرفته از درس های تجارب ناکام گذشته باشد و هم در انطباق با آخرین دست آوردهای بشر، چگونه سازمان یابی جنبش هاست. بدون وجود سنخیت لازم بین نوع سازمان یابی و اهداف رهائی بخش، امکان تحقق آن هدف ها وجود ندارد. مبارزه برای تحقق سوسیالیسم بدست کارگران، به عاملین و سوژه های خودرهان نیازدارد و نه به سیاهی لشکردنباله رو و زائده وار. و از این منظر چگونگی سازمان یابی روشن می کند که بدنبال چه هستیم: تجمع های توده وارتحت کنترل رهبران و نخبگان و به مثابه سیاهی لشکر و یا هم چون فاعلینی که در پراتیک اجتماعی و آزمون و خطای آن، خویشتن را هم چون سوژه های خودرهان می آفرینند. ازهمین رو سازمان یابی درجوامع طبقاتی وچگونگی آن نمی تواند امری فنی و فراطبقاتی باشد. برعکس در ارتباط و در انطباق با نوع مناسباتی که از آن دفاع می کنیم با رویکردهای گوناگونی مواجهیم.تا آنجاکه به رویکرد مورد نظرما-مناسبات سوسیالیستی و بدوراز سلطه انسان برانسان مربوط می شود- این نوع سازمان یابی باید بتواند به کارگران و زحمتکشان به مثابه گورکنان نظام سرمایه داری تعین بخشد. چگونه ودرکدام نوع سازمان یابی کارگران و زحمتکشان می توانند به گورکنان نظام سرمایه داری تبدیل شوند؟ بی اعتنائی به ظرفیت های نهفته در سازمان یابی های افقی در این راستا، سبب آن می شود که فرقه های چپ بجای ایفاءنقش پیشرو درصفوف جنبش ها، در انتهای صف تحولات قرار بگیرند و منتظربمانند تا مگربا فرود پتک واقعیت ها، به هوشیاری تاریخی نائل آیند. سخن مارکس مبنی براینکه تفسیرجهان کافی نیست باید آن را تغییرداد، ناظربر اهمیت پراتیک اجتماعی و نقش جنبش های طبقاتی-اجتماعی است که تئوری باید بتواند آن را بازتاب دهد. با این همه در نزدفرقه ها این رویکرد در جهتی وارونه فهمیده می شود: تغییرجهان بر طبق”اصول”وباورهای فرقه ها.

البته تأکیدبر اهمیت مبارزه طبقاتی استثمارشوندگان و جنبش های طبقاتی-اجتماعی، به معنای آن نیست که همه آن چه موجود است مبارزه طبقاتی ناب وعلیه مناسبات بورژوائی است. برعکس مبارزه طبقاتی زحمتکشان از دل انبوهی از پیچ وخم های مناسبات تبعیض آمیز جوامع طبقاتی، و علقه ها و توهمات آن سربرمی آورد و با پالایش از آن ها به پیش می رود.از همین رو برخوردانتقادی با واقعیت های پیشارو و تقویت گرایش های پیشرو و رهائی بخش در آن، جزئی از سرشت مبارزه طبقاتی است.

خلاصه آن که “چگونه سازمان یابی” از پویاترین عرصه های مبارزه طبقاتی است. از همین رو تقلیل آن به یک امرفنی و شکل واره و یا الگوبرداری از اشکل مسلط و متداول جوامع سرمایه داری که کارکردآن ها، پاسداری از اقتدار و سلطه سرمایه از اساس نادرست می باشد. نباید فراموش کنیم که قدرت- قدرت جدا و بیگانه شده از تولیدکنندگان- برای اعمال خود، نهادینه شدن و کنترل جامعه، ضرورتا باید خود را ساختارمندکند. این تصور و یا ادعا که گویا در طی یکصدوپنجاه سال گذشته هیچ تغییرمعنا دار و مشهودی در آن ها صورت نگرفته است ربطی به پویش مبارزه طبقاتی و یا اندیشه های پایه ای مارکس و سایرکمونیست های پیشرو ندارد. و البته برای چپ فرقه ای و کلیشه پرداز، گوئی که قوانین آهنین و لایتغیری در سازماندهی برای همه زمان ها جود دارد. البته سنگرگرفتن در پشت اشکال کلیشه شده، در کنه خود جز اقتباس از نظام سلسه مراتب جامعه طبقاتی نیست و این چپ با اتخاذچنین رویکردی بجای مشارکت فعال در تغییرجهان و متحول کردن خود، فقط خویشتن را خلع سلاح و بلاموضوع می کند. آن چه که او را به این نقطه می رساند جز پاسداری از منافع فرقه ای ودرک فرقه ای از مبارزه طبقاتی نیست.

دراین جا برای روشن شدن پویه مبارزه طبقاتی در امرسازمان یابی و چگونه سازمان یابی، نگاهی به سه نکته پایه ای در اندیشه های مارکس و کمونیست های وفاداربه مبارزه طبقاتی خالی از فایده نیست. نکاتی که لااقل برحسب ادعا موردقبول اکثرچپ ها است ولاجرم برای کائنات ذهنی و بسته آن ها چالش برانگیزاست:

اولین فرایافت رابطه فرد وجمع است .در این رویکرد مارکس ضمن آن که درک فرد بنیاد و آنتاگونیستی بین منافع فرد و جمع در جامعه را که زیربنای اندیشه لیبرالیسم را تشکیل می دهد موردنقدهمه جانبه قرارمیدهد و آن را به چالش می گیرد، اما فردیت ( تکینگی) در جامعه بدیل مورد نظراو نفی نمی شود ( و برخلاف تصور جمع گرایان تمامیت خواه در متن جامعه انحلال پیدانمی کند) بلکه بجای رابطه آنتاگونیستی بین فردوجمع در جوامع طبقاتی، او از رابطه خلاق و آزاد و دوجانبه فردوجمع سخن می گوید. رابطه ای که سبب رشد و غنای فردیت آزاد از یکسو و اجتماعی شدن بیشتر از سوی دیگر می گردد. عبارت معروف و پرمعنای مانیفست (و البته نه فقط مانیفست) در باره جامعه نوین و رابطه فردوجمع هنوزهم پرطنین است: جامعه ای که در آن رشدآزادانه هرفرد، شرط رشد آزادانه همگان باشد. به گمان من تأمل بر این فرایافت بویژه وقتی که با تأمل برتجربه قرن بیستم همراه شود، برای درک اهمیت رابطه برابر و آزاد انسان ها و گسستن از هرنوع مناسبات و سازماندهی هائی که آن را برنمی تابند و مبتنی برسلسه مراتب هستند کافی است. مبارزه از همین امروز برای استقرارچنین مناسباتی دربین انسان ها و در تمامی سطوح جامعه، ضروری است و حواله دادن آن به آینده ای موهوم (آخرالزمانی؟!) جزتن دادن به سازوکارها و مناسبات جامعه طبقاتی نیست و اساسا آینده از دل آن چه که امروزکاشته می شود ِکشته خواهد شد.

