جمعه ۲٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۱۲ فوريه ۲۰۱۰

بی اعتنایی به حوادث ایران جایز نیست
ندا حقیقت

جمعی از ایرانیان مقیم هانوفر شب گذشته در اعتراض به اعمال وحشیانه رژیم جمهوری اسلامی همزمان با اعتراضات ضد حکومتی در ایران دست به تجمع زدند.
تجمع کنندگان با در دست داشتن پلاکاردهایی سیاستهای رژیم ددمنش جمهوری اسلامی را مورد انتقاد قرار دادند. این عده همچنین با سر دادن شعارهایی که به زبان فارسی و آلمانی گفته می شد، اعمال جنایتکارانه رژیم را محکوم کردند.

در این تجمع فیلم هایی از وقایع اخیر در ایران به نمایش درآمد و سرود “یار دبستانی من” یک صدا توسط مردم خوانده شد.
شبکه جوانان ایرانی هانوفر در بیانیه ای که در این تجمع خوانده شد، آورده اند: امروز 22 بهمن، 31 سال از دزدیده شدن انقلاب مردمی ایران می گذرد، انقلابی که دیکتاتوری پهلوی را در هم شکست، انقلابی که استبداد 50 ساله پهلوی را در هم کوبید. انقلاب ایران شکستی بود در پیروزی و راهی برای به قدرت رسیدن استبداد دیگری که تا به امروز خود را نماینده خدا روی زمین می داند. استبدادی که خشن ترین سرکوب های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و ورشکستگی های اقتصادی را سازماندهی می کند. این استبداد که تنها در هفته گذشته 2 نفر را اعدام و 9 نفر را به اعدام محکوم کرد، به نقطه ای رسیده است که در تقابل با خواست اکثریت عظیم مردم ایران قرار دارد. مردمی که خواهان آزادی، دموکراسی وعدالت اجتماعی و اقتصادی هستند.
در ادامه این بیانیه آمده است: ما شبکه جوانان ایرانی در هانوفر متشکل از جوانان دانشجو و فعالین سیاسی اجتماعی با آرا و نظرات مختلف برای حمایت ازخواست اکثریت مردم ایران وجلب حمایت بین المللی گرد هم جمع شده ایم. این شبکه پس از تقلب حکومت در انتخابات ریاست جمهوری و به وجود آمدن جنبش اعتراضی مردمی وسرکوب وحشیانه آن توسط حکومت ایران شروع به فعالیت کرد.
این بیانیه می افزاید: امروز دراین راستا ودر حمایت ازهموطنانمان در ایران، این برنامه هماهنگ را در اروپا با هماهنگی سراسری دیگر شبکه های جوانان و همچنین حمایت اتحادیه سراسری دانشجویان اروپا برگزار می کنیم.
در پایان این بیانیه آمده است: دراین روز توانسته ایم حمایت دانشگاه هانوفر، اتحادیه سراسری اروپا و همچنین از داخل ایران حمایت دفتر تحکیم وحدت، دانش آموختگان لیبرال و دانشجویان سوسیالیست دانشگاه ایران را با خود همراه کنیم.
همچنین اتحادیه دانشجویان اروپا به مناسبت حرکت اعتراضی سراسری در 22 بهمن بیانیه ای منتشر کرده است. این بیانیه نیز در این تجمع خوانده شد.
در این بیانیه آمده است: دانشجویان و دانش آموختگان گرامی در سراسر دنیا، امروز ما در کنار یکدیگر گردآمده ایم چرا که از امکان گردهمایی آزاد برخورداریم اما این حق از دانشجویان در ایران سلب شده است.
