تظاهرات دولتی جنبش اعتراضی مردمی را خاموش می کند؟

چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱٣٨٨ – ٣ فوريه ۲۰۱۰

محسن سید حسینی
با وجود اینکه دو نفر از معترضان انتخاباتی اعدام شدند و به گفته معاون اول قوه قضائیه 9 نفر دیگر نیز به زودی اعدام خواهند شد، مردم خود را برای راهپیمایی اعتراض آمیز در 22 بهمن ماه آماده می کنند.
در چند ماهه اخیر معترضان به وقایع انتخاباتی در مناسبتهایی که تا کنون رژیم جمهوری اسلامی برای تبلیغات گسترده به نفع خود استفاده کرده است، دست به راهپیمایی های اعتراض آمیز و در عین حال مسالمت آمیز زده اند، هر چند که ماموران رژیم مردم را به خاک و خون کشیده و عده ای را دستگیر کرده اند.
22 بهمن امسال از این جهت اهمیت ویژه ای دارد که پس از 30 سال و درست در روز پیروزی انقلاب، مردم مطالباتی را می خواهند که پاسخی به آنها داده نشده است لذا در صدد هستند که با اعتراضات خود انقلاب را پس بگیرند.

میر حسین موسوی می گوید: آنچه امروز جالب است اینکه انتخابات اخیر و حوادث بعد از آن دوباره انقلاب اسلامی را در معرض نقد های جدیدی قرار داده است.
وی می افزاید: راهپیمایی و تجمعات مسالمت آمیز، حق مردم است، زنان و مردان و جوانان و میانسالان و سالخوردگان به نظر من مردم در اصل هیچ کینه ای نسبت به نیروهای انتظامی و بسیج ندارند چرا که آنها را نیز از خود می دانند. درگیری موقعی پیش می آید که این نیروها در مقابل حرکت آرام مردم قرار می گیرند از هزاران عکس و فیلم های کوتاه مردمی که درعاشورا و یا روزها ی دیگر گرفته شده می توان فیلم مستندی ساخت تا معلوم شود که درگیری ها و فضای تند دنبال آن چگونه ایجاد شده است. به هر حال آنچه توصیه بنده به نیروهای انتظامی و بسیج است، مهربانی و ملاطفت با مردم است و توصیه من به طرفداران جنبش سبز آن است که تمایز خود را با بقیه مردم، چه کم و چه زیاد، کم کنند. این نهضت از میان مردم برآمده و متعلق به مردم است.
در عین حال نیروی انتظامی ایران با خبر دادن از “آماده باش کامل” این نیرو در جریان راهپیمایی ۲۲ بهمن در سراسر کشور، ابراز امیدواری کرد که با ” پشتیبانی مردم”، “فتنه آفرینی های اخیر” پایان یابد.
با توجه به اینکه پس از وقایع کوی دانشگاه در سال 1378 رژیم جمهوری اسلامی با ایجاد فضای رعب و وحشت و همچنین تظاهرات دولتی اعتراضات مردم را خاموش کرد اینبار نیز در نظر دارد که تمام قوای خود را برای برگزاری تظاهرات دولتی بکار بسته و فضای جامعه را به نفع خود تغییر دهد.
در همین راستا سپاه محمد رسول الله تهران، که مسئولیت حفظ امنیت پایتخت را به عهده دارد، در اطلاعیه ای به مناسبت دهه بزرگداشت انقلاب، خواستار آن شد که ۲۲ بهمن امسال به روز “عبور از فتنه ها” تبدیل شود.
فرمانده سپاه محمد رسول الله در گفت و گو با خبرگزاری رسمی دولت ایران گفت که نیروهای وی اجازه نخواهند داد تا “فتنه گران وارد صحنه ۲۲ بهمن شوند.
رژیم جمهوری اسلامی از تمامی قوای خود برای ترساندن مردم استفاده کرده است در همین خصوص جمعه گذشته آیت الله جنتی دبیر شورای نگهبان، در خطبه نمازجمعه تهران شرکت کنندگان در تظاهرات ضدحکومتی را “مفسد فی الارض” دانست و از مسئولان خواست که نسبت به آنها “رحم” نداشته باشند.
در عین حال مهدی کروبی ضمن دعوت به شرکت در راهپیمایی 22 بهمن، مقامات حکومتی را به نادیده گرفتن قانون و حقوق مردم متهم کرده و توصیه هایی را برای جنبش اعتراضی مردم مطرح ساخته است.
کروبی خود را “بنده خدا، فرزند ایران و سرباز مردم” خوانده و با اشاره به نزدیک بودن سالگرد انقلاب اسلامی، از همه خواسته است تا “آرام و با صلابت”در راهپیمایی 22 بهمن شرکت کنند.وی افزوده است “در این روز می کوشیم تا دستاوردها و آرمان های امید بخشی را که برخی از آنها یا به فراموشی سپرده شده یا به انحراف رفته را با صبر و استقامت و پرهیز از خشونت زبانی و فیزیکی مطالبه کنیم.”
مهدی کروبی گفته است که این مطالبات حق مردم است و در انقلاب 57 عهد مردم با جمهوری اسلامی بوده است .وی کسانی راکه “صاحبان قدرت خوانده” متهم ساخته که این عهد را “در صندوقخانه قدرت پنهان ساخته اند.”
سید محمد خاتمی نیز در صریح ترین موضع خود پس از وقایع انتخاباتی گفته است رهبر باید رهبر همه کشور و همه مردم باشد.
جو بایدن، معاون رئیس جمهوری آمریکا نیز از خط مشی دولت باراک اوباما در قبال ایران دفاع کرده و در عین حال گفته است که مقامهای ارشد جمهوری اسلامی با سرکوب معترضان “تخم نابودی خودشان را می کارند.”جو بایدن این سخنان را روز سه شنبه (2 فوریه) در مصاحبه با شبکه تلویزیونی “ام اس ان بی سی” آمریکا بیان کرد.
جو بایدن به این سوال که آیا زمان آن فرارسیده که آمریکا سیاست تغییر حکومت را در قبال ایران در پیش بگیرد پاسخ صریحی نداد، اما گفت که ایرانیان معترض در فکر تغییر حکومت این کشور هستند.