ب-دومین فرایافت، انقلاب واهمیت اقدام مستقیم توده ای است.چپ معمولا درمقام سخن ازاقدام مستقیم دفاع می کند.اما آیا می توان آن را دفاعی پیگیربهمراه الزامات وپی آمدهایش دانست؟ به گمان من دفاع پیگیرازدموکراسی مستقیم می تواند بسیاری ازکلیشه های چپ فرقه ای را به چالش بکشد:

اقدام مستقیم توده ای به معنای آن است که کارگران و زحمتکشان و جامعه به تنگنارسیده در مقابل چشمان همه دست بکارمی شوند و صفحه تاریخ را ورق می زنند و به نقش آفرینی در ابعادکلان می پردازند. اما نقش آفرینی مزبور به معنای خاموش بودن موتورمبارزه طبقاتی در دوره های پیشاانقلابی نیست. حتی دراین دوره ها نیزما بدرجات گوناگونی با مبارزه طبقاتی مواجه هستیم که باندازه ای که وجود دارند تأثیرخود را بر تحولات جامعه می گذارند(مثلا درتشکیل مجامع عمومی کارخانه ها ودرسایرعرصه های مختلف اجتماعی چون زیست محیط و انواع تبعیض ها). در هرسطحی از مبارزه وقتی زحمتکشان وارد صحنه می شوند، شکلی از مبارزه برای اعمال دموکراسی مستقیم را به نمایش می گذارند. اشکالی که زمینه های گام های تاریخی را ولو در سطح میکرو و نامشهود رقم می زنند و هم چنین بسترگام های کلان درمقاطع انقلابی را. علاوه براین وقتی توده ها در دوره های انقلابی پا به میدان می گذارند و به نقش آفرینی در ابعادکلان می پردازند به معنی آن نیست که پس از انجام نقش تاریخی خویش به خانه های خود برگردند ونخبگان را بجای خویش به نشانند، گواینکه تمامی تلاش ضدانقلاب برای آن بکارگرفته شود. نباید فراموش کنیم که انقلاب عالی ترین شکل مبارزه طبقاتی است که با هدف کنارزدن تمامی اشکال کهنه ای که مانع مداخله مستقیم کارگران و شهروندان در زندگی اجتماعی خود هستند شناخته می شود. و البته کمونیست ها و مدافعان جنبش های مردمی نیزعلی القاعده، همواره از حامیان پروپاقرص دخالت مستقیم و استمرار و حفظ دست آوردهای آن در برابرتهاجم ضدانقلاب، پس از فروکش دوره های انقلابی بوده اند.

ج-سومین فرایافت دموکراسی مستقیم و مشارکتی است. گرچه عموما دوره های انقلابی تجلی عالی ترین شکل بروز دموکراسی مستقیم محسوب می شوند، اما دموکراسی مستقیم فقط محدود به آن مقاطع نیست بلکه مربوط به اداره جامعه توسط خود کارگران وزحمتکشان است که اوج خود را در خودحکومتی پیدامی کند. چپ ها لااقل در مقام سخن همواره از مدافعان پیگیرتعمیق دموکراسی یعنی فراتررفتن از دموکراسی صوری ودموکراسی نمایندگی به دموکراسی مستقیم و مشارکتی (درتمامی حوزه های اجتماعی) بوده اند. معنای این سخن آن است که تحقق دموکراسی مستقیم و بی واسطه مولدین ثروت وقدرت، هدفی بوده است که کمونیست ها همواره در چهارچوب امکانات تاریخی، برای آن مبارزه کرده اند. آن ها همواره مدافع این نوع دموکراسی در برابردموکراسی صوری و با واسطه بورژوائی که دموکراسی مستقیم و فراگیر را امری خطرناک می دانسته اند، بوده اند. از قضا باندازه ای که جنبش های اجتماعی و بهراه آن ها کمونیست ها بر روی این نوع دموکراسی پافشاری کرده اند، توانسته اند وجوه مردمی واجتماعی دموکراسی را به بورژوازی تحمیل کنند و گرنه “دموکراسی” بورژوائی در ماهیت خود جزتبعیض سازمان یافته وحکومت اقلیت مرفه و سرمایه دار براکثریت ندار و استثمارشده نیست. در واقع دموکراسی مستقیم بهترین بستر و کانال برای جاری شدن مبارزه طبقاتی خارج از سازوکارهای کنترل طبقات حاکمه است و بهمین دلیل هم ذاتا –مگربشیوه کنترل شده وقطره چکانی -خطرناک محسوب می شود. فرایند دموکراسی مستقیم-در تمامی حوزه ها و سطوح خردوکلان اجتماعی- بستری است که در آن کارگران و توده های زحمتکش خویشتن را به مثابه سوژه های خود رهان می آفرینند و نقاط اشتراک و هم چنین تمایزات خود را نه فقط با دشمنانشان پیرامون تضادمنافعشان بلکه همچنین درمیان خود هم طبقه ای ها با تنوعات و تفاوت های بی شمار در می یابند و به تقویت منافع و وجوه مشترک و هم چنین غنابخشیدن به تعینات فردی و گروهی و جنسیتی و… خود می پردازند. در این معنا تعین طبقاتی، داده ای یکدست و از قبل موجودنیست که همه باید در قالب آن ذوب و یکدست بشوند، بلکه امری است در حال شدن و رنگین کمان که براساس اشتراکات و تمایزات فردی و گروهی و دربرگیرنده منافع همه آنها ساخته و پرداخته می شود. گرچه با خودآگاهی کارگران و زحمتکشان به هستی اجتماعی خود، درعین حال زمینه های نفی آن نیز فراهم می می شود ( پرولتاریا درعین حال از منافع کل بشریت و نوع انسان دفاع می کند و هدفش عبور از تقسیم جامعه انسانی به طبقات است). تردید نکنیم که اگر قراربود مطالبات و اراده استثمارشدگان بطورمستقیم و بی واسطه جاری شود (و یا آن ها قادر به اعمال دموکراسی مستقیم بودند)، نظام طبقاتی و دستگاه های اتوریته آن ها حتی یک روزهم دوام نمی آوردند. تداوم استثمار بدون وجود ماشین دولتی و انواع واقسام دستگاه های قهرعریان و غیرعریان و انحصار وسائل فرهنگی و ایدئولوژیکی و سازماندهی های استوار بر سلسه مراتب و از بالا به پائین امکان پذیرنیست. دشواری چپ فرقه ای آنست که قادر به فهم رابطه بین سازماندهی عمودی وجامعه طبقاتی، استثمار و دموکراسی صوری (و غیرمستقیم) و نیز رابطه تنگاتنک سوسیالیسم و دموکراسی مستقیم ومشارکتی نیست. وفراتر از آن، سازماندهی عمودی و مبتنی بر سلسه مراتب را به بخشی ازهویت وجودی و ارزشی خویش تبدیل کرده است! و حال آن که باردیگر باید با صراحت اعلام داشت که تحقق سوسیالیسم بدون دموکراسی مستقیم و مشارکتی و بدست خود کارگران و زحمتکشان و بدون آن که همچون سوژه ها و فاعلین و سازندگان سوسیالیسم در صحنه ظاهرشوند قابل درک نیست (بهتراست یک باردیگر سرودانترناسیونال را باعنایت به همین مساله مرورکنیم تا معلوم شود چه آتشی دردل آن نهفته است). پیش فرض مارکس در پروژه سوسیالیستی اش، دموکراسی مستقیم بوده است ولو آن که ظرفیت های زمانه وی مثل هر موردیگری، تحقق پروژه او را مشروط می کرده است. اما این که بخواهیم این عوامل محدودکننده را بخشی از عناصرذاتی این پروژه بدانیم البته جز التقاط آن با نظامی که در صددنفی آن است نیست. تفاوت کیفی وجود دارد بین کسی که برای دموکراسی هرچه مستقیم ترمبارزه می کند و در این راستا محدودیت هائی به او تحمیل می شود و او دایما در ستیزبا آن محدودیت ها قراردارد با کسی که این محدودیت را تئوریزه کرده و آن را به هویت خود تبدیل می کند. این که در کجا ایستاده ایم بسیارمهم است. در مبارزه طبقاتی همواره دوطرف اصلی وجود دارد و همیشه مبارزه ای تنگاتنگ بین دوطرف (و از جمله در حوزه سازمان یابی) جاری است: از یکسو برای اعمال دموکراسی از پائین و نقش آفرینی مستقیم ازجانب کارگران و همه استثمارشوندگان و از سوی دیگر برای درهم کوبیدن خودکنشگری آن ها و یاد آوری خط قرمزهای نظام حاکم. همانطور که اشاره شد وقتی کارگران برای اعتراض به صحنه می آیند، که فراوان می آیند، در گوهرخودجزنمایشی از اعمال دموکراسی مستقیم و مداخله مستقیم نیست. و این هم بدیهی است که کمونیست ها و سایرمخالفان سیستم، کفه اقدام مستقیم را تقویت کنند. آن ها نمی توانند با بازی در دوبساط تخم مرغ های خود را در دوسبد به چینند. در هرمبارزه و اعتراضی همواره بدرجاتی زمنیه های مناسبی برای فراتررفتن و تقویت اعمال بیشتر دموکراسی مستقیم بوجود می آید که به نوبه خود بستری است برای پرورش کارگران در مکتب مبارزه و در جهت اعمال دموکراسی مستقیم در اشکال عالی تر. با این وجود بدلیل سنگینی کفه برخی کلیشه ها و یا منافع فرقه ای، هستند کسانی که هنوزهم بین سازمان یابی افقی یعنی ظرف مناسب برای اعمال دموکراسی مستقیم و سازمان یابی عمودی یعنی ظرفی مناسب برای اخته کردن دموکراسی و مبارزه طبقاتی سرگردانند.

