بدیهی است دولت عراق می توانست افرادی را تحت عنوان امدادگران خارجی برای کمک بفرستد و لزومی به آمدن نیروهای شبه نظامی و دادن مانور در منطقه ای که یادآور جنگ هشت ساله است نمی بود. آمدن نیروهای مسلحی که با کشورما آشنا می شوند و تضمینی نیست که فردا تبدیل به عوامل مخالف ایران نشوند، مایه ی نگرانیست.
وقتی از دور به منظرۀ پژوهشهایی که در بارۀ عصر پهلوی انجام گرفته است، نگاه میکنیم، میبینیم که اجزای این مجموعه، کلاً حول دو محوری که در بالا ذکر شد، جمع شده است: استبداد اتوریتر و مدرنیزاسیون ـ معمولاً نامرتب و بدون جدا کردن حساب این دو. هیچیک از این دو حذف شدنی نیست، ولی ارتباط و ترتیبی بین آنها برقرار است که مقالۀ حاضر، به تشریحشان اختصاص داشت. اگر وقتی صرف نگارشش مطلب کرده ام، به این دلیل است که آگاهی به ارتباط بین این دو را برای انجام هر تحقیق جدی تاریخی لازم میدانم
اعظم بهرامی
در آسیبها از تغییر اقلیم تا خشکسالیها و حتا پس از حوادث طبیعی زنان از آسیبپذیر به فعال و موثر بدل گشتهاند. پروژههای کشاورزی مدرن با احترام به تملک زنان بر زمین که توسط برخی سازمانهای بینالمللی امتحان شده است نتایج مثبت زیادی به همراه داشته است. مانند کاهش نرخ فقرغذایی و یا بهبود کیفیت محصول و سازگاری با بازار فروش. مجموعهی این تجربیات نشان میدهد که مازنان به عنوان فعالان عرصههای اجتماعی و اقتصادی میتوانیم بسیار اثر بخش عمل کنیم.
مهوش صالحی
نئولیبرالیسم در تمامى جلوههاى خود چون غولى که از کوزه بیرون آمده، پروسهی غیرقابل بازگشتى است که زندهگى میلیاردها انسان را در همهی حوزههاى اقتصادى و سیاسى و فرهنگى از بیخ و بن دگرگون کرده است.
استقرار سیاست نئولیبرال نه تنها پایان تاریخ نبود، بلکه با هژمونى یک الیت اقتصادى، مالى، نظامى پر قدرت و با نابودى و ویرانى هستى انبوهى از انسانها و با تخریب فاجعهآمیز محیط زیست آغاز دورهی جدیدى در تاریخ بشر است که به راستى پایان آن معلوم نیست.
شورای همبستگی با جنبش کارگری-پاریس آوریل 2019
در چنین شرایطی کمک و حمایت بیدریغ ما، بدون هدف کسب قدرت سیاسی به جای طبقه کارگر و بنام فرودستان از اهمیتی اساسی برخوردار است.
ما از تمام کسانی که دل در گرو رهایی و بهروزی کارگران و زحمتکشان ایران دارند دعوت میکنیم با شرکت خود در راهپیمایی پاریس در روز ا ول ماه مه، پشتیبانی خود را از خواستههای کارگران و زحمتکشان اعلام کنند.
پس از بیش از هفتاد سال درس خواندن و کتاب خواندن و مبارزه کردن و تجربه های فراوان، هنگامی که زندگی خود و ملت خود را بازبینی کردم دریافتم که علت ناموفق بودن من و همرزمانم در این بوده است که دستگاه آموزشی استعمارزده ی ایران، با زور و زندان و شکنجه و جلوگیری از آزادی های اجتماعی و سیاسی، همه ی ما را به انحراف کشانده و بد بارآورده است تا نتوانیم مشکلات اجتماعی و سیاسی جامعه ی خود را حل کنیم.