فراخوان به تظاهرات بزرگ ایرانیان در 22 بهمن در استکهلم

سه‌شنبه ۱٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۲ فوريه۲۰۱۰

مبارزات آزادیخواهانه بیش از 3 دهه مردم علیه استبداد دینی حاکم و جنبش نوپا اما قدرتمند سبز به عنوان بخشی از این مبارزات، پایه های نظام ولایت فقیه در ایران را به لرزه در آورده است. جمهوری اسلامی ایران در این 3 دهه همواره کوشیده است انقلاب مردم علیه استبداد پیشین را به ابزاری برای مشروعیت بخشیدن به حاکمیت خود بدل سازد؛ اما اینبار از وحشت حضور میلیونی مردم و نه بزرگ دیگری به آن در 22 بهمن، با صدور احکام اعدام و تهدید به سرکوب مخالفان -از سران اصلاح طلب گرفته تا همه آنانی که خواستار جدایی دین از دولت و استقرار دمکراسی در ایرانند- در پی آن است تا مردم را مرعوب سازد. اما تجربه 7 ماه اخیر نشان داده است که این تهدیدات قادر به خانه نشین ساختن مردم و تمکین مخالفان نشده است. به وارونه، جنبشی که با شعار “رای من کجا است” آغاز گشت در ادامه خود چنان پیش رفت که شعار “نه به اصل ولایت فقیه” را به یکی ازمطالبات اصلی خود بدل ساخت.

“جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران”، ایران را سرزمین مشترک همه ایرانیان از هر رنگ و عقیده ای دانسته و از خواست برچیدن هرنوع تبعیض (جنسیتی، اتنیکی ودینی) و تامین حق برابر شهروندی در کشور، عقب راندن دولت کودتا و ولی فقیه پشتیبان آن، پایان بخشیدن به استبداد دینی و برگزاری انتخابات آزاد در ایران حمایت میکند. ما از همه با هر رنگ و عقیده و پرچمی دعوت میکنیم برای اعتراض به حکم اعدام، آزادی فوری کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی و در همبستگی با تظاهرات مردم ایران در 22 بهمن، در گردهمایی بزرگ ایرانیان در میدان مرکزی شهر استکهلم پنج شنبه 11 فوریه ساعت 17 بعد از ظهر شرکت نمایند و نمونه غرور آفرین دیگری از همبستگی ملی خود را به نمایش گذارند.

زمان:پنج شنبه 11 فوریه ساعت 17 بعد از ظهر
مکان: میدان مرکزی شهر استکهلم سرگل توری

برگزارکننده: “جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران”




فراخوان

برای همآهنگی و همراهی با تلاش نیروهای دمکرات، چپ و آینده نگر در خارج از کشور در پشتیبانی از مبارزات مردم ایران

سه‌شنبه ۱٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۲ فوريه۲۰۱۰

ایرانیان آزاده، مترقی و آینده ‎نگر،
سی سال است که رژیم جمهوری اسلامی، مرگبارتر از رژیم گذشته، ایران را به زندان و زندان را به قتل‎ گاه آزادی خواهان و دگر اندیشان تبدیل کرده است. در جمهوری اسلامی، آزادی خواهان و دگر اندیشان محکوم به اذیت و آزار، دستگیری، شکنجه و اعدام هستند. رژیم جمهوری اسلامی، از دست زدن به هیچ جنایتی نسبت به مردم ایران و تجاوز به حقوق اولیه آن ها کوتاهی نمی ‎کند.
تجربه سی سال حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی بیان‎گر این واقعیت است که این نظام اصلاح پذیر نیست و مانع اصلی بر سر راه تحقق هرگونه تحول و دگرگونی عمیق و مترقی اجتماعی در ایران است. از این رو برای مردم ایران راهی جز این باقی نمانده است که با قبول بالاترین هزینه در جهت سرنگونی آن مبارزه کند.
روشن است که در داخل مرزهای ایران به علت خشونت بی حد و اندازه ی رژیم، خطر های زیادی بر سر راه آزادی ‎خواهان و دگر اندیشان وجود دارد که نتوانند خواسته های خود را به روشنی بیان کنند، اما اپوزیسیون پیشرو در خارج از کشور این محدودیت ‎ها را ندارد و موظف است که روشن و صریح خواسته‎ های خود را مطرح کند.
ما بر این باوریم که تنها با نفی تمامی نظام جمهوری اسلامی و با مطرح کردن روشن خواسته‎ های خود باید دراین حرکت اعتراضی شرکت کنیم و با توجه به این نکته در خارج از مرزهای ایران از خواست های جنبش ‎های اعتراضی زنان، کارگران، دانشجویان، جوانان وهمچنین برای آزادی های فرهنگی، ملی، قومی، مذهبی و غیرمذهبی دیگر قشرهای مردم تلاش ومبارزه کنیم.