نتیجه گیری:

اولاهرسه این عرصه ها- رابطه آزاد وهمبسته فردوجمع، اقدام مستقیم توده ای در مقاطع انقلابی و نیز دموکراسی مستقیم ومشارکتی به مثابه رویه ای نه مقطعی و موردی بلکه پایدار و فراگیر دراداره جامعه(خودگردان)- هرکدام از جهتی با نوع مناسبات اجتماعی که انسان ها با هم برقرارمی کنند ولاجرم نوع و چگونگی سازمان یابی آن ها، و کم وکیف ِاعمال دموکراسی مرتبط هستند. تنها از طریق تقویت عیاردموکراسی مستقیم و باندازه ای که تاریخا جنبش های طبقاتی-اجتماعی قادر به اعمال آن شده اند توانسته اند علیه نظم موجود برآشوبند و با ایجادرخنه در سیستم های حاکم و از جمله گسستن نظم هرمی و سلسه مراتبی و کنترلِ از بالابه پائین جامعه، راهی به سوی آزادی و رهائی بگشایند. ثانیا درمتن آن به تحکیم دست آوردهای خودپرداخته و به ابداع و آفرینش اشکالی از سازمان یابی ها موفق شده اند که ظرفیت های بالقوه نهفته تاریخی برای تقویت دموکراسی مستقیم را فعلیت بخشند. حتی تقویت دموکراسی های غیرمستقیم و تحمیل آن به طبقات حاکمه نیز از دیگردست آوردهای مداخله و اقدام مستقیم، یعنی از طریق اعمال دموکراسی مستقیم توده ها (از طریق انقلاب و اعتراضات توده ای…) بوده است. ناگفته نماند که این نوع جهش های تاریخی نه فقط بورواژی را غافلگیرکرده است بلکه حتی بارها کمونیست ها را نیز بدرجاتی غافلگیرکرده است.

دموکراسی مستقیم و کمون ها و شوراها

درواقع کمون ها و شوراها از آن نوع سازمان یابی ها بوده اند که در چهارچوب امکانات و ظرفیت های تاریخی خود توانسته اند یک گام بزرگ از دموکراسی محدود و نیم بندزمانه خود (و نه الزاما درمقیاس روسیه ) فراتررفته و مجامع مستقیم خود را در کارخانه ها و یا محلات بوجود آورند و با طرح اصل فراخوانی و تمهیدات دیگر برآن بوده اند که حتی الامکان خودمختاری نمایندگان را نیز تحت کنترل خودبگیرند. این کمون ها و یا شورا ها درست باین دلیل و باندازه ای که حامل دموکراسی مستقیم بوده اند (و حتی به اندازه ای که توانسته اند اراده و خواست مجامع خود را به نمایندگانشان تحمیل کنند و آن ها را تحت کنترل خویش بگیرند) یک حرکت نوتاریخی و گشاینده محسوب می شده اند. گرچه آن ها از محدودیت های خود نیز رنج برده اند. در همان حال به اندازه ای که خود را در تاروپودنظام نمایندگی و اتوریته های جداشده از خود سازمان داده اند التقاطی بوده اند و سرانجام نیز بهمین دلیل از تک وتا افتاده اند. بدیهی است که امروزه سازمان یابی های از نوع شوراها و یا کمون ها و نظایرآن تنها می تواند با برداشتن گام های هرچه بیشتری در جهت اعمال دموکراسی مستقیم، با استفاده از ظرفیت های نهفته در جوامع کنونی، معنا داشته باشند. خلاصه آن که سازمان یابی افقی یکی از ویژگی های مهم جنبش های اجتماعی-طبقاتی نوین است که بدون درک اهمیت و جایگاه تاریخی آن، درک ما از مبارزه طبقاتی و از مقوله دموکراسی مستقیم و مشارکتی و جهان دیگری که می تواند بر شالوده آن ساخته شود ناقص خواهد بود. چراکه نقش آفرینی کارگران وهمه استثمارشوندگان به مثابه سوژه های خودرهان و خودکنشگر در گرو آن بوده و بدون آن قابل تصورنیست. معنای دیگرآن این است که عصرسوژه گی احزاب و نخبگان و رهبران و امثال آن ها-سوژه گی درمعنای جایگزین اراده کارگران و زحمتکشان شدن- در چنین فرایندی بلاموضوع گشته و باید در ارتباط با چنین فرایندی به بازتعریف کارکرداین گونه تجمعات و تشکل ها پرداخت. آن ها وجود خواهند داشت اما نه در نقش رهبر و یا “حزب سوژه گی” تا کنونی، بلکه با ماهیتی دگرگونه و در خدمت تقویت مردم سوژه گی و توان خودرهائی آن ها.

