حسن بهگر
بی مناسبت نیست جوکی را که در اول انقلاب شایع بود نقل کنم. می گویند وقتی کیانوری را دستگیر کرده و چشم بسته به اوین بردند وقتی چشمانش را باز کردند از او پرسیدند می دانی کجایی؟ گفت بله می دانم. تعجب کردند و از او پرسیدند از کجا می دانی تو که ایران نبوده ای. گفت می دانم اینجا آخر خط امام است.
نگهدار گناهی ندارد پیرو خط کیانوری است، فقط بحمدالله زنده مانده و راه را ادامه داده و به آمریکا رسیده. باید او را کریستف کلمب چپ ایران بدانیم که از راه معکوس آمریکا را کشف کرده.
حسن بهگر
خامنه ای که حکومتش از سیر کردن شکم گرسنگان عاجز است و در توصیه ی نوروزی خود این ناتوانی را بیان میکند که :«عدهای زندگیشان بسختی قابل گذران است، مردمی که دستشان بازاست در این زمینه میتوانند کمک حال آنان باشند!» حکومتی که یک قلم درآمد 700 میلیاردی را حیف و میل کرده، نمی تواند به مردم گرسنه کمک کند از مردم طلب یاری می کند یعنی از جمهور مردم می خواهد که به هم کمک کنند.
جودیت باتلر در کتاب تازهی خود بارها بر اهمیت «ضد واقعگرایی» تاکید کرده و حتا ضدیت با واقعگرایی را یک «وظیفهی اخلاقی» میداند. او معتقد است باید فعالانه جلوی فراگیر شدن این باور ایستاد که «جهان و زندهگی همین شکلی است». یک روزگاری هم ازدواج همجنسگرایان «غیرواقعگرایانه» بود، رییس جمهور شدن یک سیاهپوست خندهدار و «به دور از واقعگرایی» بود و… باتلر یادآوری میکند که روزگاری باورها و خواستههای سوسیالیستها برچسب «فانتزی مضحک» میخورد، امروز آن خواستهها، باورهای جریان اصلی شده و کمتر کسی شک دارد که این خواستهها نیاز ضروری است.
سرور صاحبی
موضوع سمینار امسال « راهکارهای زنان در رویارویی با اسلامیسم» بود. ما در دورانی هستیم که کشمکشها و جنگهای گسترده و ویرانگر امپراتوری سرمایهداری مالی/ نظامی غرب و روسیه تلاش میکنند که آن را به جنگ مذهبی تبدیل کنند. در این شرایط فمینیسم میتواند نقش مهمی در مبارزه با علایق، ارزش های اجتماعی و فلسفی دیگرگونه در وضعیتهای مشترک اجتماعی بازی کند…
نیلوفر بیضایی
تآتر زنان و تآتر فمینیستی کاملن با یکدیگر متفاوتند و الزاما اثر هر زنی که تآتر کار کند، تآتر فمینیستی تولید نمیکند. ما در تآتر نیز زنانی را داریم که هنوز به حدی از خود آگاهی نرسیدهاند و از اینکه کارشان برچسب ضد مرد بودن بخورد هراس دارند. از سویی تآتر فمینیستی را تآتر حرکت و آکسیون تعریف میکنند، چرا که میخواهد انفعالی را که قرنها برای زن در حضور اجتماعیاش تعیین شده است، نفی کند.
سوده و زهره فرهان
سوال اینجا ست که اگر قدرتهای منطقه برای سهمگیری طالبان در افغانستان به نتیجه برسند و دولت نیز بر سر تغییر بعضی از قوانین دست مصالحه با طالبان بدهد، زنان افغانستان… چه کاری میتوانند انجام دهند؟! و اینجا ست که زنان در تنگنای صلح و پی آمدهای صلح که شامل امنیت نسبی جانی میگردد، در غیاب دموکراسی و آزادیهای شهروندی قرار میگیرند.
