شبکه سندیکائی جهانی همبستگی و مبارزه
ما سازمان های سندیکایی امضا کننده این نامه اعمال سرکوبگرایانه علیه سندیکالیستها و… را قویاً محکوم می کنیم. از رژیم ایران می خواهیم که به پیمان های بین المللی که دولت ایران امضا کرده، از جمله حق ایجاد تشکلهای مستقل، حق برگزاری تجمعات، حق اعتصاب… احترام بگذارد. ما قویاً خواهان آزادی بدون قید و شرط و فوری همه سندیکالیستها، روزنامه نگاران و فعالین زندانی هستیم.
13 مرداد 1398 – 4 اوت 2019
ما هر گونه مذاکره با رژیم ضدبشری جمهوری اسلامی ایران، به هر شکل، ترتیب و توجیه، چه مخفی و چه علنی، چه مستقیم و چه غیر مستقیم، از سوی هر سازمان یا حزب اپوزیسیونی را شدیداً محکوم میکنیم. همواره این گونه مذاکرات به نفع ادامهی حیات دیکتاتوریها و به زیان جنش عمومی و سراسری و متحد مردم برای رهایی خود تمام شده و میشوند. هر گونه رفتار مماشاتطلبانه با رژیم جمهوری اسلامی ایران میتواند دوباره به توهم اصلاحپذیری نظام و امکان مبارزهی اصلاحطلبانه در چهارچوب این سیستم، که با امواج جنبشهای اعتراضی مردم بیاعتبار شدهاند، دامن بزند.
تصور نمیکنم خوشبینیم بی حساب باشد، اگر بگویم که چشم انداز آرامش سیاسی، برای کشور ما روشن است. هم، به این دلیل که استقرار دمکراسی صورت گزینۀ اصلی را پیدا کرده است و هم اینکه برقراری چنین نظامی میتواند گشایندۀ فصلی از آرامش باشد و خصومتها را در چارچوب رقابت بر سر رأی مردم، مهار نماید. البته تمام اینها فرصتی ایجاد کرده و نه بیش، فوایدش بالقوه است. به فعل آمدن امکاناتی که فرصت تاریخی حاضر به ما عرضه نموده است، کاریست که ما خود باید بکنیم. تاریخ راهیست گشوده، مرکبی نیست که خودش ما را به راهی ببرد. حرکت کار خود ماست.
بنا بر برداشت پژوهشگران دو گونه دولت فدرال در تاریخ تحقق یافته است. یکی فدرالیسم از بالا است که بر اساس آن دولتهای فدرال در دورانی تحقق یافتند که دمکراسی هنوز وجود نداشت و اراده شاهان سبب پیدایش فدراسیونها و کنفدراسیونهائی شد که از بطن آن دولت فدرال روئید. دولتهای فدرال آلمان، سوئیس و حتی امارات متحده عربی نمونههائی از چنین دولتهای فدرال هستند. نمونه دیگر فدرالیسم از پائین است که بر اساس آن دولت فدرال بنا بر اراده مردم بهوجود آمده است که دولت ایالات متحده آمریکا یک نمونه آن است.
بیانیهی کانون نویسندگان ایران
نوزده سال از خاموشی شاعر بزرگ، احمد شاملو، گذشته است، اما او چونان قلهای است که هر چه از آن دورتر شویم عظمتش را بیشتر در مییابیم. بامداد شاعر، ستایشگر عشق و آزادی، یک دم از سرنوشت انسان همعصر خود غافل نبود. همهی عمر از مقاومت در برابر ستمی سرود که بر مردم روا داشته میشد. از همین رو، ستیز با نابرابری، سانسور و آزادی کُشی در شعرها و سخنانش موج میزند.
ما سازمان های سندیکایی فرانسوی امضا کننده این نامه با تمام نیرو این اعمال سرکوبگرایانه غیرقابل تحمل را قویاً محکوم می کنیم. از رژیم ایران می خواهیم که به پیمان های بین المللی که دولت ایران امضا کرده احترام بگذارد. ما خواهان آزادی بدون قید و شرط و فوری همه سندیکالیست ها، روزنامه نگاران و فعالین زندانی، و توقف هرگونه سرکوب هستیم.
کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار – کنفدراسیون عمومی کار – کنفدراسیون متحده سندیکایی – اتحاد سندیکایی همبستگی – اتحاد ملی سندیکاهای مستقل