۲۰۱۴-۰۸-۱۷- ۲۶.۰۵.۹۳
______________________
*- اصل این نوشته چندسال پیش دربرخی سایت ها انتشاریافته است. اما بدلیل ضرورت بحث و گفتگو حول این مسائل و مختصات پارادایمی که جنبش های نوین حامل آنند، با تغییراتی همراه یک مقدمه انتشارمجددمی یابد

اطلاعیه‌ی “بنیاد سینمائی برداشت ٧”
برای رسانه‌های فارسی

بیائیم یادمان کشتار ٦٧ را هرچه باشکوه‌تر برگزار کنیم

“بنیاد سینمائی برداشت ٧” که در کارنامه‌ی پربار هنری‌اش بیش از ده فیلم داستانی و مستند و نمایش، از جمله “میهمانان هتل آستوریا”، “جنایت مقدس”، “مصدق” و “تابوی ایرانی” به چشم می‌خورد، افتخار دارد نمایش سراسری تازه‌ترین اثر این بنیادC، فیلم مستند/داستانیِ “با من از دریا بگو”، را اعلام کند.

“با من از دریا بگو”، تازه‌ترین فیلم “رضا علامه‌زاده” به‌تهیه کنندگی “بیژن شاهمرادی” و با موسیقی “اسفندیار منفردزاده” تا کنون به “جشنواره جهانی فیلم مونترال” (کانادا) و “جشنواره جهانی فیلم مستند فلوریدا” (آمریکا) راه یافته، و اولین نمایش جهانی‌اش را هم‌زمان با آغاز هفته‌ی سالگرد کشتار ٦٧ در تاریخ جمعه بیست‌ودوم آگوست ٢٠١٤ در جشنواره جهانی فیلم مونترال برگزار خواهد کرد که نمایش آن برای سه روز متوالی در جشنواره ادامه خواهد یافت (٣١ مرداد تا دوم شهریور ١٣٩٣)

خانم شیرین عبادی، چهره‌ی سرشناس دفاع از حقوق بشر و برنده‌ی جایزه صلح نوبل، دعوت “بنیاد سینمائی برداشت ٧” را برای حضور به همراه کارگردان و تهیه کننده در اولین شب نمایش این فیلم در جشنواره مونترال پذیرفته‌اند، و در پایان نمایش سخنانی در ارتباط با فاجعه‌ی کشتار ٦٧ ایراد خواهند کرد.

نمایش “با من از دریا بگو” در “جشنواره جهانی فیلم مستند فلوریدا” در روز شنبه سیزدهم سپتامبر در دو نوبت خواهد بود که اطلاعات مربوط به حضور فیلم در این جشنواره به زودی در اختیار رسانه‌ها قرار خواهد گرفت.
یاران و فعالان حقوق بشر در شهرهای مختلف جهان از دیرگاه در تلاش برگزاری جلساتی مشابه‌اند تا یادمان کشتار ٦٧ را همراه با نمایش فیلم “با من از دریا بگو” هرچه با شکوه‌تر برگزار کنند. با سپاس از تلاش انسانی این همراهان، لیست

شهرهائی که تا کنون برنامه‌ریزی‌شان به سرانجام رسیده، اعلام می‌شود:

گوتنبرگ (سوئد) -شنبه ۲۳ آگوست
Saturday August ۲۳, ۱۷:۰۰ pm
Karlgustavsgatan ۵۴B – Göteborg

فرزنو – یكشنبه ٢٤ آگوست
Fresno. California Sunday August ۲۴
www.iraniancultureandartclub.com

استکهلم – یکشنبه ۲۴ آگوست
Sunday August ۲۴, ۱۸:۰۰ pm
ABF Spelanaden ۳C – Sundbyberg

فرانكفورت – جمعه ٢٩ آگوست
Frankfort, Germany Friday August ۲۹
(۰)۱۷۶۳۲۴۸۵۱۳۸

ونكوور – شنبه ٣٠ آگوست
Vancouver Saturday August ۳۰
(۶۰۴)۹۸۸-۹۲۶۲
Hadi@shahrgon.com

تورنتو – شنبه ٦ سپتامبر
Toronto Saturday September ۶
news@shahrvand.com

آتلانتا – یكشنبه ٧ سپتامبر
Atlanta Sunday September ۷
(۷۷۰) ۸۴۶-۰۹۳۳

دالاس – یكشنبه ٧ سپتامبر
Dallas. Sunday September ۷
(۲۱۴)۲۴۳-۳۱۰۲

اورلاندو – یكشنبه ١٤ سپتامبر
Orlando. Sunday September ۱۴
(۴۰۷)۳۲۷-۲۱۸۴

نیویورك – شنبه ٢٠ سپتامبر
New York. Saturday September ۲۰
(۷۱۸) ۳۰۹-۱۹۹۶

مادرید – سه شنبه ٣٠ سپتامبر
Tuesday September ۳۰, ۱۹:۰۰
Ateneo de Madrid
Tel: ۹۱ ۴۲۹ ۱۷ ۵۰
C/ Prado ۲۱
۲۸۰۱۴ Madrid.

برای اطلاعات بیشتر و کامل‌تر می‌توانید به سایت رسمی فیلم مراجعه کنید: http://www.tellmeoftheseasmovie.com
و یا به آدرس زیر پیام بفرستید:

take۷pro@yahoo.com

بنیاد سینمائی برداشت ٧

گفتگوی تلویزیون رها با مهرداد درویش پور

با شکل گرفتن جنبش‌های مدافع حقوق همجنس‌گرایان در دهه ۶۰ میلادی، روند آشکارسازی گرایش جنسی نیز رو به رشد نهاد. این روند در نهایت به اجتماعی شدن همجنس‌گرایی و خلق چالشی اساسی در مقابل باورهای سنتی و محافظه‌کارانه انجامیده است.

این گفتگو را بشنوید

با سلام چرا به ایمیلهایی که براتون فرستاده میشه پاسخ نمی دهید؟

خطاب به اعضاء پارلمان آلمان
خطاب به اعضاء آلمانی پارلمان اروپا
خطاب به حکومت آلمان

از آغاز حمله اخیر ارتش اسرائیل به نوار غزه در تاریخ هشتم یولی ۲۰۱۴ تا به امروز (اول آگوست ۲۰۱۴) ۱۴۳۷ فلسطینی کشته و ۸۲۶۵ به شدت مجروح شده اند. اکثریت بزرگی از قربانیان تهاجم اسرائیل غیر نظامیان هستند که بسیاری از آنها زنان و کودکان می باشند.

Christopher Gunness سخنگوی UNRWA حمله ارتش اسرائیل به غیر نظامیان فلسطینی را به عنوان تعرض به حقوق بین الملل محکوم می کند.

ما نمی‌توانیم در بمباران هدفمند بیمارستان ها، آمبولانس ها، محل های بازی کودکان و ساختمان هائی که از طرف سازمان ملل به عنوان پناهگاه برای غیر نظامیان مشخص شده بود، توسط ارتشی که به ادعای خود دقیق‌ترین سلاح های مدرن را در اختیار دارد، چیز دیگری غیر از شدیدترین جنایات جنگی ببینیم.

از سال ۲۰۰۶ که منطقه غزه تحت تحریم قرار دارد، ۱،۸ میلیون ساکنین آن در تراکم شدید در بزرکترین زندان رو باز جهان، وابسته به کمک‌های سازمان ملل و سازمانهای خیریه و همچنین تصمیم های اسرائیل برای اجازه ورود کالاهای حیاتی، زندگی می کنند. وضعیتی غیر قابل تحمل و غیر انسانی.