ما براین باوریم که امروزه در بستر جنبش های اعتراضی داخل کشور، شرایط بسیار مناسبی برای سازماندهی و هماهنگ کردن حرکت های اعتراضی ایرانیان خارج کشوربرعلیه جمهوری اسلامی وجود دارد که می تواند پشتیبان عملی برای مبارزات مردم در داخل کشور باشد. ما می توانیم با حرکت از وجوه مشترک، فعالیت‏ های خود را در دفاع از مبارزات روزمره مردم و بازتاب آن در سطح افکار عمومی در خارج از مرزهای ایران هماهنگ و سازماندهی کنیم. کوشش ما بر این است که با گشودن فضای دمکراتیک و گسترش روحیه آزاد اندیشی، توان مبارزاتی میان نیروهای مترقی را افزایش دهیم. ما در پی آن هستیم که عناصر و نیروهای پیشرو با استقلال اندیشه و برابر حقوق، خواست های مشترک خود را در صحنه ی مبارزات جاری طرح کنند و فعالانه در این راه قدم بردارند که جنبش اعتراضی گسترده ی نیروهای دمکراتیک، چپ و آزادیخواه ایران برای پشتیبانی از مبارزات مردم علیه رژیم جمهوری اسلامی نهادینه شود. کوشش ما بر این است که به ایجاد فضای دمکراتیک و روحیه ی آزاد اندیشی در شهرها کمک کنیم و از این راه براساس خواست های همگان عمل کنیم. طبیعی است که باید با هم شکل های جدید همکاری و هماهنگی در فعالیت ‏ها را آزمایش و تجربه کنیم. روشن است که باید محدوده ی فعالیت ‏های عملی خود را تا حد امکان گسترش دهیم و زمینه های عینی فعالیت ‏هایمان را در پشتیبانی از مبارزات مردم ایران افزایش دهیم و به همراه آن بر سر تفاوت ‏های نظری و سایه روشن ‏های فکری مان به گفتگو بپردازیم.
تجربه وفعالیت ‏های مشترک ما در چند ماهه گذشته، گواه آنست که می‌توان به جو زنده و امید بخش سیاسی دامن زد و مبارزه علیه تمامی نظام جمهوری اسلامی، نظام سلطنتی و افکار بازمانده از نظام های موروثی و ساختارهای فرد محوری و ولایت مداری را نیز به طور مشترک تحرک بخشید. حرکت ما می‏تواند به عنوان یک تجربه عملی در خارج از مرزهای ایران، سرآغازی باشد برای همگامی های ضروری و گسترش ارتباط بین همه ی نیروهایی که هدفشان پشتیبانی از مبارزات مردم، بالا بردن و گسترش خواست های آنان، استقلال ایران، عدم دخالت نظامی دولت های خارجی وعبوراز جمهوری اسلامی است.
مبانی تلاش های مشترک و وظایف ما:
برابر حقوقی، سیاسی و اجتماعی زنان و مردان،
جدایی دین از دولت ،
لغو حجاب اجباری و داشتن آزادی در انتخاب نوع پوشش
لغو مجازات اعدام، شکنجه و همه ی مجازات ‏های غیر انسانی از قانون جزایی کشور،
نهادینه کردن آزادی های بدون قید وشرط سیاسی، از جمله آزادی اندیشه و بیان، آزادی همایش ها، احزاب و رسانه های گروهی
برابر حقوقی ملی، فرهنگی و باورهای مذهبی و غیرمذهبی،
برابر حقوقی گرایشات جنسی،