در ادامه این بیانیه آمده است: رژیم حاکم بر ایران آتش را بر سینه معترضین گشوده، بسیاری را کشته و صدها تن را دستگیر و زندانی نموده است. گزارش های رسیده حاکی است که بسیاری از دستگیرشدگان مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته اند. برای برخی از آنان تنها به دلیل مطالبه حقوق اولیه انسانی خود چون آزادی بیان احکامی چون اعدام صادر شده است.
اتحادیه دانشجویان اروپا با محکوم کردن این وقایع می افزاید: اما توان ما نیز تا زمانی که رهبران جهان در این مورد واکنشی نشان ندهند محدود خواهد بود. ما از دولت ها می خواهیم که به وضعیت حقوق بشر در ایران واکنش نشان داده و روابط اقتصادی و سیاسی خود را با رژیم حاکم بر ایران قطع کنند.
در ادامه این بیانیه آمده است: در همین راستا شما دانشجویان، تشکل های حقوق بشری و سازمان های اجتماعی وظیفه دارید که در جهت احترام به حقوق بشر فشار بیشتری به رژیم کنونی ایران آورده و از دولت کشور خود نیز بخواهید که اعتراض کند. نه تنها دانشجویان بلکه اساتید دانشگاهها نیز وظیفه انکار ناپذیر در جامعه به عهده دارند، زیرا همکارانشان در ایران بسیار به همبستگی آنان نیازمندند.
این بیانیه می افزاید: نباید اجازه داده که وضعیت کنونی در ایران ادامه یابد. امروز زمان آن فرا رسیده است که جامعه جهانی برای محکوم کردن این شقاوت ها متحد شده و روشی در جهت پایان دادن به این رفتار رژیم ایران را در دستور کار خود قرار دهند. نباید اجازه داد که شهروندان ایرانی بیش از این مورد آزار قرار گیرند. آموزگاران و دانشجویان باید این امکان را داشته باشند تا بدون ترس از همکاران و همکلاسی های خود حمایت کنند.
در این بیانیه خاطر نشان شده است: دموکراسی و حقوق بشر حق تمام جامعه بشریست، نه فقط حق کسانی که در کشورهایی متولد شده اند که در آن این حق محترم شمرده می شود. اغلب کمبواد اطلاعات یا نبود امکان تایید اخبار برای جامعه جهانی بهانه ای است برای بی عملی آنها. اما این بهانه درباره ایران صادق نیست. رسانه ها در اشکال مختلف، از زمان انتخابات خرداد ماه تا به امروز، اخبار خشونت و بی عدالتی را به بیرون از کشور گزارش می کنند. بیش از این بی اعتنایی به این اخبار و حوادث جایز نیست.
اتحادیه دانشجویان اروپایی با مخاطب قرار دادن رهبران دولتهای اروپایی، نمایندگان مجلس و اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل می گوید: ما دانشجویان فریادی از این رساتر نداریم . ما از شما می خواهیم که مبارزه را ادامه دهید. زمان برای حرف زدن به سر آمده، زمان عمل و دست بکار شدن الان است.
در ادامه این تجمع ایرانیان مقیم هانوفر در جریان اخبار وقایع 22 بهمن در ایران قرار گرفتند.
این تجمع در حالی برگزار شد که هوای شهر هانوفر به شدت سرد بود.
همزمان با این تجمع، تجمع های اعتراض آمیز مشابهی در بسیاری از شهرهای آلمان از جمله کلن، هامبورگ، برلین و همچنین در کشورهایی نظیر انگلستان، نروژ، ایتالیا، سوئد و بسیاری دیگر انجام شده است.