محاصره منطقه با دیوارها و استحکامات مرزی باعث شده است که غیر نظامی های محصور و زیر ساخت های حیاتی، بی هیچ پناهی مورد حمله ارتش اسرائیل قرار بگیرند. این نکته در حال حاضر بطور ویژه در خصوص مراقبت های پزشکی صادق است که وسیعا نابود شده اند، در حالیکه هزاران زخمی احتیاج به مداوا دارند. برای ما قابل درک نیست که حقوق اولیه فلسطینی ها و حفاظت آن‌ها در مقابل حملات مسلحانه از اهمیت کمتری برخوردار است تا حفاظت از غیر نظامی های اسرائیلی.

اگر چه ارتش اسرائیل برای چندمین بار در یک تهاجم گسترده ساکنین غزه را مورد حمله قرار می‌دهد و مسئولیت مرگ و فلاکت بی پایان هزاران انسان را عهده دار است، این اعمال با کمک سلاح آلمانی، در چارچوب همکاری‌های نظامی، سیاسی و فرهنگی تنگاتنگ اسرائیل – آلمان نیز انجام می گیرند.

ما به عنوان فعالین فرهنگی در آلمان نمی‌توانیم در این رابطه سکوت کنیم. ما قویاً از شما مسئولین و نمایندگان مجلس آلمان می خواهیم، از حقوق پایه‌ای و حفاظت مردم فلسطین دفاع کنید!

ما خواهان آن هستیم که شما – بخاطر همکاریهای نزدیک با اسرائیل – از نفوذ قابل توجه خود استفاده کرده و به مسئولیت خود جامه عمل بپوشانید. جهت تحقق خواست های زیر مقامات تصمیم گیرنده فلسطینی را تحت فشار قرار دهید:

– خروج فوری و کامل ارتش اسرائیل از غزه و پایان بخشیدن قطعی به هرگونه حمله نظامی زمینی یا هوائی علیه غیر نظامیان

– لغو محاصره نوار غزه

– گشودن گذرگاه های مرزی غزه جهت ورود کالا، کمک‌های امدادی و تردد انسان‌ها

امضاء کنندگان:

