اعلامیه‌ی

سندیکاهای کارگری فرانسه با قربانیان سرکوب در ایران

در ایران خواست ایجاد تشکلات سندیکایی مستقل از حکومت یک جرم محسوب می شود.

جعفر عظیم زاده از رهبران “اتحادیه آزاد کارگران ایران”، در حال گذراندن محکومت ۶ ساله اش در زندان بود که در ۱۸ مارس ۲۰۲۰ خبر آزادی اش را به اطلاعش می رسانند. اما به ناگهان او را به زندان رجایی شهر در شهرستان کرج واقع در غرب تهران منتقل و در یک سلول انفرادی زندانی می کند. او به خاطر اعتصاب غذاهای متعدد و ابتلا  به کرونا ویروس به شدت تضعیف شده است.

اسماعیل عبدی و محمد حبیبی، دو معلم سندیکالیست در شرایط بینهایت وخیمی در زندان به سر می برند.

بسیاری از دگراندیشان و افرادی که حکومت از عقایدشان خشنود نیست، در وضعیت مشابه ای قرار دارند، از جمله سه عضو کانون نویسندگان ایران به نام های بکتاش آبتین، رضا خندان و کیوان باژن. آن ها با محکومیت های ۳ تا ۵ سال زندانی می شوند. علت محکومت آن ها فعالیت در چارچوب فعالیت های فرهنگی کانون نویسندگان و سازماندهی یک مراسم بزرگداشت برای احمد شاملو، شاعر ایرانی که در سال ۲۰۰۰ فوت کرد.

نسرین ستوده وکیل دادگستری و مبارز حقوق بشر، محکوم به ۱۲ سال زندان به خاطر وکالت از یک زن جوان معترض به حجاب. او در اعتراض به شرایط زندان در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۲۰ به اعتصاب غذا دست می زند. به دلیل وخامت سلامتی اش در ۱۹ سپتامبر به بخش مراقبت های ویژه بیمارستانی در تهران منتقل می شود. در ۲۴ سپتامبر، علی رغم وضعیت سلامتی اش، او را دوباره  به زندان اوین برمی گردانند.

تراکم جمعیتی زندان ها در ایران به مراتب بیشتر از ظرفیت آن ها است و زندان ها بسیار غیر بهداشتی هستند. دسترسی به امکانات درمانی بسیار محدود و حتی به میزان صفر می باشد. این شرایط محیط مناسبی برای شیوع کرونا ویروس هستند، همان طور که گزارش ژوئیه ۲۰۲۰ سازمان عفو بین الملل، از وضیعت وحشتناک زندان های ایران پرده برمی دارد.

به دلایل فوق ما سازمان های سندیکایی فرانسوی خواستار:

• آزادی بدون قید و شرط نسرین ستوده، جعفر عظیم زاده، اسماعیل عبدی، محمد حبیبی و کلیه کارگران، سندیکالیست ها و نویسنده ها و  زندانیان عقیدتی زندانی هستیم. 

• اتخاذ اقدامات لازم به منظور حفاظت همه افراد زندانی در برابر کرونا ویروس و ارائه خدمات درمانی به آن ها هستیم.

۶ اکتبر ۲۰۲۰

کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (س. اف. د. ت)

کنفدراسیون عمومی کار (س. ژ. ت)

کنفدراسیون متحده سندیکایی (اف. اس. او)

اتحاد سندیکایی همبستگی (سولیدر)

اتحاد ملی سندیکاهای مستقل (او. ان. اس. آ)                                                     

 بیانیه ۸۰ سندیکای کارگری در سراسر دنیا

۲ اکتبر ۲۰۲۰

حبس فعالان مبارز

جعفر عظیم زاده رئیس هیات مدیره “اتحادیه آزاد کارگران ایران”، به خاطر فعالیت های سندیکایی چندین بار محکوم شده و در زندان بارها متوسل به اعتصاب غذا شده است. برای نمونه در سال ۲۰۱۶ به مدت ۶۲ روز اعتصاب کرد که نزدیک بود به قیمت جان اش تمام شود.

عضیم زاده در حال گذراندن اخیرین محکومت ۶ ساله اش در زندان بود که در ۱۸ مارس ۲۰۲۰ خبر آزادی اش را به اطلاعش می رسانند. علیرغم این حکم آزادی، اداره اطلاعات «سپاه پاسداران انقلاب» بدون کوچک ترین دلیلی اورا به زندان رجایی شهر در شهرستان کرج واقع در غرب تهران منتقل و در یک سلول انفرادی زندانی می کند. او که به خاطر اعتصابات غذا وضعیت سلامتی اش به شدت تضعیف شده بود، در این زندان جدید به کرونا ویروس مبتلا می شود.