جمعه ۲٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۱۲ فوريه ۲۰۱۰

به دعوت “جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران” روز پنج شنبه 11 فوریه ساعت 17 بعد از ظهر در میدان مرکزی شهر استکهلم سرگل توری تظاهرات چند هزارنفری به منظور همبستگی با مردم ایران برگزار شد که در آن گروه های گوناگون طرفدار جنبش سبز، برخی گروه های جمهوری خواه و گروه های کرد و دیگر گروه های اتنیکی و دیگر آزادیخواهان به پشتیبانی از آن برخواستند.

در این تظاهراتLars Ohly رهبر حزب چپ سوئد،Erik Ullenhag دبیر حزب لیبرال مردم سوئد، karin Hägg عضو کمیسیون خارجی پارلمان از حزب سوسیال دمکراسی سوئد، Bodil Ceballos عضو کمیسیون امورخارجی درپارلمان از حزب سبزسوئد، ماریا مودیگMaria Modig از انجمن قلم سوئد، کنت لوئیس از وکلای برجسته سوئد، یاکوب دلوند رئیس سازمان جوانان حزب سبز سوئد، سوسن تسلیمی هنرپیشه و کارگردان، ماریا رشیدی از انجمن حق زن، سعید افشار مسئول رادیو همبستگی و مهرداد درویش پور استاد دانشگاه و از مسئولان تظاهرات سخنرانی کردند. علاوه بر آن پیامهایی از سوی چند گروه کرد، سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور و حامیان جنبش سبز در استکهلم ارسال و یا قرائت شد. پیامی نیز از سوی آقای حیدری کنسول مستعفی ایران در نروژ برای این مراسم ارسال شد. به دلیل ازدحام برنامه برخی از سخنرانی خود صرف نظر کردند که بدبن وسیله از آن ها پوزش می خواهیم. مجریان برنامه علی رضا مجلل، هلیا ریازت و اریسا گلخار بودند که بدینوسیله از آنها سپاسگزاریم. از رادیوهای محلی در شهر استکهلم نیز که در بسیچ مردم و گروه دمکراسی سبز که در بسیچ جوانان ادای سهم بسیار نمودند سپاسگزاریم. حامیان جنبش سبز نیز با به راه انداختن کاروان سبز خودروها که به میران سرگل آمدند و به صف تظاهر کنندگان پیوستند جلب توجه درخوری نمودند. در سخنرانی ها بر ضرورت پشتیبانی از جنبش سبز ایران به عنوان بخشی از مبارزات مردم برای برچیدن استبداد دینی در ایران که طی سه دهه جریان داشته است، رفع هر نوع تبعیض جنسیتی، اتنیکی، دینی، آزادی زندانیان سیاسی ، لغو احکام اعدام و لغو مجازات اعدام، پایان بخشیدن به خشونت ها و تغییر قانون اساسی، جدایی دین از دولت، برگزاری انتخابات آزاد و تامین حقوق شهروندی و پایبندی به روش های مسالمت آمیز در مبارزه، درخواست اعمال فشار کشورهای غربی به جمهوری اسلامی ایران – ازجمله فراخواندن سفرای اتحادیه اروپا از ایران برای پایان بخشیدن به خشونت ها – تاکید شد. این تظاهرات در رسانه های سوئدی و بین المللی فارسی زبان بازتاب در خور توجه ای یافت.
در یوتوب زیر می توانید به گوشه هایی از این تظاهرات نگاه کنید.
http://www.youtube.com/watch?v=4wz0Uf_CpGA

جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران

پنج‌شنبه ۲۲ بهمن ۱٣٨٨ – ۱۱ فوريه ۲۰۱۰

با وجود تهدیدات گسترده نظام و دستگیری ها و اعدام ها ، مردم سلحشور ایران بار دیگر حماسه آفریدند و در روز 22 بهمن با تظاهرات در خیابانهای کشور به حکومت غیر مردمی جمهوری اسلامی “نه” گفتند.
گزارش های رسیده حاکی از ضرب و شتم شدید مردم توسط نیروهای حکومت است .بر اساس اخبار تایید نشده تعدادی نیز در این درگیریها کشته شده اند.
فلکه صادقیه ، اشرفی اصفهانی، میدان ونک ،بلوار فردوس و بسیاری از مناطق تهران امروز شاهد درگیری های گسترده بوده است. بر اساس خبرهای دریافتی نیروهای امنیتی در بسیاری از مناطق تهران و ایران بسوی مردم آتش گشوده اند.
مرگ بر دیکتاتور – ۲۲ بهمن همچنین در شهرهای مشهد ، اصفهان و اهواز نیز تظاهرات گسترده مردمی به صحنه درگیری نیروهای پلیس با مردم مبدل شده است بطوریکه در اصفهان با سیم بکسل و زنجیر موتور به مردم حمله کرده اند.
مهدی کروبی ، محمد خاتمی ، زهرا رهنورد و برخی دیگر نیز که قصد حضور در راهپیمایی داشتند مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.هاشمی رفسنجانی نیز هنگام شرکت در راهپیمایی با شعار “هاشمی هاشمی بصیرت بصیرت” مردم مواجه شده است.
نیروهای امنیتی در بسیاری از مراکز حساس نظام از قبیل سازمان صدا و سیما مستقر شده اند وبرای اولین بار خودروهای زرهی مبارزه با تظاهرات شهری مجهز به آب پاش که از چین خریداری شده است در کنار صدا و سیما دیده می شود.
“رفراندوم رفراندوم این است شعار مردم “،”مرگ بر روسیه”،”مرگ بر دیکتاتور”،”مرگ برخامنه ای”،”رهبر خائن آواره گردی”،”توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد” و “زندانی سیاسی آزاد باید گردد”از جمله شعارهای مردم در روز 22 بهمن است.همچنین عده ای از مردم عکسهای خامنه ای را پاره کرده و عده ای نیز با مشتهای گره کرده به هلیکوپترهایی که در فاصله نزدیک مردم حرکت می کردند اعتراض خود را نشان دادند.
بر اساس اخبار بدست آمده راهپیمایی حکومتی در بسیاری از شهرهای ایران از جمله تبریز با تعداد انگشت شماری انجام شده است.
به خبرنگاران خارجی نیز اجازه داده شده که تنها از سخنان احمدی نژاد گزارش تهیه کنند.
با وجود اختلال در اطلاع رسانی از ایران ،گزارش ها و عکس های بسیاری از صحنه های زد و خورد و اعتراضات مردمی بدست آمده است.

۲۱ بهمن ۱٣٨٨ – ۱۰ فوريه ۲۰۱۰
با حضور در تظاهرا ت ۲۲ بهمن و گسترش مبارزه علیه استبداد مذهبی حاکم، یاد انقلاب بهمن را گرامی بداریم!

حزب دمکرات کردستان ايران، حزب کومه‌له کردستان ايران، سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران، سازمان فدائيان خلق ايران(اکثريت)، شوراي موقت سوسياليستهاي چپ ايران

روز ۲۲ بهمن فرصتی است برای طرح خواست آزادی زندانیان سیاسی، توقف اعدام‏ها، رعایت حقوق بشر ، تامین آزادیهای فردی و اجتماعی و انتخابات آزاد.