پشتیبانی از خواست کارگران، زنان و جوانان برای ایجاد تشکل های مستقل
پشتیبانی از جنبش ‎های اجتماعی زنان، کارگران، دانش جویان و خواست های صنفی و سیاسی آنان
مبارزه برای آزادی بدون قید و شرط همه ی زندانیان سیاسی و عقیدتی
تلاش برای ایجاد ” کمیسیون حقیقت یاب ” جهت بررسی دستگیری ها، بازجویی ها، شکنجه ها، وضعیت زندانیان، گمشد گان ، قتل‌ها، اعدام‌ها و ترورهای رژیم در داخل و خارج از کشور وپی‌گیری و مجازات عاملین و آمرین آن،
تلاش برای ایجاد کمیسیون علیه فراموشی به منظور جمع آوری خاطرات، نوشته ها و آثار هنری زندانیان و افرادی که به خاطر فعالیت سیاسی مورد تعقیب، آزار و اذیت و کنترل ماموران جمهوری اسلامی قرار گرفته اند و شاهدان این جنایات. جمع آوری اسناد، مدارک و آثار هنری مربوط به این جنایات و ایجاد آرشیوی از آن ها،
تلاش برای اعزام هیئت و یا هیئت ‎های بین ‎المللی (به کمک وکلا و حقوق دانان بدون مرز، شخصیت‎ های فرهنگی،هنری – سیاسی مترقی) به منظور بررسی جنایت های جمهوری اسلامی و وضعیت حقوق بشر در ایران (در جامعه و در زندان‎ها)
تلاش برای بهزیستی محیط، مخالفت روشن با ایجاد و گسترش سلاح های هسته ای و استراتژیکی در منطقه و مبارزه برای ممنوعیت و برچیدن این گونه سلاح ها در سایر نقاط جهان،
همبستگی متقابل بین المللی با جنبش های سیاسی اجتماعی مترقی در ایران و سایر کشورهای جهان.
پیش شرط تحقق یافتن مبانی و خواست های بر شمرده ، سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، برچیدن نهادهای سرکوب این رژیم و دفاع از ایجاد نظامی است که برخاسته از اراده بلاواسطه و تثبیت حق حاکمیت مردم باشد.
همکاری و هماهنگی:
آکسیون های مشترک ما در آینده می توانند بر دو زمینه زیر انجام گیرند:
١- فعالیت برای پشتیبانی و دفاع از مبارزات روزمره مردم و تحقق بخشیدن به مبانی مشترکی که دربالا به آن اشاره شد و
۲- برگزاری مراسم یادمان زندانیان سیاسی، به طور مشترک. برگزاری یادمان روزهای تاریخی و هماهنگ کردن کلیه فعالیت هایی که ما در شهر های مختلف تا کنون به تنهایی و گه گاه در کنار هم انجام داده ایم. به طور مثال:
انقلاب بهمن ٥٧؛ خاطره کارگران خاتون آباد؛ اول ماه مه؛ ۲۵ نوامبر، روز جهانی منع خشونت علیه زنان؛ ۸ مارس، روز جهانی زن؛ ١٠ دسامبر، روز جهانی حقوق بشر، روز نه به جمهوری اسلامی؛ ١۶ آذر- روز دانش جو؛
قتل عام زندانیان سیاسی در دهه شصت؛ سالگرد قتل های سیاسی در ایران؛ روز مخالفت با اعدام؛ حرکت های اعتراضی عمومی مردم در هفت ماه گذشته و گرامی داشت جانباختگان راه آزادی؛ برگذاری جشن چهارشنبه سوری؛ برگذاری جشن عید؛ شب همبستگی خلق های ایران و….