در پی ابتلا به بیماری او اعتصاب غذا می کندـ. در طی مدت اعتصاب از هرگونه تماسی با نزدیکانش محروم می شود. با وعده مدیریت زندان در خروج اش از سلول انفرادی و انتقالش به زندان دیگری، جعفر عظیم زاده پس از ۲۱ روز به اعتصاب غذایش خاتمه می دهد.

جعفر عظیم زاده، نظیر اسماعیل عبدی و محمد حبیبی، دو معلم زندانی سیاسی، و سایر زندانیان سیاسی در شرایط بینهایت وخیمی در زندان بسر می برند.

در ۲۵ سپتامبر سه عضو کانون نویسندگان ایران به نام های بکتاش آبتین، رضا خندان و کیوان باژن (با محکومیت های ۳ تا ۵ سال) زندانی می شوند. علت محکومت آن ها فعالیت در چارچوب فعالیت های فرهنگی کانون نویسندگان و سازماندهی یک مراسم بزرگداشت برای احمد شاملو، شاعر ایرانی که در سال ۲۰۰۰ فوت کرد.

نسرین ستوده وکیل دادگستری و مبارز حقوق بشر، محکوم به ۱۲ سال زندان به خاطر وکالت از یک زن جوان معترض به حجاب، هم در اعتراض به شرایط زندان از تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۲۰ به مدت ۴۰ روز در اعتصاب غذا به سر می برد. به دلیل وخامت سلامتی اش در ۱۹ سپتامبر به بخش مراقبت های ویژه بیمارستانی در تهران منتقل می شود. در ۲۴ سپتامبر، علی رغم وضعیت سلامتی اش، او را دوباره  به زندان اوین برمی گردانند.

وضعیت زندان ها و کرونا ویروس

شرایط زندان ها در ایران، که به داشتن تراکم جمعیتی به مراتب بیشتر از ظرفیت زندان ها شهرت دارند، به زندانیان امکان آن را نمی دهد که از امکانان درمانی حداقل برخوردار شوند. زندان ها محیط مناسبی برای شیوع کرونا ویروس هستند. سازمان عفو بین الملل در گزارش ژوئیه ۲۰۲۰ از وضیعت وحشتناک زندان های ایران پرده برمی دارد: از سهل انگاری و بی توجهی عامدانه دولت ایران در رابطه با بحران ناشی از اپیدمی کرونا ویروس در زندان ها، از عدم معالحه زندانیان مبتلا شده به بیماری، از عدم تجهیزات درمانی برای مقابله با اپیدمی، و حفاظت زندانیان در برابر آن.

• ما خواستار آزادی بدون قید و شرط نسرین ستوده، جعفر عظیم زاده، اسماعیل عبدی، محمد حبیبی و کلیه کارگران، سندیکالیست ها و نویسنده ها و  زندانیان عقیدتی زندانی هستیم.

• ما از مقامات جمهوری اسلامی ایران می خواهیم که به منظور حفاظت همه افراد زندانی در برابر کرونا ویروس و در جهت ارائه خدمات درمانی به آن ها اقدامات لازم مبذول دارد.

قدمی بی شرمانه در سرکوب روشنفکران و اهل فرهنگ و قلم ایران

دستگیری رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن، اعضای کانون نویسندگان ایران را محکوم کرده و خوهان آزادی فوری آن ها هستیم!

 چهل سال است که به پیروی از “منویات” آیت الله خمینی، میراث خواران جهل و قتل، “قلم ها را می شکنند”. روشنفکران ، نویسندگان، شاعران و روزنامه نگاران ایران، هدف دائمی سرکوب حکومتی بوده و هستند. اینک، جمهوری اسلامی ابعاد سرکوب را چنان گسترانده که هیچ نویسنده و اهل قلمی نتواند یک سطر آزادانه بنویسد. کانون نویسندگان ایران ، در هر دو رژیم  گذشته و کنونی، هدف سرکوب و سانسور و تعقیب “قضائی” بوده است. بیشتر قربانیان قتل های موسوم به “زنجیره ای”، اهل قلم وبرخی از اعضای کانون نویسندگان ایران بودند.