31 سال پس از انقلاب بزرگ 1357، اقشار وسیعی از مردم ایران، در ابعادی بیسابقه به میادین و خیابانها آمده اند تا فریاد اعتراض خود را علیه خودکامگی و بیدادگری‌های رژیم اسلامی، که در پی آن انقلاب بر این سرزمین حاکم شده است، سردهند. جنبش گسترده آزادیخواهی و عدالت طلبی توده ها در تهران و بسیاری از شهرهای دیگر طی هشت ماه گذشته برای کسانی که انقلاب بهمن را از سر گذرانده اند، یادآور برخی صحنه‌های شکوهمندیست که در پائیز و زمستان داغ سال 1357 شاهد آنها بوده‌اند. برآمد اخیر جنبش دموکراتیک و آزادیخواهانه مردم ایران نه تنها باری دیگر بر واقعیت تلخ نقض و پایمال شدن اهداف و آرمان‌های انقلاب بهمن در اثر حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی گواهی می‌دهد، بلکه فراتر از آن، گویای اینست که خواست و اراده اکثریت بزرگ توده‌های مردم برای نیل به آزادی و عدالت و استقرار و دموکراسی در ایران، همچنان زنده و استوار است.
پس از دهه‌ها پیکارهای پراکنده، مبارزات سخت و جانفشانی های بسیار، در سال 1357 مردم ایران در حرکتی یکپارچه و با خواستهای اصلی آزادی، استقلال و عدالت اجتماعی، رژیم ستمشاهی را برانداختند و با برداشتن این مانع بزرگ، مسیر تازه‌ای برای تحول دموکراتیک جامعه باز کردند. اما رژیم که به جای آن نشست با تلفیق دین و دولت، استبداد ولایت مطلقه فقیه را جایگزین دیکتاتوری شاه کرد. آزادی، عدالت، حق آزاد مردم برای اعمال حاکمیت و تعیین سرنوشت خویش و دیگر شعارها و مطالبات مردم، همگی در مسلخ «جمهوری اسلامی» نابود شد.
رژیم مذهبی برای استقرار و استمرار حاکمیت ضد دموکراتیک خود، نه تنها حقوق و آزادی‌های اساسی مردم را سلب و پایمال کرد بلکه در تلاش برای «اسلامی کردن» تمامی شئونات جامعه، دست تعرض به عرصه خصوصی و امور شخصی افراد و تفتیش عقاید و تجسس همه جانبه گشود. با رواج روزافزون انواع تبعیضات و اجحافات، همراه با تشدید خفقان و سرکوب، فشار براقشار و گروه های جامعه زنان و جوانان، دانشجویان و دانشگاهیان، روشنفکران و هنرمندان، کارگران و زحمتکشان، ملیتهای تحت ستم در ایران، معلمان، کارمندان، دهقانان و دیگر اقشار مردم، روزبروز شدت یافت. تحت حاکمیت رژیم اسلامی، استقلال سیاسی دستاویز دخالت در امور داخلی دیگر کشورها، صدور ارتجاع مذهبی و دیگر ماجراجوئی‌های منطقه‌ای و بین‌المللی شد. با ازدست رفتن فرصت‌های بسیار، عقب ماندگیهای علمی و فنی و وابستگی ساختاری اقتصاد کشور باز هم تشدید گردید. منابع عظیم ثروتهای ملی و درآمدهای سرشار حاصل از صدور نفت و گاز، در معرض بیسابقه‌ترین غارتگری‌ها و خاصه خرجی‌ها به وسیله گردانندگان حکومتی و وابستگان و شریکان آنها قرار گرفت. در شرایط تشدید این نابرابریها و اعمال ستم مضاعف عليه شهروندان ، همراه با تضعیف تدریجی پایگاه اجتماعی رژیم حاکم، اتکا آن بر سرکوب و سرنیزه هم افزون‌تر گشته و حبس، شکنجه، ترور و اعدام به عنوان عمده سیاست رسمی و عملی حکومتگران در برابر هر صدای اعتراض، حق طلبی و آزادیخواهی، کارنامه آن را روز به روز سیاه تر ساخته است. تلاشهای بخشی از حکومتگران برای انجام پاره ای اصلاحات تا کنون بی ثمر مانده و اصلاح ناپذیری این حکومت را کاملأ عیان کرده است. مردم از اين واقعيت آگاه هستند که هرگونه تغيير و تحول بنيادی در گرو پيش روی جنبش اعتراضی عليه استبداد است.