برای گفت و گو در مورد نکات بالا، دقت بخشیدن به مبانی مشترک ، روشن تر کردن هرچه بیشتر سایه روشن ها ، مبانی همکاری و همگامی فعالیت ‏های عملی، نشستی در تاریخ ۲۶ تا ۲۸ مارس در شهر هامبورگ برگذار می شود.
برای اطلاع بیشتر، شرکت فعال در این همگامی میان مجامع دمکراتیک شهری و یا تماس با ما:
(آلمان): «حسین نقی پور: ٠٠٤٩١٧۶۸١٠٧٠٤٤٣»، «اصغر اسلامی: ٠٠٤٩١٧۶۲۲٠۸٤٧٣۲»، «نصرت: ٠٠٤٩١٧١۸٣۵۲۵۸٣»
(هلند): «احمد پوری:٠٠٣١٧٠٣٠۵٠٤١۵ تلفن دستی: ٠٠٣١۶٤۲٤۸٩۸۶۸» (سویس – زریخ: خسرو: ٠٠٤١٧٨٩١٠٩٧٨٩
همگامی کانون‎ها، نهادها و مجامع ایرانی در همبستگی و دفاع از مبارزات مردم ایران- در اروپا

زمان بندی نشست مشترک ۲۶ تا ۲۸ مارس در شهر هامبورگ:
جمعه ۲۶ مارس: از ساعت ١۶ تا ١٧ ورود به محل نشست، گپ و گفت، صرف چای و قهوه. ساعت ١٧ شروع کار، خوش آمد گویی، معرفی هیئت هدایت کننده نشست، اعلام برنامه تدوین شده ٣٠/١٧ تا ۲١ ارائه ی تعدادی از نوشته ها به نشست.
شنبه ۲٧ مارس: اعلام شروع کار ساعت ٩ صبح. ٣٠/٩ تا ١٤ ارائه ی سایر نوشته ها به نشست. ساعت ٣٠/١۵ تا ١٩؛ یحث عمومی در مورد نوشته های ارائه شده و جمع آوری نقطه نظر های مختلف پیرامون آن
یکشنبه ۲۸ مارس: شروع کار ساعت١٠ صبح؛ ساعت ٣٠/١٠ تا ١٣ دقت بخشیدن به نکات مشترک برای همکاری و همآهنگی میان ما؛ ساعت ١٤ تا ٣٠/ ١۵ برنامه ریزی برای حرکت های مشترک، ارائه ی بیانبه پایانی نشست و تایید آن. ساعت ١۶ پایان نشست مشترک.
نحوه پیشبرد کار نشست:
هدایت نشست مشترک را یک هیات ۵ نفره زن و مرد از هانوفر و هامبورگ به عهده می گیرند. از این هیئت همیشه سه نفر در همکاری با هم، نشست را اداره می‎کنند.
واحدها، نهادها و مجامع شهری می توانند در صورت تمایل نقطه نظرهای خود را در یک نوشته به نشست ارائه دهند(بررسی مختصری از وضعیت جنبش و مبارزات مردم در ایران، موقعیت رژیم جمهوری اسلامی، بررسی وضعیت خارج، مبانی و سایه روشن های همکاری و هم آهنگی میان نیروهای مترقی در دفاع از مبارزات مردم جهت سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی). ضروری است که نوشته حداکثر تا دو هفته قبل از نشست مشترک هامبورگ در دسترس همگان قرار گیرد تا همه بتوانند با آمادگی قبلی در گفت و گو ها شرکت کنند.
مدت زمان درنظر گرفته شده برای هر نوشته حداکثر نیم ساعت است. پس از خواندن هر نوشته ، نیم ساعت تا حد اکثر سه ربع ساعت زمان برای سئوال و جواب در مورد هرنوشته در نظر گرفته می شود.
شرکت در این نشست برای همگان آزاد است. افرادی که بخواهند از امکان خواب و سه وعده غذا در محل نشست استفاده کنند؛ باید تا تاریخ اول مارس به ما اطلاع دهند.
شماره تلفن دستی: ٠١٧١۸٣۵۲۵۸٣ (٠٠٤٩آلمان) نصرت آدرس اینترنتی: nosrat_taymo@yahoo.de
هزینه(امکان خواب در اتاق های ٢ تا ٦ نفره برای جمعه شب و شنبه شب، استفاده از سالن، صبحانه، نهار و شام): ٧٥ یورو
قابل توجه دوستان عزیز شرکت کننده:
لطفا هرچه زودتر مبلغ ٧٥ یورو به شماره حساب زیر واریز کنید. ما باید تا اواسط فوریه نیمی از مخارج را پیش پرداخت کنیم. ٧٠ جای خواب در محل نشست رزرو شده است. طبیعتا به ترتیب ثبت نام، جای خواب تقسیم می شود.
نحوه پرداخت هزینه برای شرکت کنندگان ساکن آلمان:
نام دارنده حساب بانکی: Nosrat Taymoorzadeh شماره حساب: Konto Nr. 1330 458389
کد بانکی Blz: 20050550 نام بانک: Hamburger Sparkasse
نحوه پرداخت هزینه برای شرکت کنندگان از کشور های دیگر
نام دارنده حساب بانکی: Nosrat Taymoorzadeh شماره حساب: IBAN : DE51 2005 0550 1330 4583 89
کد بانکی: BIC : HASPDEHH XXX نام بانک: Hamburger Sparkasse
(همگامان)- کانون‎ها، نهادها و مجامع ایرانی در “همبستگی و دفاع از مبارزات مردم ایران- در اروپا:
انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران (پاریس)؛ تلاش- کانون حمایت از مبارزات مردم ایران( کلن)؛ جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران(ماینس و ویسبادن)؛ )؛ جمعیت کردهای مقیم فرانسه؛ جمعی از فعالین سیاسی و حقوق بشر و سازمان پرایم(هلند)؛ شورای همبستگی با مبارزات مردم ایران(لندن)؛ شورای هماهنگی ایرانیان( هامبورگ)؛ شورای حمایت از مبارزات مردم ایران(اشتوتگارت)؛ کانون پناهندگان سیاسی ایران(برلن)؛ کانون همبستگی و دفاع از مبارزات مردم ایران(هانوفر)؛ کمیته دفاع از مبارزات مردم ایران(زوریخ)؛ کمیته دفاع از مبارزات مردم ایران(بروکسل)؛ کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران(برلن)؛ کمیته فعالین چپ(هامبورگ)؛




اعلامیه هفتم جمعی از خانواده های جان باختگان دهه ۶۰

سه‌شنبه ۱٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۲ فوريه ۲۰۱۰

“جنایت علیه بشریت” این درد مشترک را فریاد کن!
به مردم آزادی خواه و عدالت طلب سراسر ایران و جهان
به خانواده های جان باختگان جنبش اخیر و دهه ۶۰

