فدراسیون اروپرس
ما از خواستهای آموزگاران کشورمان پشتیبانی کرده و بر این باور داریم که معلمان، شاگردان و خانواده ها و کل جامعه به طور یکپارچه به پا خواهند خواست و آن روز دیر نیست.
ما خواهان آزادی همه معلمان زندانی و بازگشت آنان بر سرکار خود هستیم.
ما خواهان جدایی کامل دولت به ویژه موسسات آموزش و پرورشی از دین هستیم.
فراخوان تجمع شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
امروز که با پیگیری متحدانه فرهنگیان شاغل و بازنشسته لایحه رتبهبندی و همسانسازی در سطح گسترده مطرح شدهاست مجلس از تصویب و دولت از اجرای آن ، آنگونه که معلمان و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران میخواهند سر باز میزنند… در چنین شرایطی و با توجه به درخواست پی درپی فرهنگیان برای پیگیری و ادامه اعتراضات، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران از فرهنگیان سراسر کشور برای شرکت در تجمع سراسری در ۲۰ آبان دعوت میکند.
آنتوان شوارتز – برگردان بهروز عارفی
نامزدهای راست گرایان در انتخابات آینده ی ریاست جمهوری فرانسه در ارائهی پیشنهادهای اقتدارگرایانه با یکدیگر رقابت می کنند تا در انتخابات درونی حزبشان برای گزینش نامزد برنده شوند. تاحدی که می توان گمان برد که راست لیبرال ناپدید شده است. اما این جناح راست با تکیه بر چند رسانهی بزرگ، هنوز چند روشنفکر پُرکار در میان خود دارد. موضوع نبرد آنان، ساده سازیِ امور اداری است.
سباستین فونتِنِل- برگردان بهروز عارفی
از نیم قرن پیش، فرانسه هنگامی که دیگر درس آداب دانیِ دموکراتیک به دولت های دیگر نمیدهد، به برخی از کشورهای بسیار سنگدل و سرکوبگرِ جهان، اسلحه می فروشد. در سال های دهه 1970، فرانسه با آفریقای جنوبی نژادپرست، آرژانتین ژنرال ها، اسپانیای ژنرال فرانکو و یونان سرهنگ ها تجارتِ اسلحه می کرد (البته این فهرست کامل نیست!). پنجاه سال بعد، عربستان سعودی و مصر مارشال السیسی مورد توجه فرانسه هستند.
بیانیه جنبش جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران
جنبش جمهوريخواهان دموكرات و لاييك ايران، به مناسبت ۱۰ دسامبر، روز جهانی حقوق بشر، بار ديگر بر تعهد همه جانبهی خود در دفاع از اعلامیهی جهانی حقوق بشر و پیوستها و میثاقهای دیگرِ حقوق بشری تاكيد میورزد. در همین راستا نیز، بر اصل جدايى دولت از دين (لائیسیته)، به منزلهِ یکی از مضامین دیگر حقوق بشری، پای میفشارد و از تمام کنشگران حقوق بشری در سراسر جهان پشتیبانی میکند.
شیدان وثیق
امروزه ما با فقدان یک گفتمان و بدیل ایجابی که پاسخگوی شرایط و اوضاع و احوال کنونی باشد روبهرو هستیم. کُنشگرانِ رهاییخواه، که از چپ سنتی بُریده اند، تنها با شکلدهیِ اثباتی و ایجابی به یک شکل و شیوهی نوینِ زندگیِ باهم و مشترک در خودمختاری، خودگردانی و استقلال نسبت به دولت و نهادهای قدرت است که میتوانند در ایجاد مناسباتی بَری از سلطهگری و سلطهپذیری و در تغییر ریشهای اوضاع نقش ایفا کنند. این امر را البته باید از هم اکنون در پیشگیرند و نه به آیندهای نامعلوم واگذار نمایند.