اما با وجود همه فشارها، سرکوبگریهای مستمر و جنایات بسیار حکومت اسلامی در سه دهه گذشته، مقاومتها و مبارزات اقشار گوناگون مردم، از دانشجویان و زنان گرفته تا کارگران و زحمتکشان و از ملیت‌های زیرستم تا خانواده های اعدامی‌ها و زندانیان سیاسی، به اشکال و در مقاطع مختلف، ادامه یافته است. حرکت اعتراضی گسترده مردم که از خرداد امسال آغاز گردیده ، نمود تاريخی مبارزه طولانی مردم عليه استبداد و برای استقرار دمکراسی در ايران است. حرکتی که در پی رسوائی بزرگ انتخاباتی جناح غالب حکومتی شروع و رفته رفته هم گسترده‌تر و رادیکال‌تر شده است، در واقع استمرار و استواری خواست‌های دموکراتیک، آزادیخواهانه و حق طلبانه توده‌های مردم را به رغم همه خشونت‌های حکومتگران، نشان می‌دهد. ولی آغاز، استمرار و گسترش جنبش اعتراضی جاری مردم، این بار تغییر اساسی و عمیق در رابطه آنها با حکومت و رویگردانی و بیزاری آنها از رژیم حاکم را در مقیاسی بسیار وسیع و به شکلی کاملأ آشکار بیان می‌دارد. ماهیت حکومتی که برای بقای خود از هیچ خشونت و جنایتی روگردان نیست، این بار به صورتی کاملأ عریان در برابر چشم همگان واقع شده است. اکنون دیگر اکثریت عظیم مردم بر این امر آگاه گشته اند که هرگونه حکومت موروثی و مذهبی و هرگونه تلفیق دین و دولت، در تعارض آشکار با آزادی و عدالت خواهی و تحول دموکراتیک جامعه ما قرار دارد. وحتی دينمداران باورمند به حقوق بشر و آزادی هم از سرکوب و زندان چنين حکومتی در امان نيستند.
اکنون جنبش نیرومندی در جامعه ما شکل گرفته است. سرکوب تظاهرات، دستگیری، شکنجه‏ و کشتار مخالفین توسط حکومت در طی هشت ماه قادر نشده است که جنبش اعتراضی مردم را فرونشاند. جنبش اعتراضی روزبروز توانمندتر شده ، و به همان نسبت خشونت حکومت هم افزایش یافته است. حکومت از ۲۲ خرداد به اينسو بر تلاش خود برای ایجاد رعب و وحشت و خانه نشین کردن مردم افزوده است و به ويژه بعد از تظاهرات روز عاشورا، با دستگیری بیش از هزار تن از فعالين جنبش، اعدام دو نفر از زندانیان سیاسی و اعلام صدور حکم اعدام برای 9 تن دیگر، بر آن است تا مردم را از حضورفعال در خیابانها باز دارد. یقینا حضور کم رنگ و خانه نشینی مردم، بیش از گذشته جنایتکاران حکومتی را به کاربست خشونت ترغیب خواهد کرد. با حضورچشمگيردرخیابان‌ها و برگزاری تظاهرات، باید نشان داد که مردم مرعوب خشونت‌های حکومت نشده‌اند. روز ۲۲ بهمن فرصتی است برای طرح مطالبات جنبش و از جمله: آزادی زندانیان سیاسی، توقف اعدام‏ها، رعایت حقوق بشر و تامین آزادیهای فردی و اجتماعی و بویژه انتخابات آزاد.

