بهروز سورن
تماشای این ویدئو نه تنها دردناک که هولناک است و عمق جنایات پنهان و آشکار حکومتی را نشان میدهد که چهل و اندی سال با کشتار و تار و مار کردن مردم کشورمان, با تاراج منابع مالی, ملی و طبیعی مردم کشورمان غارت و چپاول حکومتیها و وابستگانِشان را نهادینه کردهاند و بار دیگر تاکیدی است بر وظایف همه کسانی که آزادی و برابری را سرلوحه فعالیتهای خود قرار میدهند اما در چنبره خودستایی و خود فریبی گرفتار ماندهاند
خسرو پارسا
ابتهاج بهنظر من انسانی فرهیخته، شاعری بسیار توانا و موسیقیشناس و معلمی برجسته بود. با آنکه بسیار نکتهسنج و باهوش بود از اینکه آنقدر به حزب توده ایمان داشت و وفادار بود خوشحال نیستم، او حتی هشدار همرزم خود کسرائی را در مورد مشاهداتش از شوروی نادیده گرفت، ولی این یک را هم مهمترین ویژگی شخصیت او نمیدانم. از آن مهمتر بهصراحت میگویم که من برای سکوت نسبی او در مقابل مسائل اجتماعی سالهای اخیر توضیح و توجیهی ندارم.
فاضل غیبی
چرا پس از چهار دهه بهائیان همچنان آماج حملات وحشیانۀ حکومت اسلامی هستند؟ آیا حکومتی که توانست به آسانی گروههای بزرگ مخالف خود از مجاهد و فدایی تا تودهای و ملیگرا را در مقابل چشمان حیرتزدۀ جهانیان نابود کند، چرا نمیتواند بهائیان را که در حاشیۀ جامعه از هرگونه کنشی ابا دارند، حذف کند؟
فاضل غیبی
برای تمرین اندیشهورزی میتوان دروغهای ملاها در آستانۀ انقلاب اسلامی و در درازای حکومتشان تا امروز را برشمرد، تا روشن شود، چرا از یکسو حکومت اسلامی دروغگوترین رژیم در تاریخ بشر شناخته شده و از سوی دیگر ایرانیان تا بحال از سرنگونیاش ناتوان بودهاند. آنگاه این سخن هانا آرنت را میتوان بخوبی درک کرد، که پافشاری بر راستی بزرگترین عمل انقلابی ممکن است.
فاضل غیبی
به هر روی، مفهوم «اقتدار» (آتوریته) مفهومی کلیدی برای بررسی ساختارها و روندهای اجتماعی است و با آن میتوان ناکامی ما ایرانیان در راه گذار از حکومت جهل و جنون را به بهترین وجهی بررسی کرد. بنا به آن، گذار از حکومت اسلامی بیش از آنکه به «اتحاد» گروههای مخالف و تقویت «فعالیت سیاسی» وابسته باشد، به درهمشکستن اقتدار اهریمنی ملاها نیاز دارد و هر ایرانی میتواند با رفتار و گفتار خود در فضای همگانی و پشتیبانی از گامهای کوچک نافرمانی، در این راه بکوشد.
مهران زنگنه
از اندیشیدن درست آنجا امتناع میشود که باید کلیت و مجموعهی تضادهای در هم ذوب شده را دید. (با مزهاند، آن دسته از مارکسیستهای روسی که از همان منطق فوق پیروی میکنند، اما به لحاظ سیاسی موضعی درست نقطهی مقابل نظر فوق را ارائه میکنند و از محورهای «ضد» امپریالیستی (مثل محور مقاومت در خاورمیانه) حرف زده و از روسیه حمایت میکنند. اینها حتی عنصر «ملی» و اشغال را در جنگ اوکراین نیز ندیده میگیرند.)