باز هم دو جوان بی گناه دیگر به نام های محمدرضا علی زمانی و آرش رحمانی پور را به جرمی واهی در ارتباط با “انجمن پادشاهی ایران” (اساساً وجود چنین انجمنی قطعی نیست) و در ارتباط با وقایع پس از انتخابات به اتهام “محاربه” به اعدام محکوم کردند و در سحرگاه روز پنج شنبه هشتم بهمن ماه، به دار آویختند. در حالیکه بر اساس شواهد این دو جوان را سه ماه قبل از انتخابات دستگیر کرده بودند.
همچنین مطلع شدیم که رژیم جمهوری اسلامی نه تن دیگر از جوانانی که در اعتراضات خیابانی علیه رژیم دستگیر شده اند، به مرگ محکوم کرده است. علاوه بر این ده ها تن دیگر از معترضین و مخالفین این نظام در زندان های سراسر ایران و بویژه در کردستان در زیر شکنجه و در خطر مرگ قرار دارند.
به هوش باشیم و صدای اعتراضمان را بلند و بلندتر کنیم و نگذاریم که این جنایات دوباره تکرار شود.
امروز جنبش مردم ایران به مرحله ای سرنوشت ساز از مبارزات خود نزدیک شده است. سی و یک سال پیش شاه رفت و حکومت اسلامی انقلاب مردم را با دروغ و ریا مصادره کرد و قدرت را به دست گرفت. پس از چند سال اول انقلاب که مبارزات هنوز شکل علنی داشت، جنگی خانمان سوز به راه انداخت تا بتوانند صدای اعتراض مردم را به بهانه دفاع از حریم کشور به شدت سرکوب کند. در دهه ۶۰ بسیاری از نیروهایی را که در پیرروزی انقلاب شرکت داشتند را به زندان ها انداخت و تحت شدیدترین شکنجه ها قرار داد و برخی را نیز به جرم “محاربه” و یا “مرتد” به اعدام محکوم و سربه نیست کرد. ولی امروز شرایط مبارزه مردم با آن روزها تفاوت اساسی دارد. جمهوری اسلامی دیگر نمی تواند جوانان و مردم بیگناه را بی سر و صدا به زندان ها بیاندازد، تحت شدیدترین شکنجه ها قرار دهد، سر به نیست کند و موضوع را لاپوشانی کند. در آن زمان حکومت توانست میان مردم و نیروهای سیاسی فاصله بیاندازد و هر نوع صدای اعتراضی را سرکوب کند و سبعانه ترین جنایات را در سکوت مطلق مرتکب شود و بهترین جوانان این مرز و بوم را در تابستان سال ۶۷ در دادگاه های چند دقیقه ای به مرگ محکوم و تیرباران کند و یا به دار بیاویزد. آن زمان تنها خانواده ها بودند که به تنهایی ولی در کنار هم پیگیر مسایل و مشکلات خود بودند. امروز هر یک نفر که کشته می شود هزاران نفر مدعی دارد. فقط خانواده های آنها نیستند که نسبت به موضوع اعتراض دارند بلکه تمامی مردم ایران و بسیاری از مردم سراسر جهان نسبت به این جنایات اعتراض می کنند. امروز جمهوری اسلامی دیگر به راحتی نمی تواند اتهام و جرم برای زندانی بتراشد و بدون سر و صدا به جنایات خود ادامه دهد. امروز حاکمان اسلامی دیگر نمی توانند با تهمت هایی که می زنند مردم را ساکت کنند و مردم به تنگ آمده از استبداد و ستمگری را خاموش کنند. امروزه مبارزات مردم مرتباً به روز می شود و اشکال نوین تری به خود می گیرد. اگر در زمان انتخابات فقط صدای اعتراض مردم برای ” رأی من کو؟” شروع شد ولی امروز سطح مبارزات مردم ارتقا یافته و خواهان نابودی دیکتاتوری هستند. امروز مردم در گروه ها و دستجات متفاوت (کارگران، دانشجویان، زنان، معلمان و…) از ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، حقوقی و فرهنگی صدای اعتراض، آزادی خواهی و عدالت طلبی خود را به گوش مردم سراسر ایران و جهان می رسانند.

تفاوت کشتار دیروز و امروز حاکمان اسلامی
رژیم در دهه ۶۰ برای تثبیت خود دست به کشتارهای وحشیانه هزاران زندانی سیاسی زد و هر صدای اعتراضی را در نطفه خفه کرد ولی امروز از سر ترس و برای جلوگیری از سقوط خود شوهای تلویزیونی راه می اندازد، اعتراف گیری می کند و دست به کشتار می زند و به خوبی می داند که شمارش معکوس شروع شده و دیگر زمان زیادی برای ماندنش نمانده است. اشتباهی که رژیم امروز مرتکب می شود این است که در آن روز با جدا کردن نیروهای سیاسی و خفه کردن صدای مردم و نرسیدن خبر اعدام ها به مردم، توانست سال ها حکومت کند ولی امروز دیگر نمی تواند. هم اکنون شاهدیم که برای اعدام این دو جوان ده ها اعلامیه و اطلاعیه همدردی و صدای اعتراض بلند شده است. تمام مردم دنیا از آن مطلع شده اند و با خانواده این جان باختگان ابراز همدردی می کنند. رژیم جمهوری اسلامی دیگر نمی تواند با خیال راحت انسان های بیگناه را به چوبه های دار بسپارد و آسوده سر بر بالین بگذارد. امروز تمامی حرکات رژیم زیر ذره بین است و بلافاصله هر حرکتی به تمامی دنیا مخابره می شود. نیازی به خبرنگار و روزنامه نگار رسمی و خبره نیست. مردم خود رسانه هستند و بلافاصله تمامی اخبار و فجایع را به گوش تمامی مردم ایران و جهان می رسانند.

