لغو مجازات اعدام

0

آکسیون اعتراضی در پاریس علیه مجازات اعدام

شنبه 29 شهریورماه 1399 در میدان حقوق بشر پاریس

در اعتراض به جنایات جمهوری اسلامی و اعدام نوید افکاری، بیش از صد نفر از ایرانیان آزادی‌خواه مقیم پاریس گردهم آمدند آمدند و یک‌صدا خواستار لغو مجازات اعدام، توقف شکنجه و آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران شدند.

همدردی با خانواده نوید افکاری

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

ما باید برای گشودن پرونده جنایات۴۱ ساله حکومت اسلامی علیه بشریت، در یک دادگاه کیفری بین المللی بکوشیم. اگرکوتاهی کنیم، اعدام نویدها، با اتهامات دروغین ادامه خواهد داشت.

تظاهرات در پاریس : شنبه 19 سپتامبر

دراعتراض به اعدام نوید افکاری

بیائیم دست دردست هم دهیم ودراعتراض به اعدام جنایتکارانه نوید افکاری،برای توقف شکنجه واعدام وبرای آزادی همه زندانیان سیاسی ایران، گرد آمده ودراکسیون اعتراضی شهرپاریس شرکت کنیم.

“برای طناب دارشان دنبال یک گردن می‌گردند”

نوید افکاری

با اعدام نوید افکاری، جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران این بربریتِ دیگر جمهوری اسلامی را با انزجار محکوم می‌کند و خواستار لغو فورى احكام اعدام صادره در بی‌دادگاه‌هاى رژيم جمهوری اسلامی است.

مبارزه برای حذف مجازات اعدام و آزادیِ بى قيد وشرط تمامى زندانيان سياسى و عقيدتى در ايران را به یک کارزار جهانی تبدیل نمائیم!

نه به مجازات اعدام در ایران!

بیانیه ۸۰ سندیکای کارگری در سراسر دنیا

ما خواهان لغو همه محکومیت های غیرعادلانه و خلاف آزادی ها و حقوق بنیادی هستیم. در دوران اپیدمی خواهان آزادی بدون قید و شرط و فوری همه سندیکالیست ها و فعالین مدافع حقوق کارگران زندانی شده به خاطر فعالیت های سندیکایی اشان هستیم.

جمهوری اسلامی: مسئول جان زندانیان مبتلا به کرونا

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی

مبارزه برای لغو حکم اعدام، فوریت دارد. باید بر تلاش ها افزود و از سازمان های بین المللی حقوق انسانی خواست که بر فشارشان بر سران جمهوری اسلامی افزوده و از رژیم بخواهند تا جهت رفتار انسانی در زندان ها، آزادی کلیه زندانیان سیاسی-عقیدتی و به ویژه لغو فوری شکنجه و اعدام اقدام کند.

مبارزه‌ی پیگیر برای لغو حکم اعدام امیر حسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی

کارگران انقلابی متحد ایران

در مخالفت با مجازات اعدام و برای لغو شکنجه و آزادی زندانیان سیاسی باید مبارزه ای وسیع به راه افتد. بنابراین ضروری است که کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان، زنان و دیگر بخش های مردم برای تحقق این خواست‌ها مبارزه کنند.

image_pdfimage_print