(UnterzeichnerInnen (wird fortgeführt):
۱. Perceval, Luk – Theaterregisseur
۲. Ruzicka, Werner – Festivalleiter Duisburger Filmwoche
۳. Schulze, Ingo – Schriftsteller
۴. von Lehndorff, Vera – Schauspielerin, Modell und Performerin
۵. Neudeck, Rupert, Autor/Journalist
۶. Hagen, Nina – Sängerin / Schauspielerin
۷. Fischer, Erica – Autorin
۸. Grjasnowa, Olga – Schriftstellerin
۹. Dehm, Diether – Künstler und MdB
۱۰. Barthel, Lars – Kameramann
۱۱. Lechner, Geno – Schauspielerin
۱۲. Wolf-Schönburg, Stephan – Schauspieler / Regisseur
۱۳. Kamerun, Schorsch – Theaterregisseur
۱۴. Geipel, Ines – Schriftstellerin
۱۵. Arndt, Susan – Literaturwissenschaftlerin
۱۶. Beatt, Cynthia – Filmregisseurin
۱۷. Kaplony, Andreas – Islamwissenschaftler
۱۸. Berlinghof, Ursula – Schauspielerin
۱۹. Fliess, Ingo – Filmproduzent
۲۰. Bauer, Silvia – Kulturwissenschaftlerin, Kuratorin
۲۱. Ott, Peter – Filmemacher
۲۲. Atef, Emily – Regisseurin
۲۳. Neidhardt, Irit – Filmverleiherin
۲۴. Breysach, Barbara – Kulturwissenschaftlerin
۲۵. El-Qalqili, Pary – Regisseurin
۲۶. Kobolt, Katja – Kuratorin
۲۷. Lang, Norbert – Rundfunkautor
۲۸. Volland, Jette – Produzentin
۲۹. Schumann, Kai – Schauspieler
۳۰. Stelzner, Uli – Regisseur, Direktor des Menschenrechtsfestival Guatemala
۳۱. Schmalzbauer, Fritz – Politiker und Gewerkschafter
۳۲. Kempendorff, Uli – Jazzmusiker
۳۳. Al Jafari, Kamal – Regisseur
۳۴. Goehler, Adrienne – Kuratorin, Autorin und Senatorin a. D.
۳۵. de Velasco, Stefanie – Schritfstellerin
۳۶. Kaegi, Stefan – Theaterregisseur
۳۷. Elias, Hanin – Musikerin
۳۸. Veihelmann, Julia – Autorin
۳۹. Steuer-v. Westphalen, Naomi – Filmemacherin
۴۰. du Plessis, Nancy – Filmemacherin
۴۱. Finzi, Sylvia – Künstlerin
۴۲. Goldbach, Jelena – Filmproduzentin
۴۳. El-Dabbas, Faten – Texterin, Performerin
۴۴. Kötter, Iris Anna – Journalistin
۴۵. Matthes, Sabine – Fotografin
۴۶. Roldan Mendivil, Eleonora – Politikwissenschaftlerin
۴۷. Özyurt, Çığır – Theaterpädagogin
۴۸. Bender, Dominik – Schauspieler
۴۹. Ludwig, Henning – attacChor
۵۰. Deeg, Sophia – Autorin
۵۱. Tarabay, Raymond – Schauspieler
۵۲. Wagner, Nina – Musikerin (The Unkindess of Ravens)
۵۳. Safoğlu, Aykan – Filmemacher
۵۴. Borchu, Uisenma – Filmemacherin
۵۵. van der Linden, Sabina Maria – Künstlerin
۵۶. Fathollah-Nejad, Ali – Politologe
۵۷. Simon, Helen – Filmemacherin
۵۸. Gruber, Gudrun – Filmemacherin
۵۹. Neumann, Marion – Filmemacherin
۶۰. Sandjon, Chantal-Fleur – Autorin
۶۱. Jung, Jürgen – Schauspieler
۶۲. Splisgar, Andrea – Performerin,Autorin,Filmemacherin
۶۳. Kesevoric, Tina – Schauspielerin
۶۴. Al-Rajab, Rami – Filmmusiker
۶۵. Ross, Moritz – Schauspieler
۶۶. Azevedo Coe, Yvy Maraey – Musikerin
۶۷. Hoel, Anniken – Filmemacherin
۶۸. Wrobel, Uwe – Filmemacher
۶۹. Bleyell, Carlos – Musiker
۷۰. Burmeister, Dennis – DJ, Autor
۷۱. Dittus, Sabrina – Filmemacherin
۷۲. Bussfeld, Rebecca Charlotte – Theaterregisseurin
۷۳. Scharbatke, Lucia – Filmproduzentin
۷۴. Manns, Kami – Regisseurin
۷۵. Zaengerle, Sissi – Schauspielerin
۷۶. Haffenrichter, Petros – Musiker
۷۷. Bischof, Lion – Filmemacher
۷۸. Binder, Moritz – Filmemacher
۷۹. Wermeling, Stefanie Antonia – Schauspielerin
۸۰. Samide, Laura – Drehbuchautorin
۸۱. Kahl, Oliver – Regisseur, Autor
۸۲. Staab, Marcus – Schauspieler, Fotograf
۸۳. Preisberg, Corinna – Regisseurin
۸۴. Legner, Zeno – Kameramann
۸۵. Effenberger, Bernd – Kameramann
۸۶. Swobodnik, Sobo – Filmemacher, Schriftsteller
۸۷. Kiehl, Daniela – attac-Chor
۸۸. El Bulbeisi, Sarah – Kulturwissenschaftlerin
۸۹. Aigner, Florian – Filmemacher
۹۰. Kalhory, Narges – Filmemacherin
۹۱. Krauss, Korinna – Schauspielerin, Filmemacherin
۹۲. Golafashan, Alireza – Filmemacher
۹۳. Tosato, Magali – Theaterregisseurin
۹۴. Luque, Allia – Theaterregisseurin
۹۵. Anasal, Suzan – Filmemacherin
۹۶. Brandt, Nancy – Filmemacherin
۹۷. Gómez Garrido, Nuria – Filmemacherin
۹۸. Stübiger, Nadja – Schauspielerin
۹۹. Rayyan, Alia – Kuratorin, Kulturwissenschaftlerin
۱۰۰. Turan, Canan – Filmemacherin
۱۰۱. Kurban, Suli – Regisseurin
۱۰۲. Wingerath, Ricarda Alana – Künstlerin
۱۰۳. Kaper, Karin – Filmemacherin
۱۰۴. Hengel, Ruth – Schauspielerin
۱۰۵. Holzheimer, Elena
۱۰۶. Gökser, Sinem – Schauspielerin / Tänzerin
۱۰۷. Richter, Marie Johanna – Schauspielerin
۱۰۸. Gottschlich, Ayla – Filmemacherin
۱۰۹. Bolick, Anne – Kamerafrau
۱۱۰. Sputh, Frank – Filmemacher
۱۱۱. Eckardt, Hans-Eckart -Schauspieler
۱۱۲. Uludy, Ümit – Filmproduzent
۱۱۳. Franz, Mareike – Tänzerin
۱۱۴. Schmelzle, Julia – Schauspielerin
۱۱۵. Vazquez, Manoush – Schauspielerin
۱۱۶. Witteborg – Hafaida, Melanie – Schauspielerin
۱۱۷. Ebbing, Andrea
۱۱۸. Schmidt, Heidi Anna
۱۱۹. Menze, Astrid – Künstlerin
۱۲۰. Martini, Alexandra – Schauspielerin
۱۲۱. Hoban, Wieland – Komponist
۱۲۲. Lassila, Nina – Künstlerin
۱۲۳. Muresan, Carla – Kamerafrau
۱۲۴. Acar, Tuncay – Kulturschaffender
۱۲۵. Amin, Salwa – Dokumentarfilmerin
۱۲۶. Tuckermann, Anja – Autorin
۱۲۷. Mortazavi, Azar – Theaterautorin
۱۲۸. Fruchtman, Ruth – Autorin
۱۲۹. Micklitza, Isa – Filmemacherin
۱۳۰. Özarslan, Asli – Filmemacherin
۱۳۱. Deane, Raymond – Komponist, Schriftsteller
۱۳۲. Torres, Catalina – Kamerafrau
۱۳۳. Leuenberger, Sereina – Schauspierlin
۱۳۴. Schade, Waltraud – Autorin
۱۳۵. Bahra, Alice – Bildende Künstlerin
۱۳۶. Bender, Larissa – Übersetzerin
۱۳۷. Gerhard, Veronika – Künstlerische Leitung, Ballhaus Naunynstraße, Akademie der Autodidakten
۱۳۸. Jorand, Sandrine, Featureautorin
۱۳۹. Kleinert, Paul Alfred – Schriftsteller, Herausgeber, Übersetzer
۱۴۰. Bergfos, Hanna – Filmemacherin