تفاوت حرکات دیروز و امروز مردم
امروز مبارزات مردم همه گیر شده است و فقط نیروهای سیاسی نیستند که جلوی رژیم ایستاده اند و به همین دلیل حکومت دیگر نمی تواند در سکوت به جنایات خود ادامه دهد. دیگر خانواده های زندانیان سیاسی تنها نیستند؛ دیگر خانواده های کشته شدگان تنها نیستند؛ دیگر مادران داغدار و عزادار تنها نیستند؛ امروز خانواده های محمدرضا، آرش، فصیح، احسان، کیانوش، ندا، اشکان، سهراب و … تنها نیستند و تمامی مردم با آنها همدردی و همراهی می کنند؛ امروز مردم دیگر به دنبال رفتن یک دیکتاتور نیستند و بر علیه دیکتاتوری مبارزه می کنند؛ امروز مردم در کنار یکدیگر می ایستند و بر علیه استبداد مبارزه می کنند، امروز مردم به چشم خود می بینند که رژیم در خیابان و زندان ها چه جنایاتی مرتکب می شود و با دروغ و ریا برای حفظ خود دم از اسلام می زند؛ امروز دیگر همه مردم در کوچه و خیابان می دانند که در سال های سیاه دهه ۶۰ و بخصوص در اعدام های جمعی سال ۶۷ در سیاه چال های رژیم چه بر سر جوانان آوردند و بر خانواده های جان باختگان چه رفته است؛ امروز مردم مصمم تر از همیشه می خواهند به خواسته های خود دست یابند و به عینه شاهدیم که هیچ چیزی نمی تواند آنها را از تصمیم خود منصرف کند. امروز مردم حاضرند هر فشاری را تحمل کنند تا به خواسته های خود دست یابند.

ما جمعی از خانواده های جان باختگان دهه ۶۰، ضمن محکوم کردن جنایات اخیر جمهوری اسلامی، بر این ایده پای می فشاریم که تمامی این جنایات سی و یک ساله “جنایت علیه بشریت” بوده است و بایستی در یک دادگاه مردمی محاکمه شود. همچنین از تمامی مردم ایران و سراسر جهان، بخصوص خانواده هایی که در جریانات اخیر مورد ظلم و تعدی جمهوری اسلامی قرار گرفته اند می خواهیم که این درد مشترک را با هم فریاد زنیم و برای رسیدن به خواسته ها و مطالبات زیر تا رسیدن به نتیجه از پای ننشینیم.

۱. پی گرد و محاکمهی مسببین کشتارهای دههی شصت،(به ویژه اعدامهای دستهجمعی سال ۶۷) و همچنین مسببین سرکوب، کشتار، شکنجه، تجاوز و اعدام های حوادث اخیر
۲. اعلام اسامی دفن شدگان دههی شصت در گورستان خاوران و اعلام اسامی کشتهشدگان و زندانیان وقایع اخیر
٣. آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی
۴. الغای اعدام برای هر جرمی و شکنجه تحت هر عنوانی
۵. دریافت کیفرخواست محکومین سیاسی و اعدام شدگان در طی این سی و یک سال و افشای علت اعدام آنان
۶. دریافت وصیتنامهاعدام شدگان
۷. به رسمیت شناختن محل دفن اعدام شدگان سی و یک سال حاکمیت اسلامی در تهران و شهرستانها و تحویل بدون قید و شرط کشته شدگان حوادث اخیر به خانوادهها و اجازهی برگزاری مراسم در منازل و یا سر خاک این کشته شدگان
٨. اجازهی گذاشتن سنگ برقبر کشته شدگان
۹. پیگرد و محاکمهی آمرین و عاملینی که اقدام به تخریب خاوران و گورستانهای مشابه در تهران و سایر نقاط ایران کرده و به آزار خانوادهها درطی این سالها پرداخته و می پردازند،
۱۰. بازگرداندن حقوق شهروندی خانوادهها و متوقف کردن هرگونه محدودیت و محرومیت اجتماعی، سیاسی، فرهنگی واقتصادی در مورد آنان… و
۱۱. پذیرش و حفظ گورستان خاوران و گورستانها و یا قبرهای مشابه در تهران و سایر نقاط کشور به عنوان سندی تاریخی از جانب نهادهای محلی و بینالمللی

