تقی روزبه
حفظ کیان نظام و بهره گیری از برجام مستلزم خوردن جام زهرجدیدی است که رژیم ناگزیر از نوشیدنش خواهد بود. البته رژیم سعی خواهد کرد که به اصطلاح با فرمول های بردبرد به آن پوشش بدهد. با این حساب اگر برجام به طورکامل سقوط کند و اگر رژیم به سمت عمل انتحاری افزایش غنی سازی حرکت کند، طبعا تشدید فشارهای خارجی و تشدید بحرانهای داخلی و بویژه بحران اقتصادی و معیشتی احتمالا با شدت بیشتری موجودیت رژیم را تهدید خواهندکرد، اما…
گرامشیای که معمولا به حساب میآید، گرامشی دفاتر زندان، یک نویسندهی پسامرگزاده است، زیرا دورانی که در آن این آثار نوشته شدهاند – دوران پیروزی فاشیسم- به پایان رسید و کارهایش در دوران دیگری سوای دوران خودش به حوزهی فرهنگ بینالمللی و ایتالیایی وارد شده و میتوانستهاند منتشر شوند.
ما در این نوشته به بررسی و تشریح گرهگاههای اپوزیسیون ایران میپردازیم و در پایان نکاتی را دربارهی آن چه که «گسستهای رهایی» مینامیم به میان خواهیم گذارد. اپوزیسیون ایران…، در تئوری و پراتیک، همچنان سنتی باقی مانده است. عدم نوسازی، جدایی از جامعه، فرسودگی، دولتگرایی و قدرتطلبی، حزبیتگرایی سنتی، فقدان راه حلها و سرانجام فقدان بینشی جهانی، هفت گرهگاه یا بنبست بزرگ این اپوزیسیون را تشکیل میدهند.
مبارزه با حكومت كنونی نمیتواند به نفی آن به مثابه حكومتی قرون وسطائی، استبدادی، عقبمانده، اساطیری و … محدود گردد و بلكه اپوزیسیون دمكراتیك و آزادیخواه باید توضیح دهد چگونه میتوان ایران را از این دایره شیطانی رها ساخت تا بار دیگر، پس از انقلابی دیگر، باز حكومت استبدادی نوینی از بطن روابط تولیدی جامعه نروید؟
در شرایطی که تحریم امریکا و کاهش فروش نفت شاهرگ نظام ترور اسلامی را نشانه گرفته، و رژیم را تا لبه پرتگاه کشانده است، اعدام جوانان مبارز کرد و بمباران دفاتر احزاب دموکرات پیامی روشنی از تشدید فضای ارعاب وسرکوب دارد. اما تشدید سرکوب از سوی رژیم اسلامی در شرایطی دارد انجام میشود که جان مردم از فقر به لب رسیده، تبعیض بیداد میکند، اختلاس و فساد سرتا پای رژیم را در بر گرفته است. مردم به هزار زبان در سخن اند که این نظام ترور و وحشت باید به گورس
حبس محمد حبیبی تخطی از حقوق بشر و آزادی های اساسی سندیکایی است. از این رو ما خواستار آزادی فوری او هستیم. همچنین به دلیل نقض همین حقوق، ما آزادی فوری و بی قید و شرط همه فعالان زن و مرد زندانی، از جمله اسماعیل عبدی ومحمود بهشتی، معلمان دربند را خواستاریم، کسانی که هدفی جز فعالیت های سندیکائی و دفاع از حقوق قانونی مزدبگیران ندارند.