در حکومت اسلامی، قلم نباید آزادانه بچرخد و نویسنده نباید کلامی جر خواسته رژیم بر زبان یا قلم آورند.

اینک، سه نویسنده عضو کانون نویسندگان ایران، به جرائم واهی و خیالی “متهم” و به زندان های طولانی محکوم شده اند. رژیم اسلامی، چنان پوشالی است و خود را چنان در وحشت می بیند که با آثار ادبی و نوشته و سخن نویسندگان و روشنفکران، «امنیت ملی» اش را در خطر می بیند. اتهام پوچی که فقط درجه بالای استبداد و وحشیگری حکومت اسلامی را در برخورد با اندیشمندانی که به گونه ای غیر از تفکر حاکمان می اندیشند، نشان می دهد.

ما با صدای رسا، محکومیت غیرقابل قبول رضا خندان مهابادی، بکتاش آئین و کیوان باژن، نویسندگان عضو کانون نویسندگان ایران را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری  آن ها هستیم.

نویسندگان و روشنفکران زندانی را آزاد کنید!

زندانیان سیاسی-عقیدتی ایران را آزاد کنید!

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی- عقیدتی در ایران، پاریس

28 سپتامبر 2020

سه نویسنده‌ی عضو کانون نویسندگان ایران باید بی قید و شرط آزاد شوند

کانون نویسندگان ایران روز یکشنبه ششم مهر ماه با انتشار بیانیه ای خواهان آزادی بی قید و شرط سه نویسنده ی عضو خود شد. رضا خنان مهابادی، بکتاش آبتین و کیوان باژن روز شنبه زندانی شدند.

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران 

روز شنبه پنجم مهرماه ۱۳۹۹ رضا خندان (مهابادی) و بکتاش آبتین از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و کیوان باژن عضو پیشین هیئت دبیران این کانون، برای اجرای احکام به زندان اوین منتقل شدند.

اتهام آن‌ها “تبلیغ علیه نظام” و “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” است. مصادیق این اتهام‌ها انتشار نشریه‌ی داخلی کانون، مشارکت در تدوین کتاب تاریخچه‌ی کانون و صدور بیانیه‌ها و حضور در مراسم سالگرد محمدجعفر پوینده، محمد مختاری و احمد شاملو است.

بر اساس این اتهام‌های بی‌اساس، رضا خندان (مهابادی) و بکتاش آبتین هرکدام به شش سال و کیوان باژن به سه سال و شش ماه زندان محکوم شده‌اند.

در شرایطی که موج تازه‌ی کرونا در کشور روزانه صدها قربانی می‌گیرد و کمبود امکانات بهداشتی و درمانی در زندان‌ها می‌تواند پی‌آمدهایی فاجعه‌بار داشته باشد، زندانی کردن این سه نویسنده و سایر متهمان عقیدتی و سیاسی معنایی جز این ندارد که مسئولین امنیتی و قضایی می‌خواهند معترضان و مخالفان را به قربانگاه بفرستند.

صدور و اجرای این حکم‌ها که به دلیل عضویت این سه نویسنده در کانون نویسندگان ایران و دفاع از آزادی اندیشه و بیان بوده است، نشان از افزایش فشار بر نویسندگان مستقل دارد. اکنون که کشور درگیر فقر، بیماری و فساد سازمان یافته است، حاکمیت به جای پاسخگویی به خواسته‌های برحق مردم، به سرکوب هرچه بیشتر آزادی بیان و بازداشت و شکنجه و اعدام معترضان روی آورده است.

کانون نویسندگان ایران اجرای حکم‌های صادرشده علیه سه تن از اعضای خود را اقدامی جنایتکارانه و خلاف موازین حقوق بشر می‌داند و آن را محکوم می‌کند.

کانون نویسندگان ایران که همواره شاهد بازداشت و آزار اعضایش بوده است و در جریان قتل‌های سیاسی دهه‌ی هفتاد چند تن از اعضای خود را از دست داده است، حاکمان جمهوری اسلامی، قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات را مسئول حفظ جان و سلامت اعضای دربند خود می‌داند.

کانون نویسندگان ایران از نویسندگان، تشکل‌های مستقل ایران و جهان، نهادهای مدافع حقوق بشر و مردم آزادی‌خواه ایران می‌خواهد به این حکم‌های ضد انسانی واکنش نشان دهند و صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان برسانند.