هم میهنان گرامی
در سی و یکمین سالگرد انقلاب بهمن، همراه با گرامیداشت یاد همه جانباختگان این انقلاب و تمامی جانباختگان راه آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی و ضمن تجدید پیمان با آرمانهای انقلابی آنان، ما همه نیروها، شخصیتها، سازمانها و احزاب طرفدار آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی را به همکاری و همراهی بیشتر برای فراگيرکردن مطالبات جنبش، تقویت و گسترش جنبش عمومی مردم و در جهت پشتیبانی و سازمانیابی جنبش‌های اجتماعی و مطالباتی در پیوند با حرکت همگانی توده‌ها، فرا می خوانیم.

حزب دمکرات کردستان ايران،
حزب کومه‌له کردستان ايران،
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران،
سازمان فدائيان خلق ايران(اکثريت)
شوراي موقت سوسياليستهاي چپ ايران
۲۱ بهمن ۱٣٨٨ – ۱۰ فوريه ۲۰۱۰

زمان:پنج شنبه 11 فوریه ساعت 17 بعد از ظهر
مکان: میدان مرکزی شهر استکهلم سرگل توری
برگزارکننده: “جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران”

22 بهمن سالروز انقلاب مردم علیه استبداد سلطنتی، روز به پا خواستن دوباره مردم ایران و نه بزرگ دیگری به استبداد دینی حاکم در ایران است. تهدیدات حکومت به اعدام و سرکوب مخالفان- از سران اصلاح طلب گرفته تا طرفداران جدایی دین ازدولت و استقرار دمکراسی – با حضور میلیونی مردم و جنبش نوپا اما قدرتمند سبز در ایران و سراسر جهان در 22 بهمن نشان خواهد داد که اراده ملت برتر از قدرت هر دولتی است.
هموطن! برای پایان بخشیدن به استبداد دینی حاکم بر ایران، برچیدن هرنوع تبعیض (جنسیتی، اتنیکی، دینی و…)، تامین حق برابر شهروندی در کشور و برگزاری انتخابات آزاد در ایران به پا خیزیم! حضور تو با هر رنگ و عقیده و پرچمی در اعتراض به حکم اعدام، شکنجه و زندان، برای آزادی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی و پشتیبانی از مبارزات مردم ایران در 22 بهمن، نمونه غرورانگیز دیگری از همبستگی ملی ما و رنگین کمان این جنبش را به نمایش گذاشته و نشان خواهد داد که ما بسیاریم !
در تظاهرات 22 بهمن رهبران و نمایندگان احزاب دولتی و پارلمانی نظیر Lars Ohly رهبر حزب چپ سوئد، Erik Ullenhag دبیر حزب لیبرال مردم سوئد، karin Hägg عضو کمیسیون خارجی پارلمان از حزب سوسیال دمکراسی سوئد، Bodil Ceballos عضو کمیسیون امورخارجی درپارلمان از حزب سبزسوئد، ماریا مودیگMaria Modig از انجمن قلم سوئد، کنت لوئیس از وکلای برجسته سوئد، سوسن تسلیمی و علیرضا مجلل هنرپیشه و کارگردان، اردلان شکرآبی رئیس سابق سازمان جوانان حزب سوسیال دمکرات سوئد، مهرداد درویش پور از مسئولان تظاهرات و تعدادی دیگر از شخصیت های اجتماعی وهنری و نمایندگان احزاب و نهادهای ایرانی و سوئدی سخنرانی خواهند کرد و پیامی نیز از آقای حیدری کنسول مستعفی ایران در نروژ پخش خواهد شد. این تظاهرات از سوی بسیاری از گروه های طرفدار جنبش سبز، نیروهای جمهوری خواه، گروهای کردی ایرانی و دیگر گروه های آزادیخواه مورد حمایت قرار گرفته است.
هموطن! 22 بهمن روز پیکار سترگ جنبش آزادی خواهی با استبداد حاکم در ایران است. با حضور متحدانه خود یاور مردم ایران در برابر منادیان ترور و وحشت شویم و به جهانیان نشان دهیم ندای آزادی در ایران هرگز نخواهد مرد!