۱۲ بهمن ۱٣٨٨




یک کارشناس:جمهوری اسلامی قادر به خواندن ایمیل های رمزی نیست

سه‌شنبه ۱٣ بهمن ۱٣٨٨ – ۲ فوريه۲۰۱۰

ندا حقیقت

یک کارشناس امور رایانه ای با تایید این مطلب که امکان کنترل ایمیل ها توسط جمهوری اسلامی در داخل کشور وجود دارد، گفت:با وجود این می توان با رمزی کردن ایمیل ها کاری کرد که رژیم قادر به خواندن مطالب نباشد.
“بابک نامدار” درباره “کنترل” ایمیل ها و پیامها توسط جمهوری اسلامی اظهار داشت: البته باید لغت کنترل را معنی کرد، رژیم می تواند ایمیل ها را زیر نظر بگیرد اما اطلاعات رمزی به هیچ وجه قابل کنترل نیست و با پرسرعت ترین کامپیوترها ،6-5 میلیون سال طول می کشد که بتوان مطالب رمزی ایمیلی را خواند.
وی تصریح کرد: چت کردن در فیس بوک یا پیام فرستادن از طریق ایمیل برای رژیم جمهوری اسلامی قابل مشاهده است و برای اینکار ساختارهای بخصوص وجود دارد به عنوان مثال وقتی از چند لغت ویژه نظیر”حقوق بشر” یا “22 بهمن” استفاده شود، پرونده ای ساخته می شود که می توان از آن طریق IP آدرس فرد را پیدا کرد یا می توان افراد به خصوصی را زیر نظر گرفت اما با رمزی کردن پیامها امکان خواندن مطالب برای جمهوری اسلامی به صفر می رسد.

وی ادامه داد: رژیم می تواند بفهمد که ایمیل از خانه شخصی یا از کافی نت فرستاده شده است.
نامدار در پاسخ به اینکه آیا می توان حساسیت رایانه به برخی کلمات را عوض کرد و کدهای دیگری وارد نمود، گفت: این امکان وجود دارد، به عنوان مثال در دوره ای رژیم می تواند کلمه “اعدام” را کد قرار دهد و بر این اساس همه پیامهایی که کلمه اعدام دارند و البته رمزی نیستند را بخواند و در زمانی دیگر کلمه “آمریکا” را به عنوان کد قرار دهد.
این کارشناس از مردم می خواهد که از راههای رمزی برای فرستادن پیام استفاده کنند تا امنیت آنها حفظ شود.
نامدار در پاسخ به این سوال که آیا رمزی کردن پیامها رژیم را نسبت به افراد حساس نمی کند، گفت: مساله عجیبی نیست که دو نفر از پیامهای رمزی استفاده کنند چون بسیاری از افراد پیامهای خود را بصورت رمزی مخابره می کنند، در اینگونه موارد دو فرد فرستنده و گیرنده پیام می توانند از HTTPS استفاده کنند و بدین صورت پیام رمزی می شود.
وی در پاسخ به این سوال که آیا رژِیم جمهوری اسلامی قادر به مشاهده فیلم هایی که توسط مردم به خارج کشور فرستاده می شود هست یا خیر،اظهار داشت: وقتی فیلم بصورت رمزی فرستاده شود قابل مشاهده توسط کسانی که اینترنت را کنترل می کنند، نیست.
نامدار در پاسخ به این سوال که چرا جمهوری اسلامی اینترنت را بطور کامل قطع نمی کند، تصریح کرد: اولین کسی که از اینکار صدمه می بیند خود رژیم است و جمهوری اسلامی به اینترنت نیاز دارد لذا ترجیح می دهد که از راههای دیگر برای جلوگیری از اطلاع رسانی استفاده کند.
پیشتر سردار”اسماعیل احمدی مقدم” فرمانده نیروی انتظامی گفته بود که اس ام اس ها و ایمیل ها از جایی فرستاده می شود که کاملا در کنترل ما قرار دارد.
وی به کاربران اینترنتی هشدار داده بود که تصور نکنند آنتی پروکسی می توان جلوی کنترل را بگیرد و این تصور اشتباه را نداشته باشند که کنترل نمی شوند چرا که تا کنون در رابطه با آنها مدارا می شده است!




گزارشی از تظاهرات موضعی ایرانیان مقیم استکهلم در برابر وزارت امورخارجه سوئد

روز شنبه 30 ژانویه جمعی از ایرانیان ساکن استکهلم در اعتراض به اعدام برخی از فعالان جنبش سبز ایران و احکام اعدام دیگری که پیش رو است به صورت موضعی در برابر وزارت امور خارجه سوئد تجمع کردند. از سوی شرکت کنندگان در این تجمع که با حمل پلاکارد و در سکوت برگزار شد نامه ای به وزیر امور خارجه سوئد نوشته شد که در آن خواسته شد سوئد و اتحادیه اروپا با اعمال فشار برجمهوری اسلامی ایران و از جمله از طریق فراخواندن سفرای خود تلاش کنند تا احکام اعدام شرکت کنند گان در تظاهرات ایران لغو شود. این نامه در روز دوشنبه صبح تحویل مقامات وزارت امور خارجه سوئد داده شد. شرکت کنندگان در این تجمع همچنین اعلام کردند در تظاهرات بزرگ ایرانیان در روز پنج شنبه 11 فوریه مترادف با 22 بهمن در میدان مرکزی شهر استکهلم در ساعت 17 بعد از ظهر شرکت کرده و تلاش خواهند کرد تا مسئله لغو احکام اعدام را به یکی از محوری ترین خواسته های این تظاهرات بدل سازند. لازم به یاد آوری است که تظاهرات 22 بهمن در میدان مرکزی شهر استکهلم که به دعوت جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران تدارک دیده شده است تا کنون از پشتیبانی بسیاری از گروه های ایرانی و سوئدی برخوردار شده است.