۱۴۱. Frick, Johannes – Schauspieler
۱۴۲. Oral, Cem – Musiker
۱۴۳. Iranee, Samir L. – Sprachtrainer
۱۴۴. Can, Malte – Producer
۱۴۵. Jahn, Hartmut – Filmemacher
۱۴۶. Lipp, Thoralf – Filmemacher
۱۴۷. Aguirre, Dario – Filmemacher
۱۴۸. Brückner, Vera – Filmemacherin
۱۴۹. Meyer, Nora Lena – Künstlerin
۱۵۰. Byrne, Eileen – Filmemacherin
۱۵۱. Jaussi, Rirka – Schriftstellerin
۱۵۲. Schröder, Ariane – Drehbuchautorin
۱۵۳. Kühl, Yvonne – Filmproducer
۱۵۴. Mudra, Christiane – Schauspielerin, Regisseurin, Autorin
۱۵۵. Lewerenz, Anne Kathrin – Filmproduzentin
۱۵۶. Kallvretakis, Kostis – Schauspieler
۱۵۷. Assheuer, Christoph – Autor
۱۵۸. Martin, Barbara – Wiss.Dokumentarin
۱۵۹. Rassbach, Elsa – Filmemacherin
۱۶۰. Palmes, Lisa – Literaturübersetzerin
۱۶۱. Onyshchenko, Dario – Regisseurin
۱۶۲. Schadt, Lord – Schriftsteller
۱۶۳. Logares, Javier – Music Producer, DJ
۱۶۴. Delgado, Dan – Musiker
۱۶۵. Schlattner, Spomenka – DJ
۱۶۶. Al Bayaty, Leila – Musikerin, Filmemacherin
۱۶۷. Klemenz, Markus – Regisseur
۱۶۸. Spinelli, Nathalie – Regisseurin
۱۶۹. Ahangar, Kaveh – Rapper
۱۷۰. Urban, Daniela – Theaterpädagogin
۱۷۱. Umpfenbach, Christine – Theaterregisseurin
۱۷۲. Stiebert, Julia – Regisseurin
۱۷۳. Manzke, Dörte – Schauspielerin
۱۷۴. Haerdter, Michael – Autor/Kurator
۱۷۵. O’Brien, Keith – Musiker
۱۷۶. Karbe, Marianne – Journalistin
۱۷۷. Langhorst, Insa – Filmemacherin
۱۷۸. Luka, Mara – Schauspielerin
۱۷۹. Younis, Anna-Esther, Akademikerin
۱۸۰. Körner, Viva – Schauspielagentin
۱۸۱. Bytyci, Hamze, Filmemacher
۱۸۲. Schulz, Alexa Oana, Regisseurin / Autorin
۱۸۳. Roenneberg, Pauline – Regisseurin / Autorin
۱۸۴. Gerstner, Ákos – Autor
۱۸۵. Wagner, Roland – Kameramann
۱۸۶. Dallmeyer, Madeleine, Filmemacherin
۱۸۷. Gupta, Christoph – Konzertveranstalter
۱۸۸. Altfeld, Gudrun – Lektorin
۱۸۹. Barth-Engelbart, Hartmut – Schriftsteller / Lyriker
۱۹۰. Davidsson, Elias – Komponist und Menschenrechtler
۱۹۱. Hoppe, Nora – Filmemacherin
۱۹۲. Marzbaan, Tariq – Filmemacher
۱۹۳. Zootzky, Gregor – Bildender Künstler
۱۹۴. Schneider, David Tobias – Schauspieler
۱۹۵. Efgpunk Rafael, Hagen – Musiker / Produzent
۱۹۶. Börner, Jens Christian – Medizinstudent, eh. Filmemacher
۱۹۷. Bräutigam, Volker – Publizist
۱۹۸. Santamaria, Silvana – Autorin
۱۹۹. Platzgumer, Hans – Schriftsteller / Musiker
۲۰۰. de Hollanda, Roberto – Filmemacher und Übersetzer
۲۰۱. Pociao – Verlegerin und Übersetzerin
۲۰۲. Vaupel, Anne – Künstlerin / Kuratorin
۲۰۳. Franck, Katharina (Rainbirds) – Musikerin / Texterin
۲۰۴. Decker, Heribert – Publizist und Übersetzer
۲۰۵. Bauer, Sascha – Musiker
۲۰۶. Schmitz, Heiner – Fotograf / Künstler
۲۰۷. Siegel, Marc – Filmwissenschaftler
۲۰۸. Mortasawi, Amir – Autor
۲۰۹. Kutsche, Vinzent – Redakteur / Autor
۲۱۰. John, Katrin – Filmemacherin
۲۱۱. Hendrickson, Daniel – Übersetzer
۲۱۲. Jäger-Gogoll, Anne Maximiliane – Literaturwissenschaftlerin
۲۱۳. Basrawi, Claudia – Autorin
۲۱۴. Werner, Lutz – Liedermacher
۲۱۵. Tielsch, Thomas – Filmproduzent
۲۱۶. Koettnitz, Maria – Leiterin Akademie für Autoren
۲۱۷. Belakhdar, Christine – Übersetzerin
۲۱۸. Tiedjen, Jörg – Redakteur / Journalist
۲۱۹. Arendt, Erhard – Plastiker / Maler / Grafiker
۲۲۰. Ben Hardouze, Sarah – Filmemacherin
۲۲۱. Wirth, Maria – Künstlerin
۲۲۲. Amin, Salwa – Filmproduzentin
۲۲۳. Roesen, Ulrike – Kulturschaffende
۲۲۴. Dresselhaus, Dirk – Musiker
۲۲۵. Rick, Susanne, Lektorin
۲۲۶. Mohr, Maria – Fimemacherin
۲۲۷. von Berkholz, Elke – Lektorin
۲۲۸. Groß, Martina – Journalistin
۲۲۹. Savasci, Özgür – Sprach- und Literaturwissenschaftler
۲۳۰. Sarrouh, Nadim – Musiker
۲۳۱. Irshaid, Nabila – Künstlerin
۲۳۲. Daga, Rocio – Kulturwissenschaftlerin
۲۳۳. Khan, Naila – Choreografin
۲۳۴. Hoffmann, Sibylle – Redakteurin
۲۳۵. Nölle, Karen – Übersetzerin / Lektorin / Autorin
۲۳۶. Schopohl, Eos – Schauspielerin
۲۳۷. Rezinkoff, Jorinde – Stimmkünstlerin und Coach
۲۳۸. Graf-Riemann, Lisa – Autorin
۲۳۹. Kupfer, Dennis – Journalist / Filmemacher
۲۴۰. McEwen, Isabelle – Theaterregisseurin und Künstlerin
۲۴۱. Kleiner, Angélique – Kulturwissenschaftlerin
۲۴۲. Morsbach, Momo – Bühnenbildner
۲۴۳. Banuls, Sylvie – Dokumentarfilmerin
۲۴۴. Polzer, Elena – Theaterproduzentin
۲۴۵. Güvercin, Eren – Jounalist
۲۴۶. Josting, Cora – Übersetzerin, Autorin
۲۴۷. Hensch, Traute – Verlegerin
۲۴۸. Vakily, Robert – Editor / Cutter
۲۴۹. Schottes, Christoph – Lektor
۲۵۰. Schyle, Karin Angela – Kulturschaffende
۲۵۱. Miklaw, Barbara – Lektorin / Verlegerin
۲۵۲. Overbeck, Peter – Filmemacher und Maler
۲۵۳. Illner, Steffen – Musiker
۲۵۴. Plakoudakis, Theo – Schauspieler
۲۵۵. Beer, Juliane – Schriftstellerin
۲۵۶. Buchner, Roswitha – Journalistin
۲۵۷. Drescher, Heike – Lektorin
۲۵۸. Aslan, Emine – Soziologin
۲۵۹. Rieckmann, Karin – Architektur / Städtebau
۲۶۰. Köck, Thomas – Dramatiker
۲۶۱. Bourja, Manuela – Grafikerin
۲۶۲. Pudor, Katja – Malerin
۲۶۳. Schneider, Jürgen – Übersetzer
۲۶۴. Daschti, Mohsen – Autor
۲۶۵. Fischbeck, Costanze – Künstlerin
۲۶۶. Loi, Julie – Musikerin
۲۶۷. Maiwald, Peter – Musiker
۲۶۸. Pan, Lutzie – Autorin
۲۶۹. Kolaczinski, Erika Anna – Karikaturistin
۲۷۰. Rosenstein, Adeline – Theaterregisseurin
۲۷۱. Opel, Franziska – Künstlerin
۲۷۲. Tükel, Tuncay – Künstler
۲۷۳. Borchardt, Albert – Künstler
۲۷۴. Happel, Frank – Journalist
۲۷۵. Müller, David – Schauspieler
۲۷۶. Khani, Mina – Tänzerin
۲۷۷. Kuebler, Marva – Synesthetic Artist
۲۷۸. Morell, Steve – Musiker / Labelinhaber
۲۷۹. Liebert, Wolfgang – Maler und Grafiker
۲۸۰. Fischer, Kurt – Bildhauer
۲۸۱. Glansschneider, Senne – Fotografin
۲۸۲. Drigalski, Dörte – Autorin