گرامی­باد خاطره­ ی قیام 22 بهمن

22 بهمن 1357 یکی از روزهای ماندگار در تاریخ ایران است که در تعیین سرنوشت سیاسی مردم و جامعه ایران، تأثیر عمیق و فراموش نشدنی به­ جای نهاد. این قیام مردمی هم محاسبه زورمداران رژیم پهلوی را برهم زد و هم ترس در دل سران جنبش اسلامی کاشت. قدرتهای بزرگ غربی نیز از ترس رشد و رادیکال شدن جنبش مردمی، در کنفرانس گوادلوپ سازش با خمینی را طرح ریختند و حفظ ارتش را در اولویت خود قرار دادند. دو روز قیام با حرکتی خودجوش و اراده، جسارت و ابتکار توده­ای، صحنه­ های حماسی به­یادماندنی، آفریدند که تاکنون نیز اثرات روانی و سیاسی این اقدام و حرکت عظیم، پایدار است. اما حاکمان تازه به دوران رسیده­ی جمهوری اسلامی از همان روز اول قیام، عزم خود را برای حفظ ارتش و شکست این ابتکار مردمی، جزم نموده، و فوراً به خلع سلاح مردم پرداختند.
ضعف قیام فقدان رهبری و نقشه­ ی هدفمند بود. قیام کنندگان هنوز به رهبری اسلامی متوهم بودند و از سرخوشی شکست ارتش و خلع سلاح چند پادگان مهم در تهران، نتوانستند ادامه حرکت خود را تعقیب نموده و سدی در برابر حرکت دستگاه مذهبی مستبد درحال اوجگیری، قرار دهند. امروز پس از گذشت سی­ و یکسال، مردم جان به لب آمده با خلع سلاح کنندگان و خفه­ کنندگان قیام و آرزوهایش، در جنگ رو در رویند. اگر آنزمان نظام شاهی را سرنگون کردند، امروز جمهوری اسلامی و کلیت این نظام آماج حمله مردم دمکراسیخواه است. امروز شعور سیاسی و خواستهای دمکراتیک نشان از هدفمند بودن جنبش مدنی و سیاسی مردم ایران است که تا میرود عمیقتر خواهد شد. دیگر توهمی به غداران اسلامی و ولایت فقیهی نیست.
اکنون جنبش دمکراسی خواهی در شهرهای بزرگ ایران بیش از هفت ماه است پر تپش ادامه دارد و روز به روز دامنه دمکراسی و عدالت خواهی آن گسترش مییابد. سرکوب شدید این هفت ماه، نه تنها زهرچشم از مردم نگرفته است، بلکه آنان را مصمم تر نموده تا مانع بزرگ جمهوری اسلامی را از سر راه خود بردارند. از نظر ما جنبش کنونی هم به لحاظ محتوای خواستها وهم از نظر جغرافیایی به سرعت رشد خواهد نمود. نه تنها رژیم مستبد اسلامی نمیتواند آن را به کلی سد نماید، اصلاح طلبان اسلامی نیز قادر نشده و نخواهند شد تا این جنبش را در چهارچوب آرزو و آمال خود محدود و اسیر کنند. ماهها است گفتمان اصلی این جنبش، مرزهای بقا و تداوم رژیم اسلامی را درنوردیده است.
کومه­له و مردم کردستان این جنبش را پشتیبانی میکنند و برای تقویت آن در تلاش خواهند بود. اگر در سالهای پیش، مردم کردستان در مبارزه­ ی علیه جمهوری اسلامی خود را عمدتاً تنها میدیدند، اکنون خود را همراه همه مردم و کارگران و .حمتکشان ایران در مبارزه­ی علیه دیکتاتوری احساس میکنند و بیگمان اولین گام باید ایجاد پیوند مبارزاتی عمیق جنبش کردستان و جنبش کنونی در ایران باشد. این کاری است که تسریع در آن هم از­سوی ما و هم ازجانب فعالان دمکراسی خواه جنبش سبز، بدون تعلل باید سر بگیرد. ترس جمهوری اسلامی و میلیتاریزم کنونی در کردستان، درست علیه چنین روندی است. اطمینان داریم کارکرد این شگرد طول نخواهد کشید، چون ماههاست احزاب سیاسی و فعالان مردم کردستان، در مسیر تقویت مبارزات کنونی جاری در دیگر شهرهای ایران، در تلاشند.
در شرایط کنونی تلاش برای ایجاد یک هماهنگی عمومی میان جریانات و گرایشات مختلف سیاسی و ایجاد یک جبهه وسیع دمکراسیخواهی مبتنی بر موازین شناخته شده دمکراسی، باید در اولویت و صدر وظایف همه ما قرار گیرد. باید همه بکوشیم تا سکولاریسم و آزادیخواهی در جنبش کنونی و دفاع از منافع ستمدیدگان و تلاش برای عدالت اجتماعی را تقویت نماییم تا دامنه جنبش همه نقاط مختلف و به­خصوص ملیتها و شهرها و مناطق حاشیه­ای را نیز به خود در بر گیرد.
گرامی باد خاطره قیام 22 بهمن 1357
پیروزباد مبارزات مردمی برعلیه استبداد و استثمار
گرامی باد یاد و راه شهدای اخیر مردم ایران
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
کمیته­ ی مرکزی کومه­ له زحمتکشان کردستان
شنبه 17 بهمن ماه 1388 برابر با 6 فوریه 2010