کانون نویسندگان ایران اعلام می‌کند اجرای حکم زندان سه نویسنده‌ی عضو کانون باید هرچه سریع‌تر متوقف و رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن باید بی قید و شرط آزاد شوند.

کانون نویسندگان ایران

ششم مهر ۱۳۹۹

آکسیون اعتراضی ایرانیان آزادی‌خواه در میدان حقوق بشر پاریس

شنبه 29 شهریورماه 1399 (19 سپتامبر 2020)

به دعوت چند انجمن  مقیم فرانسه (رجوع کنید به اعلامیه‌ی آن ها در همین صفحه)، بیش از صد تن از ایرانیان آزادی‌خواه مدافع حقوق بشر و مخالف مجازات اعدام؛ با شعار «اعدام بس»؛ در اعتراض به جنایات جمهوری اسلامی و از جمله اعدام نوید افکاری، گردهم آمدند آمدند و یک‌پارچه و یک‌صدا خواستار لغو مجازات اعدام، توقف هرگونه شکنجه و آزادی ببدون قید و شرط همه‌ی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران شدند.

باشد تا این کوشش جمعی با ایجاد کارزاری جهانی، تا دستیابی به اهداف فوق ادامه یابد!

ما هم مانند همه ایرانیان سراسر جهان،

با خانواده محترم نوید افکاری همدرد هستیم.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

ما هم با قلبی آکنده از درد و غم، شکنجه و کشتن نوید افکاری پهلوان به دست حکومتگران را محکوم می کنیم. این فاجعه غم انگیز، ۴۱ سال است که در ایران تکرار می شود و هم چنان ادامه دارد!

ما نیز با خانواده نوید افکاری، به ویژه با مادر رنج دیده او، بهیه نامجو و مردم ایران همدرد و سوگواریم.

شکنجه و قتل نوید افکاری یکبار دیگر به تمام مدافعان حقوق بشر در ایران و جهان هشدار می دهد که تأخیر در برپائی یک جنبش جهانی دادخواهی و آزادی زندانیان سیاسی-عقیدتی جایز نمی باشد.

ما باید بر بازدید نمایندگان ویژه سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری جهانی از زندان های جمهوری اسلامی پافشاری کنیم.

ما باید برای گشودن پرونده جنایات۴۱ ساله حکومت اسلامی علیه بشریت، در یک دادگاه کیفری بین المللی بکوشیم.

اگر در این راه کوتاهی کنیم، مطمئنان، زندان، شکنجه و اعدام نویدها، با اتهامات دروغین هم چنان ادامه خواهد داشت.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

 سپتامبر ۲۰۲۰ برابر با شهریور ۱۳۹۹

امضاء:

۱  – انجمن ایرانیان نیویورک – نیوجرسی

۲  – انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن

۳  – انجمن جمهوری خواهان آلمان و هلند

۴  – انجمن جمهوریخواهان ایران – پاریس

۵  – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ

۶  – انجمن زنان ایرانی – مونترال

۷  – انجمن ایرانیان تگزاس 

۸ – انجمن فرهنگی ایران و سوئیس

۹  – بنیاد اسماعیل خویی

۱۰  – مادران پارک لاله ایران

۱۱- حامیان مادران پارک لاله – دورتموند

۱۲- حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ

۱۳- حامیان مادران پارک لاله – فرزنو

۱۴- شبکه همبستگی ملی فرزنو – کالیفرنیا

۱۵- شبکه نه به جمهوری اسلامی – اسلو

۱۶- شبکه نه به جمهوری اسلامی – استکهلم

۱۷-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – پاریس

۱۸-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – لندن

۱۹-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – تورونتو

۲۰-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – مونترال

۲۱-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – شمال کالیفرنیا

۲۲-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – لوس آنجلس

۲۳-  شبکه نه به جمهوری اسلامی – جنوب کالیفرنیا

۲۴- شورای هماهنگی جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران

۲۵- فدراسیون اروپرس

۲۶- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان

۲۷- کار گروه حقوق بشر همبستگی جمهوری خواه ایران

۲۸- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

۲۹- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو

۳۰- کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

۳۱- کمیته همبستگی برای حقوق بشر در ایران – نروژ

۳۲- مادران صلح مونترال

۳۳- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»

۳۴- همبستگی برای حقوق بشر در ایران – کلگری

۳۵- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا) – مونترال

۳۶- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا) – ونکوور

۳۷- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا) – نیویورک