۲۸۳. Wilbert, Bilal – Medienkünstler
۲۸۴. Bernstein, Judith – Dolmetscherin
۲۸۵. Jürgensonn, Harald – Jounalist und Autor
۲۸۶. Röfke, Stefanie – Autorin
۲۸۷. Feuerherdt, Heidewig – Sprachdozentin
۲۸۸. Prantner, Elisabeth – Modedesignerin
۲۸۹. Groiss, Johann – Radiojournalist
۲۹۰. Brenner, Manfred – bildender Künstler
۲۹۱. Braun, Karin – Autorin
۲۹۲. Klein, Susanne – Lektorin
۲۹۳. Rinkes, Telma – Schauspielerin
۲۹۴. Saller, Andreas – Journalist
۲۹۵. Simanjutak, Boboy – Theater- und Filmwissenschaftler
۲۹۶. Demmer, Joakim – Filmemacher
۲۹۷. Demir, Juray – Künstlerin
۲۹۸. Magnitz, Katrin – Animationskünstlerin
۲۹۹. Schmaderer, Renate – Szenenbildnerin
۳۰۰. Klatte, Carsten – Musiker
۳۰۱. Hecht-Galinski, Evelyn – Publizistin
۳۰۲. Baatz, Uta – Kostümbildnerin
۳۰۳. Giebel, Norbert – Musikalienhändler
۳۰۴. Neitzel, Harm – Künstler
۳۰۵. Mustafa, Imad – Autor und Politologe
۳۰۶. Etz, Alexander – Maler
۳۰۷. Hager, Elisabeth R. – Schriftstellerin
۳۰۸. Fliegener, Michael – Künstler
۳۰۹. Hiller, Hermann – Künstler
۳۱۰. Wegener, Lisa – Übersetzerin
۳۱۱. Martens, Andrea – Künslterin
۳۱۲. Kummer, Janne Nora – Theaterregisseurin
۳۱۳. Attia, Maruan – Designer
۳۱۴. Hamid, Amir – Kulturwissenschaftler
۳۱۵. Ourvalova, Natalia – Filmemacherin
۳۱۶. Diaz, Rui – Filmemacher
۳۱۷. Spiess, Anke – Journalistin
۳۱۸. Gouli, Houwaida – Musikerin und Komponistin
۳۱۹. Fischer, Andreas – Sänger und Dirigent
۳۲۰. Nicolaus, Christoph – Musiker und Kunstveranstalter
۳۲۱. Kotthoff, Helga – Sprachwissenschaftlerin
۳۲۲. Bahar, Alexander – Historiker und Publizist
۳۲۳. Wilkerling, Maurice – Kameramann
۳۲۴. Panjatan, Rita Sonal – Filmschaffende
۳۲۵. Eichhorn, Holger, Musikwissenschaftler
۳۲۶. Kirkegaard, Jacob – Künstler
۳۲۷. Sergel, Ruth – Künstlerin
۳۲۸. Blank, Georg – Journalist
۳۲۹. Flade, Kristin – Theaterwissenschaftlerin
۳۳۰. Amsalem, Irisi Hefets – Psychotherapeutin
۳۳۱. Herdieckenhoff, Nikolaus – Musiker
۳۳۲. Gallina-Baron, Fabienne – Filmemacherin
۳۳۳. Sonego, Leonora – Philologin
۳۳۴. Wasilewski, Marie-Luise – Soziologin
۳۳۵. Forst, Achim – Autor und Filmemacher
۳۳۶. Sauerland, Annie – Filmproduzentin
۳۳۷. Zoghlami, Soufian – Musiker
۳۳۸. Rohlfs, Ellen – Übersetzerin ung Autorin
۳۳۹. Al-Yousef, Jamila – Sängerin
۳۴۰. Pier, Barbara – Malerin
۳۴۱. Klein, Georg – Chorleiter und Kirchenmusiker
۳۴۲. Hyprath, Dietrich – Fotograf
۳۴۳. Heinzel, Sebastian – Filmemacher
۳۴۴. Wagner, Frieder – Journalist und Filmemacher
۳۴۵. Schneider, Detlev – Theaterwissenschaftler und Kurator
۳۴۶. Zöllner, Siefried – Autorin
۳۴۷. Strohmeyer, Arn – Journalist und Autor
۳۴۸. Wolf, Gesine – Journalistin und Autorin
۳۴۹. Richter, Klaus D. – Bürgermeister a. D.
۳۵۰. Waldheim, Andreas – Rockmusiker
۳۵۱. Altshuler, Galit – Kunsttherapeutin
۳۵۲. Schechter, Oded – Professor Jewish Thought & Philosophy
۳۵۳. Melamed, Jodi – Autorin
۳۵۴. Gösswald, Regina – Autorin
۳۵۵. Scharwies, Susan – Familientherapeutin
۳۵۶. Grabner, Stefanie – Schauspielerin
۳۵۷. Roer, Ingo – Maler
۳۵۸. Brand, Eliav – Komponist
۳۵۹. Janssen, Gesine – Autorin
۳۶۰. Döring-Kles, Helga – Bibliothekarin
۳۶۱. Helow, Nadim – Performer (Blueman group)
۳۶۲. Bartsch, Gregor – Filmeditor
۳۶۳. Guth, Karin – Künstlerin
۳۶۴. Wenzel, Gisela – Historikerin
۳۶۵. Sommer, Michael – Psychologe
۳۶۶. Hamburg, Eva – Bühnen- und Kostümbildnerin
۳۶۷. Frank, Xenia – bildende Künstlerin
۳۶۸. Lohse, Milo – Künstler
۳۶۹. Mirak-Weissbach, Muriel – Autorin
۳۷۰. von Grote, Georg – Journalist
۳۷۱. Bostström, Herrat – Künstlerin
۳۷۲. Klein, Hila – Künstlerin
۳۷۳. Schiffmann, Annette – Fotografin und Kuratorin
۳۷۴. Bäumler, Marianne – Journalistin
۳۷۵. Schrott, Peter – Gewerkschafter
۳۷۶. Pohle, Thomas – Online-Redakteur
۳۷۷. Ziemke, Lydia – Regisseurin
۳۷۸. Kaplan, Sissi – Kuratorin
۳۷۹. O’Connell, Susanne – Autorin
۳۸۰. Naim, Raid – Übersetzer und Autor
۳۸۱. Elias, Holger, Publizist und Verleger
۳۸۲. Türeli, Volkan – Balhaus Naunynstraße
۳۸۳. Kajimura, Masayo – Videokünstlerin
۳۸۴. Stotz, Eva – Filmemacherin
۳۸۵. Bredin, David – Schauspieler
۳۸۶. Schumann, Uta – Designerin
۳۸۷. Stadtegger, Laura – Künstlerin
۳۸۸. Beckmann, Dennis – Sound Designer
۳۸۹. Bendix, Daniel – Wissenschaftler und Bildungsreferent
۳۹۰. Lehmann, Ulla – Filmproduzentin
۳۹۱. Schedelbauer, Sylvia – Filmemacherin
۳۹۲. Sauter, Irene – Bildjournalistin
۳۹۳. Fakhuri, Maruan – Sozialpädagoge
۳۹۴. Siebers, Antje – Regisseurin
۳۹۵. Al-Jumaili, Diana – Autorin
۳۹۶. Cain Külbel, Jürgen – Journalist
۳۹۷. Friese, Julia – Designerin
۳۹۸. Maakaron, Myrna – Filmemacherin / Schauspielerin
۳۹۹. Schwickerath, Helmut – Künstler
۴۰۰. Azzellini, Dario – Autor und Sozialwissenschaftler
۴۰۱. Andersch, Norbert – Autor / Psychiater
۴۰۲. Seker, Nimet – Journalistin und Islamwissenschaftlerin
۴۰۳. Uranitsch, Iris – Kuratorin
۴۰۴. Begemann, Almut – Pfarrerin
۴۰۵. Strand, Jonni – Malerin
۴۰۶. Luthardt, Matthias – Filmregisseur
۴۰۷. Hammer, Ivo – Restaurator
۴۰۸. Heißler, Sabine – Autorin / Lektorin
۴۰۹. Krajci, Barbara – Künstlerin
۴۱۰. Azarmandi, Mahdis – Autor
۴۱۱. Drewes, Hartmut – Pastor
۴۱۲. Bank, Charlotte – Kuratorin und Kunsthistorikerin
۴۱۳. Hammer-Tugendhat, Daniela – Kunsthistorikerin
۴۱۴. Zayd, Robert – Fotograf
۴۱۵. Rienermann, Heike – Pfarrerin
۴۱۶. Siassi, Jilla – Autor
۴۱۷. Rosenkranz, Petra – Malerin
۴۱۸. Kabalan, Nadia Johanne – Kunsthistorikerin
۴۱۹. Kowasch, Fred – Filmemacher und Journalist
۴۲۰. Taffere, Yeralem – Filmemacherin
۴۲۱. Jett, Renate – Schauspielerin
۴۲۲. Fronzeck, Klaus – Künstler und Arzt
۴۲۳. Fuchs, Barbara – Kulturwissenschaftlerin
۴۲۴. Weidner, Jasmin N. – Autorin